زنگ ورزش جدي گرفته نمي‌شود

مشكل حركتي معضلي جدي است و طبق آمار 85 درصد دانش‌آموزان با ناهنجاري‌هاي حرکتي، اسکلتي و عضلاني نظير گودي گردن و کمر، قوز پشت، پاهاي پرانتزي، افتادگي شانه‌ و... مواجه هستند و هيچ برنامه علمي جهت درمان اين ناهنجاري‌ها در زنگ ورزش مدارس اجرا نمي‌شود. در حالي كه تمامي اين ناهنجاري‌ها را مي‌توان با نرمش‌هاي بسيار ساده اما علمي برطرف کرد ولي اين مسئله مهم در مدارس مورد غفلت قرار گرفته است. يکسري ناهنجاري‌هاي حرکتي منشأ ارثي دارند اما بيشتر اين موارد ناشي از رعايت نکردن بهداشت حرکتي شامل کم‌تحرکي، بد راه‌رفتن، بد ايستادن، خوابيدن نامناسب، تغذيه بد و... است که لطمات زيادي را به کودکان و نوجوانان ايراني وارد کرده است. از اين‌رو زنگ ورزش در مدارس اهميت زيادي دارد، چراكه فرصت بسيار ارزشمندي براي درمان بسياري از مشکلات و ناهنجاري‌هاي حرکتي است تا شاهد مشكلاتي به مراتب بدتر در آينده نباشيم، اما اقدامات اصلاحي براي درمان ناهنجاري‌هاي حرکتي دانش‌آموزان در زنگ ورزش به فراموشي سپرده شده و اجرا نمي‌شود.

زنگ ورزش مدارس بايد تمامي اهداف روحي و رواني و جسماني دانش‌آموزان را پاسخگو باشد، اما در عمل اين برنامه‌ها جدي گرفته نمي‌شود و دانش‌آموزان به روش‌هاي سنتي فقط به بازي مي‌پردازند؛ در حالي که بهترين حالت اين است که در قالب انواع مختلف بازي‌ها که با استفاده از آزمون‌هاي علمي ثابت شده هستند. مسئولان ورزش مدارس براي درمان ناهنجاري‌هاي حرکتي در دانش‌آموزان اقدام کنند و بعد از آن به سراغ انجام ورزش‌هايي نظير فوتبال، واليبال و... بروند. کودکان مخصوصاً در مقطع ابتدايي از اسکلتي نرم برخوردارند اما بسياري از اوقات مشاهده شده توپ فوتبال سنگيني در اختيار آنها قرار مي‌گيرد که بازي با آن به عنوان مثال باعث ايجاد پاهاي پرانتزي در دانش‌آموزان شده است. بايد يک‌سوم زمان زنگ ورزش در مدارس به نرمش‌هاي متناسب با نوع ناهنجاري حرکتي در هر دانش‌آموز اختصاص يابد، اما برنامه‌هاي زنگ ورزش به گونه‌اي نيست که جوابگوي سلامتي و اصلاح ناهنجاري‌هاي حرکتي در آنها باشد. اگر هم از سطوح بالاتر برنامه‌اي در اين جهت وجود داشته باشد از سوي بسياري از معلمان ورزش اجرا نمي‌شود و اين زنگ خطري جدي است!