انتشار قراردادهاي ميلياردي آب در لانه فوتبالي‌ها

واكنش‌هاي عصبي‌گونه و دور از منطق اين روزهاي اهالي فوتبال به ماجراي انتشار قراردادهاي ميلياردي مربيان و بازيكنان فوتبال از بيت‌المال نشان مي‌دهد كه آنها از اينكه موقعيت اجتماعي‌شان در جامعه با توجه به دريافت‌هاي كلانشان از جيب ملت به خطر افتاده است، نگرانند. به همين خاطر هم برخي از اين افراد با هوچي‌گري و آسمان ريسمان بافتن و ربط مسائلي كه به انتشار قراردادهاي نجومي و ميلياردي فوتبال نامربوط است سعي در مظلوم‌نمايي دارند و مي‌خواهند اين‌طور عنوان كنند كه در اين مورد حريم خصوصي‌شان مورد تعدي قرار گرفته است. اين در حالي است كه انتشار ريزقرارداد بازيكنان در فوتبال جهان امري عادي است كه در همه ليگ‌هاي معتبر دنيا صورت مي‌گيرد و مانند ايران نه هيچ بازيكني اعتراض مي‌كند و نه مربي‌اي كه خودش در ليگ‌هاي معتبر خارجي بازي كرده است، سعي در وارونه جلوه دادن واقعيت دارد. اين رسم مرسوم فوتبال دنياست و جاي تعجب است كه در كشورمان، اهالي فوتبال از عملي شدن مسئله‌اي كه در جهان پذيرفته شده، سر باز مي‌زنند و شروع به جوسازي عليه آن كرده‌اند. البته شايد رسيدن به چرايي اين هوچي‌گري زياد سخت نباشد. علي دايي، مجيد جلالي، سيدجلال حسيني و فوتبالي‌هايي ديگري كه در ليست معترضان به انتشار ليست قراردادها هستند، در سال‌هاي اخير با قراردادهاي كلان و ميلياردي جزو پردرآمدترين فوتبالي‌هاي ايران بوده‌اند، قراردادهايي كه از جيب ملت به اين افراد پرداخت مي‌شد و پنهان بودن اين ارقام سبب شده بود تا حاشيه‌اي امني براي اين افراد براي بهره بردن بيشتر از بودجه‌هاي دولتي فراهم شود. به همين خاطر طبيعي است كه انتشار رقم قراردادها، اگر چه خيلي از اين مبالغ غيرواقعي و كمتر از رقم واقعي است كه قرار است به اين بازيكنان پرداخت شود اما علني شدن رسمي دريافتي‌هاي ميلياردي اين افراد باعث شده تا آنها نگران عواقبي باشند كه اين مسئله مي‌تواند برايشان در سطح جامعه داشته باشد و علاوه بر اينكه قراردادهاي ميلياردي را به خطر بيندازد، بلكه سبب شود تا مردم نيز عليه دست‌اندازي اين افراد به بيت‌المال متعرض شوند و واكنش نشان دهند.

البته در اين زمينه اين مديران باشگاه‌ها هستند كه متهمان رديف اول هستند و بايد درباره گشاده‌دستي‌شان از جيب ملت براي فوتباليست‌ها و مربياني كه هيچ‌گونه خروجي خاصي در ورزش ندارند، پاسخ دهند. اين در شرايطي است كه انتشار قراردادها در ايران نيز مانند كشورهاي ديگر در راستاي شفاف‌سازي صورت گرفته و برخلاف عده‌اي از جامعه فوتبال كه از اين تصميم برآشفته شده‌اند، اكثريت جامعه از انتشار اين ارقام استقبال كرده‌اند. به نظر مي‌رسد واكنش‌هاي مربياني مانند دايي و بازيكناني مانند حسيني را نبايد جدي گرفت و متوليان ورزش از وزارت ورزش گرفته تا سازمان ليگ كه در راستاي شفاف‌سازي مبالغ قراردادها را منتشر كرده‌اند، خواست كه قدم‌هاي بعدي را در اين زمينه بردارند و به اين مسئله تنها اكتفا نكنند. انتشار قراردادها هرچند مي‌تواند واقعيت را براي مردم درباره واريز شدن پول‌هاي ميلياردي و چندصد ميليوني از بودجه عمومي كشور به حساب فوتبالي‌ها روشن كند اما در اين زمينه بايد هدف اصلي قطع دست بازيكنان و مربيان فوتبال از بيت‌المال باشد. افكار عمومي انتظار دارند كه براي آينده تدابيري اتخاذ شود كه از پرداخت چنين مبالغ هنگفتي از حساب بيت‌المال به فوتباليست‌ها جلوگيري شود.

با اين حال به نظر مي‌رسد فدراسيون فوتبال و وزارت ورزش قصد ندارند قدمي بيشتر از اين بردارند و صحبت‌هاي ديروز مديركل حراست وزارت ورزش نشان مي‌دهد كه اين وزارتخانه برنامه‌اي براي كنترل رقم قراردادهاي فوتبال و جلوگيري از پرداخت‌هاي ميلياردي به فوتبالي‌ها ندارد. نكته تلخ و البته قابل تأمل ماجرا اينجاست كه وزارت ورزشي‌ها هرچند اين اقدام را براي شفاف‌سازي عنوان كرده‌اند اما به بالا بودن قرارداد فوتبالي‌ها اعتقادي ندارند، به خصوص اينكه چند روز پيش سجادي، معاون وزير ورزش پرداخت‌هاي ميلياردي به بازيكنان فوتبال را بالا عنوان نكرده‌بود. با اين شرايط به نظر مي‌رسد كه نبايد به برخورد قاطع با سوءاستفاده فوتبالي‌ها از بيت‌المال اميدوار بود و صحبت‌هاي نااميدكننده مسئولان وزارت ورزش كه مي‌توانند نقش اصلي را در اين پرونده داشته باشند، نشان مي‌دهد كه افكار عمومي بايد فعلاً به همين انتشار رقم قراردادها اكتفا كنند، مگر اينكه با تغيير نگاه مديران وزارت ورزش و دولت، آنها در راستاي جامعه عمل پوشاندن به خواسته افكارعمومي حركت كنند و زخم سوءاستفاده ميلياردي اهالي فوتبال از بيت‌المال را التيام بخشند.