فاطمه ذوالقدر، نماينده تهران نسبت به تغيير مدير انجمن سينماي جوانان ايران معترض بوده و در گفتوگو با خبرگزاري خانه ملت انتقاد خود را به انتصاب مدير جوان اين انجمن بيان کرده است. با فرض اينکه نمايندگان ملت حق دارند در مسائل مختلف نظر خود را بيان کنند و اظهارنظر داشته باشند، آيا سينماي ايران آنقدر بيمسئله و بيدغدغه است که تنها جابهجايي يک مدير مياني بايد واکنش تند نماينده مجلس را در پي داشته باشد؟ خانم ذوالقدر و ديگر اعضاي محترم کميسيون فرهنگي مجلس چقدر مسائل جدي سينماي ايران را مد نظر قرار دادهاند؟
به نظر ميرسد قبل از اينکه جابهجايي در سطح مديريت مياني يک سازمان از نظر نماينده تهران مسئلهاي بغرنج ناميده شود بهتر است برخي مشکلاتي که مجلس هنوز نتوانسته براي آنها موضعي واحد اتخاذ کند، باز شود.
سينما به عنوان مهمترين کالاي فرهنگي نقشي راهبردي در سياستهاي فرهنگي دولتها اجرا ميکند. اينکه با گذشت چهار دهه از انقلاب اسلامي هنوز نتوانستهايم تعريفي از سينماي انقلاب ارائه دهيم نشانه ضعف نيست؟ هنوز مشخص نيست کدام نهاد مرجع قانوني بررسي فيلمها و اکران يا جلوگيري از اکران آنها است و اين جاي سؤال ندارد؟ اينکه ما هنوز نميتوانيم تصوير درستي از جامعه ايراني در فيلمهاي ايراني به نمايش بگذاريم، تقصير کيست؟
سينماي ايران بدون تزريق بودجه دولتي با سقوط مواجه ميشود، آيا نبايد مجلس به اين مسئله ورود کند؟ خواستههاي بخش خصوصي براي رونق داشتن گيشهها و چرخش چرخ سينماي ايران بدون وابستگي به بودجه دولتي در کجاي اظهارات نمايندگان مجلس قرار دارد؟
سياهنمايي در برخي از فيلمهاي ايراني که باعث شرمساري ايرانيان و زير سؤال رفتن کشورمان در خارج از کشور ميشود، نبايد مدنظر نمايندگان باشد؟ بعد از اين سؤالها برسيم به بحث تغيير مديرعامل انجمن سينماي جوانان ايران، ابتدا اينکه تغيير در تيم مديريتي يکي از الزامات و شايد راهکاري مناسب براي بالا بردن بهرهوري سازماني و جزو اولين حقوق يک مدير در اداره مجموعه تحت امرش است. دوم اينکه آيا نماينده تهران در مجلس به طور دقيق از عملکرد مدير سابق انجمن خبر دارد که اينگونه به حمايت قاطع از وي برخاسته است؟ اگر انجمن سينماي جوانان ايران مرکز موفقي بود آيا لزومي داشت که حجتالله ايوبي در انتصاب مدير جديد اين انجمن يادآور شود: «با نگاه ملي و جهاني پرشتاب و بيدرنگ انجمن سينماي جوانان را از حاشيهها و چالشهاي دست و پاگير و بياهميت رهانيده و راه را براي قدرتنمايي هرچه بيشتر جوانان پرشور کشور بازکنيد!» حتي پيش از ايوبي نيز فيلمسازان زيادي بودند که از وضعيت نابهنجار انجمن گلايه کردند.
از جمله سعيد روستايي کارگردان فيلم «ابد و يک روز» که اين روزها جوان اول فيلمسازي سينماي ايران است، ميگويد: «آقاي فرخندهکيش را ميبينم داغ دلم تازه ميشود. ايشان کاري با من کرد که اميدوارم با ساير دوستانم انجام ندهد. آقاي فرخندهکيش بگذاريد فيلم بسازم. هر وقت من به انجمن ميروم دست و پايم سست ميشود. اميدوارم ديگر شاهد چنين رفتارهايي از يک مسئول نباشم البته خدا پشت ماست و انجمن سينماي جوان فقط يک ساختمان است براي اينکه فيلمهاي کوتاه راحتتر ساخته شوند. آقاي فرخندهکيش ! مسئول دو سال از زماني که اين طور گذشت شما هستيد، براي ساخت يک فيلم کوتاه دو سال دربهدر شدم. آقاي فرخندهکيش بايد جوابگو باشد.»
در ضمن اينکه يک نماينده هنوز نميداند مدير جديد انجمن سينماي جوانان داراي چه سوابق مديريتي در سينماست، جاي تأسف دارد. حتي جستوجوي سادهاي در اينترنت نيز ميتوانست به عضو کميسيون فرهنگي کمک کند تا در اظهاراتش نسبت به وضعيت سينما موضع بهتري اتخاذ کند.
