شيوا نوروزي
تيمي که روزگاري آرزوي شکست حريفان آسيايي را داشت، حالا به عنوان يکي از قدرتهاي واليبال دنيا به حساب ميآيد و با شروع فصل جديد ليگ جهاني فرصت دوبارهاي دارد تا تواناييهايش را در معرض ديد همگان بگذارد. تيم ملي واليبال ايران چند روز ديگر براي چندمين بار پا به عرصهاي ميگذارد که بهترينهاي جهان براي عرضاندام و به رخ کشيدن قدرت خود حضور دارند. از زماني که واليبال کشورمان سير صعودي خود را آغاز کرد، حضور مستمر در ليگ جهاني يکي از اهداف مهم محسوب ميشد و سرانجام پس از سالها برنامهريزي به آرزوي خود رسيديم.
صعود به ليگ جهاني نقطه عطف واليبال و حتي ورزش ايران بود و بايد اذعان کرد که واليبال با همه سختکوشيهاي مديريتي و فني، لياقت جهاني شدن را داشت. در گذشتهاي نه چندان دور کره، ژاپن و حتي چين رقباي اصلي ما محسوب ميشدند و در مصاف با آنها بارها طعم شکست را چشيدهايم. با اينکه آن زمان به فراتر از قاره کهن فکر نميکرديم و تصور رويارويي با ابرقدرت را نداشتيم، اما با شروع دوران شکوفايي اين رشته گام به گام پيشرفت را تجربه و روز به روز خود را به جمع بهترينها نزديک کرديم. تا اينکه سرانجام قدرتهاي دنيا تيم کشورمان را به عنوان يکي از قدرتهاي نوظهور واليبال پذيرفتند. حالا پنج دوره از اولين حضورمان در اين ليگ معتبر ميگذرد و فدراسيون جهاني و همه رقبايي که روزي آرزوي بازي مقابل آنها را داشتيم ايران را يکي از تيمهاي برتر و حتي مدعي ميشناسند. دوباره اين فرصت را داريم تا يک بار ديگر در رقابت با بهترينها پتانسيل بالاي واليبال کشورمان را که در واقع آبروي آسيا هم محسوب ميشود در معرض نمايش بگذاريم. پس از يک دوره افول و رفتن رائول لوزانو پس از المپيک ريو، تيم ملي با آمدن سرمربي جديد سروساماني اساسي گرفته و انتظار ميرود در فصل جديد رقابتها باز هم خوش بدرخشد. به همت کولاکوويچ و برنامهريزي دقيق اين مربي بازيکنان قديمي و جوان تيم ملي گردهم آمدهاند و تمرينات اين تيم با جديت هرچه تمام دنبال ميشود. با توجه به بازيهاي تدارکاتي که بلندقامتان در چند هفته اخير انجام دادهاند هماهنگي بين بازيکنان به حد مطلوب رسيده و انتظار ميرود با شروع رقابتها باز هم شاهد بازيهاي جذاب و قدرتي مليپوشان کشورمان باشيم. المپيک ريو آخرين آوردگاه رسمي بود که تيم ملي واليبال به عنوان نماينده قاره کهن در آن حضور يافت. با اينکه براي صعود به المپيک سالها انتظار کشيده بوديم، اما برخي حواشي عملکرد تيم شايسته ايران را زير سؤال برد؛ ناهماهنگي، بيانگيزگي، مشکلات مديريتي و رفتارهاي حاشيهاي تعدادي از بازيکنان چالشهايي بر سرراه تيم ملي ايجاد کرد تا جايي که مليپوشان به هيچ وجه شادابي، آمادگي و جنگندگي گذشته را نداشتند. با اين حال تغيير در کادر فني و سپردن تيم به مربي که بتواند چالشهاي موجود را برطرف کند، اميد را به واليبال ايران برگردانده است. کولاکوويچ در همين مدت کوتاهي که از حضورش در رأس تيم ملي ميگذرد، نشان داده که استاد مديريت و برنامهريزي حرفهاي است و نظم و انضباط برايش از هر نتيجه و موفقيتي مهمتر است. متأسفانه در اواخر دوران حضور کواچ و حتي لوزانو بيانضباطي و رفتارهاي خودسرانه ضربههاي جبرانناپذيري به تيم ملي زد و نتايج تيم را تحت تأثير قرار داد. از همينرو کنترل بازيکنان و بازگشت نظم به تيم ملي يکي از فاکتورهاي اصلي فدراسيون براي انتخاب سرمربي جديد بود. حالا با روي کار آمدن کادرفني جديد همه منتظريم واليباليستهايمان را در ليگ جهاني با همان جديت و تعصب هميشگي ببينيم. اين رقابت معتبر بهترين زمان است تا تداوم سير صعودي واليبال ايران را در زمين نشان دهيم. خوشبختانه دورانديشي مديران فدراسيون واليبال چند سالي است که به ثمر نشسته. با اينکه در ورزش ايران کمتر مديري راه مديران قبلي را ادامه ميدهد و برنامههاي بلندمدت تعيين شده را در دستور کار قرار ميدهد، اما داورزني رئيس موفق واليبال برخلاف ساير رؤسا از موقعيت به وجود آمده استفاده کرد و اين رشته را به جايگاه فعلي رساند. درخشش تيم ملي در زمان ولاسکو حتي نگاه جامعه را به اين رشته تغيير داد، هزاران هوادار را به سالن آزادي کشاند و ميليونها هموطن را پاي جعبه جادويي نشاند تا شاهد هنرنمايي واليباليستهايي از ايران زمين باشند. نگاه مردم و مسئولان نسبت به واليبال عوض شده و انتظارات از اين تيم به شدت افزايش يافته است. مسئوليت اعضاي تيم ملي هم به مراتب بيشتر از گذشته شده است. اميدواريم در مسابقات پيشرو يک بار ديگر قدرتنمايي واليبال کشورمان را ببينيم.
