اگر انتظار داريد كه اولاد آدم در مورد برنامهنويسي ابراز وجود كند و آستينهايش را بالا بزند و بيايد وسط ميدان و هماورد بطلبد، كور خواندهايد! اولاد آدم برنامهنويسياش مثل پاياننامهنويسي پاياننامهنويسان ميدان انقلاب ميماند. يكسري پاياننامههاي ديگر را برميدارد و از هر كدام يك بخشش را ميگذارد كنار هم و بعد هم يك مقدمه و چند تا بند به آن اضافه ميكند و ميداند كه نمره قبولي را حتي اگر ناپلئوني هم باشد، اساتيد به آن پاياننامه ميدهند و چه بسا كه اصلاً حوصله خواندنش را نداشته باشند و در جلسه دفاع از پاياننامه، فقط خوب گوش كنند! يعني استادي كه خوب گوش نكند و بخواهد شعار اعتراضي بدهد به درد لاي جرز ميخورد!
حالا هم حكايت برنامهنويسي دولت است. وقتي كه اولاد آدم اين شگرد را بلد است، چرا اعتداليون بلد نباشند! از قديم گفتهاند كه سنگ مفت و گنجشك مفت! كسي كه به آنها اعتراض نميكند! يعني اگر هم اعتراض كند، راه به جايي نميبرد. نمونهاش همين نمايندهها و مركز پژوهشهاي مجلس؛ (اين تصور كه نمايندههاي مجلس فقط نمايندهاند را بايد از ذهنتان پاك كنيد، چراكه آنها فقط نماينده نيستند و كارشناس هم هستند و كارشان فقط تأييد كردن نيست!)
اصلا بگذاريد قصه را از اول بگويم تا ببينم چگونه ميشود اين گره كور را با كليد باز كنم؟ يعني در رابطه با برنامه ششم توسعه، مركز پژوهشهاي مجلس گفته نكته قابل تأمل در ارتباط با برنامه ششم توسعه اين است كه با توجه به فرصت حاصل از تمديد يك ساله برنامه پنجم توسعه، در صورتي كه دولت ارادهاي مبني بر تدوين لايحه برنامه توسعه داشت، بايد برنامه توسعهاي برازنده وضعيت اقتصاد كشور را ارائه ميكرد و از تقديم دوباره مطالبي كه در گذشته مدون كرده است با هر انشاي جديد، خودداري ميكرد. يعني دوبارهنويسي كردن دولت آنقدر توي ذوق ميزده كه هر چقدر نمك و فلفل قاتي آن كردهاند، مجلسيها هم فهميدهاند!
به عبارت ديگر انتظار ميرفته كه لايحه جديد برنامه شامل موارد زير باشد كه نبوده و حالا بايد ديد كه دولت چگونه سر مجلس را شيره ميمالد و كار خود را پيش ميبرد؟
موارد مفقوده:
1- نگاه به آينده كه براساس آن تهديدهاي آينده مدنظر قرار بگيرد. البته توقع آيندهنگري از اين دولت قدري....
2- برنامهريزي با عنايت به برگشت از آينده به حال كه رويكرد اقتصاد مقاومتي است و دولت در مقابل آن دارد مقاومت ميكند!
تهديدهاي موجود در زمان حاضر به گفته مركز پژوهش شامل محورهاي زير است:
- كوچك شدن نقش ايران در جهان؛بحث ديپلماسي حضور ايران در جهان و محورهايي كه بايد مدنظر باشد، شامل بحثهاي اقتصادي و نحوه حفظ منافع ملي كشور، كه گويي دولت كوچكسازي را از اينجا شروع كرده و نميدانسته كه كوچكسازي را بايد از آنجا شروع ميكرده و اينجا را با آنجا قاتي كرده!
- كاهش ملموس در منابع حياتي؛ آب، محيطزيست و معادن كشور كه دولت فكر ميكرد ميشود به آن آب بست و حالا با كمبود آب مانده است كه به آنها چه ببندد؟ ابتكار را ديگر نميشود جلو انداخت تا سپر دولت شود؛ بايد يك نفر ديگر را آورد!
- ناهنجار شدن استفاده از منابع انرژي؛ تغيير الگوي استفاده از انرژيهاي فسيلي، برنامه استفاده از انرژيهاي نو، كاهش شدت انرژي، اصلاح الگوي پالايش كه زنگنه و چيتچيان دارند روي قبضهاي مشتركين كار ميكنند تا الگوي اصلاح شده بتواند هزينه يارانه را در بياورد!
- افت جدي كارآيي و بهرهوري در فعاليتها و فعالان اقتصادي؛ ارتقاي بهرهوري، افزايش قدرت رقابت، دانشبنيان كردن زندگي اقتصادي، اصلاح سرمايهگذاريها كه بايد ديد قول افزايشش را روحاني چه زماني به نعمتزاده ميدهد تا نعمتزاده دست به كار شود؟
- محدود شدن عدالتمحوري در زندگي اقتصادي؛اشتغال، مشاركت حداكثري آحاد مردم در زندگي اقتصادي، رفاه جامعه و كاهش تفاوتهاي موجود كه حوزه استحفاظي ربيعي است و او براي رسيدن به اين حوزه خون جگر خورده و از شب تا صبح نظريات جامعهشناسان غربي را ميخواند تا از صبح تا شب به عنوان جامعهشناس شرقي براي ما آنها را بيان كند!
- بزرگ و ناكارآمد شدن زياده از حد دولت؛اصلاح ساخت بودجه، كاهش كسري بودجه بدون افزودن بار بر نسلهاي آينده، رسيدگي به بدهيهاي دولت، كوچك و كارآمد كردن ساخت دستگاه دولت كه مربوط به تيم طيبنيا و نوبخت و نهاونديان است و آنها فعلاً درگير همان نجوميهاي از كار بركنارشدهاند كه بايد يك جايي براي سركار گذاشتن آنها پيدا كنند!
