خسرو معتضد، کارشناس مسائل تاريخي در ميزگردي با حضور عباس سليمينمين، مدير دفتر مطالعات و تدوين تاريخ معاصر ايران که به مناسبت سالروز کودتاي 28 مرداد در خبرگزاري تسنيم برگزار شد، ضمن اشاره مفصل به وقايع تاريخي دوران مصدق گفت که مصدق در دوران جوانياش و زماني که والي فارس بود چارهاي جز همکاري با پليس جنوب نداشته و اين ناشي از درايت و زمانشناسي او بوده است.
وي گفت که بعدها و پس از ضعيف شدن انگليس، مصدق هم به مخالفت با اين دولت برخاست، اما اگر پيش از اين با انگليس مبارزه ميکرد خودش از بين ميرفت.
معتضد در بخشي از اين ميزگرد ميگويد که مصدق ميخواست دموکراسي از نوع سوئيسي را در ايران حکمفرما کند. آزادي بيان، 800 امتياز روزنامه در زمان مصدق داده ميشود به صورت عنانگسيخته که 40 روزنامه حزب توده اجاره کرده بود.
او معتقد است که اين اقدامات مصدق، «مهارگسيخته» بود.
معتضد که بسيار بيشتر از سليمينمين از وجوه شخصيتي و سياسي مصدق دفاع ميکرد و برخي از نقدهاي سليمينمين به مصدق را نميپذيرفت، در بخش ديگري از اين ميزگرد درباره مشابهتسازي برخي رسانهها بين محمدجواد ظريف و دکتر مصدق و مشابهتسازي ميان برجام و ملي شدن صنعت نفت ميگويد: من سه سال پيش دهها مقاله در مورد ظريف نوشتم اما الآن از همه اين مقالاتم تبرئه ميجويم. آقاي ظريف بهنظر من فريب خورد. من قبلاً مينوشتم که او چقدر عالي انگليسي صحبت ميکند و چقدر خوب جواب مطبوعات امريکا را ميدهد، اما آخرش بهنظر من اشتباه عمل کرد.
معتضد ميافزايد: درباره برجام بايد منتظر باشيم و به مردم اميد بدهيم، ولي بهنظر من خيلي بد جلو رفتيم و (براي رفع تحريمها و عمل طرف مقابل به تعهداتش) هيچ تضميني نگرفتيم. ما همه کاري کرديم، بتن ريختيم، سيمان ريختيم ولي حقيقت اين است که من با ديدن اين وضعيت افسرده شدم، فعلاً که چيزي دست ما نيامده است.
همچنين عباس سليمينمين در اين ميزگرد با بيان اينكه «درباره دکتر مصدق مانند بسياري ديگر از پديدههاي سياسي دچار افراط و تفريط شدهايم»، گفت که البته اين افراط و تفريط در سالهاي اخير تا حدي جايش را به يک نگاه محققانه داده است؛ ولي اوج افراط و تفريطها در دهه 60 نسبت به دکتر مصدق وجود داشت.
وي با اين بيان اينکه جرياني دکتر مصدق را بسيار غيرواقعي و در قالب يک قهرمان ملي بيعيب و نقص و بهعنوان يک اسوه که ميتواند الگويي در همه دورانها باشد معرفي ميکرد، خاطرنشان کرد: اين جريان نه اينکه به اين مسئله اعتقاد داشت، بلکه در قالب يک تقابل سياسي با انقلاب اسلامي براي تضعيف رهبري نظام اينگونه به مصدق تمسک ميجست و يک جريان هم که جريان مقابل اين بود دکتر مصدق را بهصورت غيرمنصفانه بسيار لگدمال ميکردند و کارکرد او و نقش او در تاريخ معاصر ايران را تحريف ميکردند.
سليمينمين ماجراهاي دکتر مصدق را تجربهاي گرانسنگ براي کشور و ملت ايران توصيف کرد که بايد از آن درس آموخت و به همين دليل بايد از افراط و تفريط درباره وي اجتناب کرد.
