دونده استقامت تیم ملی گفت: هیچ حامی مالی در دوومیدانی وجود ندارد و
تنها چیزی که میتواند دوومیدانی ایران را نجات دهد جذب اسپانسر است.
حسین کیهانی در گفتوگو با خبرنگار ورزشی خبرگزاری دانشجویان ایران
(ایسنا)، با بیان این که سطح رقابتهای آغاز فصل دوومیدانی قابل
قبول نبود، اظهار کرد: در دوی سه هزار متر با مانع در رده نخست قرار
گرفتم. با این حال سطح مسابقهها مثل همیشه بود و شاهد تغییری در آن
نبودیم. من فکر میکردم رکوردها بهتر باشد، ولی رقیب جدی در این مسابقه
نداشتم. نفر دوم حدود 50 متر با من فاصله داشت که به نظرم خیلی زیاد است.
رکوردهای بر جای مانده کاملا نشان می داد که شاهد چه سطحی از رقابتها
بودیم.
کیهانی در ادامه افزود: البته شرایط شیراز برای دوومیدانی کاران سرعتی
و پرتابی خوب است، اما برای استقامتیها مشکلاتی وجود دارد. این شهر در
ارتفاع 1800 متری دریا قرار دارد و اگر مسابقه استقامتیها در اهواز برگزار
میشد میتوانستیم رکورد بهتری را بزنیم.
دونده استقامت تیم ملی دوومیدانی با منفی دانستن نبود رقیب جدی برای
او گفت: همان طور که گفتم در سه هزار متر با اختلاف قهرمان شدم و در واقع
با خیال راحت از خط پایان گذشتم. اگر رقیب جدی کنار همه ما باشد به خودمان
میآییم و رقابت در این شرایط بیشتر میشود و رکوردهای بهتری بر جای
میماند.
او ادامه داد: انگیزه لازم بین بچهها وجود ندارد. منتظر برگزاری یک لیگ
پویا بودیم، اما هنوز خبری نشده است و این باعث پایین آمدن انگیزه ما
میشود. اگر مطمئن باشم که تیمهای خوبی برای حضور در لیگ میآیند و رقیبان
سر سختی دارم تمرینات را جدی تر میکنم و در نتیجه رکوردها هم بهتر
میشود.
کیهانی در پاسخ به این پرسش که چرا در فاصله باقی مانده تا المپیک
رکوردهای خوبی در رقابتهای آغاز فصل زده نشد، گفت: شرایط آب و هوایی
شیراز را از پیش می دانستم. اگر رکورد بهتر و ورودی المپیک میخواهیم باید
مسابقات را دسته بندی کنیم و بر اساس مادهها شهر میزبان را انتخاب کنیم تا
شرایط برای زدن رکوردهای بهتر مهیا شود.
او درباره نبود استعداد نو ظهور در دوومیدانی گفت: بعد از برگزاری
رقابتهای جوانان بسیاری از مربیان اعلام کردند که سطح و رکوردهای جوانان
خوب نبوده است. واقعا هم این گونه است چرا که در تیم ملی ما اصلا احساس
خطر نمیکنیم چرا که رکوردهای جوانان حتی نزدیک رکوردهای ما هم نیست چه
برسد به آن که ما را پشت سر بگذارند. زمانی که من جوانان بودم به خاطر
رکورد بالایم با بزرگسالان مسابقه می دادم اما الان این گونه نیست.
دونده استقامت تیم ملی در پایان گفت: نمی دانم چه چیزی درباره این شرایط
بگویم. به نظرم تنها چیزی که میتواند دوومیدانی را نجات دهد جذب
اسپانسر قوی است و واقعا هیچ حامی مالی نیست. اگر اسپانسر باشد باشگاهها
جذب دوومیدانی میشوند. چند باشگاه درست و حسابی باید بیایند تا
مشکلات مالی ما حل شود.
