«ذکرهم بایام الله...»؛ ضرورت گرامیداشت ایام الله
برای یادآوری تاریخ و همچنین بیان عبرت ها آنقدر اهمیت دارد که خداوند
متعال در قرآن کریم و ائمه معصومین (ع) در روایات به صورت مستقیم بر این
امر مهم اشاره کردهاند.
ﺍﺯ دوازدهم ﺗﺎ 22 ﺑﻬﻤﻦ
57، ﺍﯾﺮﺍﻥ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺩﻭﺭﻩﻫﺎﯼ ﺍﺳﺘﺜﻨﺎﯾﯽ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ ﮔﺬﺭﺍﻧﯿﺪ. ﺩﺭ ﺍﯾﻦ
ﺍﯾﺎﻡ، ﺩﻭ ﺩﻭﻟﺖ ﺩﺭ ﯾﮏ ﻣﺮﮐﺰ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﻫﯿﭻ ﮔﻮﻧﻪ ﻣﺮﺯﺑﻨﺪﯼ ﻣﻮﺍﺟﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ.
ﺩﻭﻟﺘﯽ
ﮐﻪ ﭘﺸﺘﻮﺍﻧﻪ ﻭ ﻋﺎﻣﻞ ﻣﺸﺮﻭﻋﯿﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺍﺯ ﻗﺪﺭﺕ ﻧﻈﺎﻣﯽ ﻣﺤﺮﻭﻡ ﮔﺸﺘﻪ
ﻭ ﺑﺎ ﺍﻧﻘﻼﺑﯽ ﻋﻈﯿﻢ ﺭﻭﺑهﺮﻭ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺩﻭﻟﺘﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﻣﺘﮑﯽ ﺑﻪ ﺭﻫﺒﺮﯼ ﺍﻧﻘﻼﺏ
ﺗﻮﺩﻩﻫﺎﯼ ﻣﯿﻠﯿﻮﻧﯽ ﻣﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﻗﺪﺭﺕ ﻧﻈﺎﻣﯽ، ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺍﺭﺗﺶ ﻣﺮﺩﻡ ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﯽ
ﺩﺍﺷﺖ. ما ایرانیها این موفقیت عظیم و این انقلاب را عزیز میشماریم و
هرسال 12 تا 22بهمن را جشن میگیریم.
ما دهه
شصتیها که درواقع نسل اول انقلاب بشمار میآییم جشنهای انقلاب قسمت اعظم
نوستالژی و خاطرات شیرینمان را بخود اختصاص داده است. تزیینات مدارس و
محلات در این ایام، آمادگی برای شرکت در گروههای سرود، شادی و سرور و
احساس شعف از شرکت در این مراسمها.
اما انگار
با فاصله گرفتن از سالهای انقلاب این جشنها نیز رنگ باختهاند! در حالی
که نسلهای بعدی برای آشنایی با تاریخ سیاسی کشورشان بیش از گذشتگان به این
جشنها نیاز دارند.
دهه فجر باید فضای فرهنگی
متناسب با خود را داشته باشد؛ در حال حاضر فضاسازی محیطی در شهر تبریز
پررنگ نیست و میطلبد تا این دهه با توجه به ظرفیتهای خوب فرهنگی و هنری
به طور شایسته به آن پرداخته شود.
اگر گشتی در
شهر زده باشید از حال و هوای دهه فجر در تبریر چیزی جز چند بنر چند متری آن
هم مربوط به یک نهاد و برخی نهادهای چیز دیگری مشاهده نخواهید کرد و باید
از سایر نهادها پرسید آیا ارزش دهه فجر کمتر از انتصاب و ... مدیران و
مسئولان است که هر وقت شاهد انتصاب و یا موفقیت یک اداره بودهایم شهر پر
از بنر تبریک میشود!
کافی است در شهرمان تبریز
اندکی قدم بزنید تا بدانیم که دیگر کوچهها و خیابانها، رنگ و بوی دهه
فجر را ندارد. به جز بنرهای انگشت شمار چیز دیگری که نشان دهنده این جشن
بزرگ ملی باشد دیده نمیشود. نه سراغی از برنامههای مختص این دهه هست و نه
تزبینات پر طمطراق و زیبایی که یادآورد این جشن ملی باشد.
ما
میراثدار انقلاب خمینی (ره)کبیر هستیم و شایسته است به بهترین نحو ممکن
آنرا به نسلهای دیگر انتقال دهیم. کودکان دهه نود، نوجوانان دهه هشتاد و
جوانان برومند دهه هفتاد تشنه آموختن از انقلاب هستند و این ایام بهترین
فرصت برای این کار است و این مسوولیت عظیم بر دوش شهرداری و دیگر نهادها
وسازمانهای موجود در پیکره شهرمان میباشد و به غیر از شهرداری تبریز اما
افسوس که بسیاری از ادارات و نهادها این کار رادر قالب یک بنر و دست نوشته
ساده به غربت انداختهاند.
در حالی که آنها
وظیفه دارند با آماده کردن شهر برای استقبال از این دهه پر افتخار چشم گوش
و دل کودکانمان رابرای آموختن و دانستن از تاریخ پرافتخار کشورشان آماده
سازد و کشورهای دیگر نیز بسته به فرهنگ و آداب و رسوم خود جشنهای ملی
زیادی دارند که هر سال با شرکت اقشار مختلف مردم برگزار میشود و آنها نیز
حضور مییابند.
حال سؤوال اینجاست که کشور
اسلامی ایران با تاریخ پر افتخار سی و هشت سال انقلاب دفاع مقدس آیا حرفی
برای گفتن به نسلهای بعدی ندارد و اگر دارد در عصر تکنولوژی و پیشرفت و
عصر ارتباطات در انتقال این ارزشهای پر بها چرا مسوولان تا این حد قصور
به خرج میدهند ؟
نگارنده :فاطمه داداشی
