حرفهاي تازه وزير ورزش و جوانان كاملاً قابل پيشبيني بود. او كه مدتها قبل از اعزام كاروان ايران به المپيك در حال زمينهسازي بود، بايد هم امروز در مقابل نتايج به دست آمده از ريو اينگونه بيتفاوت و خونسردانه آنها را بضاعت ورزش ايران بخواند. گودرزي، ماهها قبل با استثنا خواندن نتايج كسب شده در المپيك لندن تأكيد داشت كه نبايد انتظاري براي تكرار اين نتايج داشت و اصرار داشت كه بضاعت ورزش ايران ميانگين چهار مدال است و بس. حالا او در اثبات ادعاي خود و پيشبينياش بار ديگر تأكيد ميكند كه بضاعت ورزش ايران همين است و بس. بيآنكه نگراني در گفتههاي او در خصوص نتايج به دست آمده از المپيك ريو و تفاوت آن با آنچه كه پيشبيني ميشد، ديده شود.
البته انتظاري هم نميتوان از گودرزي داشت. وزيري كه روزها بعد از شروع المپيك خبري از او نبود و كلامي در خصوص المپيك و تلاش ورزشكاران ايران به زبان نياورده بود، بايد هماكنون كه همه نگاهها با چاشني انتقاد به سوي او چرخيده، اينگونه اظهارنظر كرده و شانه از بيتفاوتي بالا بيندازد. در واقع او از مدتها قبل حرفهاي امروز خود را آماده كرده بود. درست همان زماني كه پاي خود را از ماجراي حمايت از كاروان اعزامي ايران و ورزشكاران آن بيرون كشيده بود و خوب ميدانست نتيجه اين بيتفاوتيها و عدم حمايتها چيزي جز ناكامي در ريو نخواهد بود.
اما توجيه ناكاميها در ريو و عدم برآورده شدن انتظارات در اين رقابتها به بضاعت ورزش ايران، چيزي نيست كه بتوان برابر آن سكوت كرد. وزير ورزش اگرچه براي شانه خالي كردن از زير بار مسئوليت است كه مدعي ميشود بضاعت ورزش ايران همين است، اما نميتواند با اين توجيه پيشپا افتاده پاي خود را از ناكاميهاي كاروان اعزامي ايران به ريو بيرون بكشد، چراكه برخلاف ادعاي دور از واقعيت گودرزي، بضاعت ورزش ايران آن چيزي نيست كه در ريو شاهد آن بوديم. بضاعت ورزش ايران كه بارها و بارها تا يك قدمي مدال طلا، نقره و برنز پيش ميرود و تنها گامي فاصله دارد تا ايستادن روي سكوهاي افتخار دنيا، آن چيزي نيست كه در ريو رقم خورد. در واقع اين نتايج، بضاعت مديريت ورزش ايران را به رخ ميكشد نه بضاعت ورزشكاراني كه تمام تلاش خود را كردهاند و با دست خالي، بارها و بارها پرچم پرافتخار كشور را بر فراز دنيا به اهتراز در آوردهاند. اين نتايج نه بضاعت ورزش ايران، كه بضاعت مديران ورزشي كشور را به رخ ميكشد. مديراني كه حتي توانايي دفاع از حق ورزشكاران ايران در ريو را هم كه بارها و بارها چشمانشان به دليل بيعدالتيها و ناداوريها گريان شد را هم نداشتند.
توجيه وزير ورزش، زير سؤال بردن شعور مردم است و بياعتنايي به تلاش ورزشكاراني كه بدون شك اگر در حمايت از آنها پاي مسئولان لنگ نزده بود، امروز بضاعت واقعي ورزش ايران را به رخ ميكشيدند. نه آن چيزي كه امروز شاهد آن هستيم و نتيجه بضاعت ورزش ايران نيست و در واقع نتيجه بضاعت مديران ورزشي ايران است. نتيجه حمايتهايي كه بايد و نشد. نتيجه بيتوجهيها و لجبازيها و وعدههاي داده شده و عملي نشده، اما وزير ورزش كه از مدتها قبل، با علم به كسب نتايج امروز، با توجه به عدم مهيا شدن شرايط لازم خود را آماده توجيه كرده بود، بيتوجه به زحمات ورزشكاران ايران و آگاهي مردم از واقعيت ماجرا و چرايي رقم خوردن نتايج ريو، بضاعت ورزش كشور را زير سؤال ميبرد تا نخواهد پاسخگوي اين ناكاميها باشد. ناكاميهايي كه بدون شك او به عنوان متولي اصلي ورزش، مقصر رديف اول آن است اما گودرزي با توجيه آن، قصد فرار از واقعيت را دارد.
