کمک به رفع تحریم یا سناريوي تحقیر ایران

پس از گذشت بیش از سه ماه از اجرای برجام همچنان مسئله عدم اجرای تعهدات آمریکا برای لغو تحریم‌ها از محورهای اصلی محافل رسانه‌ای و سیاسی جهان است. جهانیان بر این امر تاکید دارند که به رغم پایبندی ایران به تعهداتش آمریکا همچنان از اجرای تعهدات خود برای رفع تحریم‌ها خودداری کرده و حتی با ایران هراسی به دنبال استمرار تحریم‌ها است. نکته قابل توجه در رفتارهای آمریکا انتشار اخباری در باب دیدار مقامات آمریکایی با بانک‌های بزرگ جهان است. پایگاه خبری المانیتور بامداد سه‌شنبه از قول منابع آگاه گزارش داد مقامات آمریکایی در نشست با بانکداران بین‌المللی نتوانسته‌اند آنها را درباره بی‌خطر بودن رابطه با ایران متقاعد کنند.مقام‌های آمریکا بعد از اجرایی شدن برجام با مقام‌های بانکی از 15 کشور دنیا میز گرد برگزار کرده‌اند تا به آنها درباره از سرگیری روابط بانکی با ایران اطمینان حاطر بدهند. این خبر را المانیتور به نقل از منابع آگاه گزارش داده و افزوده که رایزنی‌های مقام‌های آمریکایی در این باره حاصلی در بر نداشته است.

هر چند آمریکایی‌ها ادعا دارند که به دنبال اجرای تعهداتشان در قبال ایران هستند اما محتوای گزارش‌های منتشره نشان می‌دهد این اخبار بیش از هر چیز در قالب فرار از فشار افکار عمومی در باب بدعهدی آمریکا منتشر می‌گردد و هدف از آن نیز مقصر نشان دادن ایران است. آمریکا از یک سو چهره‌ای مثبت از خود به نمایش می‌گذارد و از سوی دیگر رفتارهای ایران را دلیل دوری بانک‌ها و شرکت‌ها و کشورها از ایران معرفی می‌کند چنانکه سران آمریکا بارها ادعا کرده اند با رفتارهای تحریک آمیز ایران در منطقه کشورها و شرکت‌ها جرات سرمایه گذاری بر چنین کشوری را ندارند. آمریکا به دنبال فضای تحقیر آمیز نزد ملت ایران و در نهایت سوق دادن آن به اجرای اهداف منطقه‌ای آمریکا است.

نکته قابل توجه آنکه آمریکا با ادعای استقلال بانک‌ها در رفتارشان ادامه تحریم‌ها را توجیه می‌کند. حال این سوال مطرح می‌شود که چرا در زمان اعمال تحریم آمریکا نمی‌گفت که بانک‌ها استقلال دارند و از تمام ابزارهای فشار برای دوری آنان از ایران استفاده می‌کرد و حال که باید برای رفع تحریم‌ها اقدام کند ادعای استقلال بانک‌ها را مطرح می‌سازد.؟

این نوع رفتار آمریکا دو گزینه را مطرح می‌سازد یا اینکه آمریکا دیگر آن قدرت اقتصادی ادعایی جهان نمی‌باشد که ادعای تاثیرگذاری بر تمام اقتصاد جهان را داشت و یا اینکه خود تمایلی به رفع تحریم‌ها ندارد و ادعای استقلال بانک‌ها امری واهی است. هر کدام از این گزینه‌ها که درست باشد سند بی اعتمادی ایران به آمریکاست که برگرفته از بدعهدی آمریکا می باشد.

آنچه مسلم است آنکه آمریکا نمی تواند با ادعای استقلال بانک‌ها در روابطشان ادامه سیاست تحریم را اجرایی سازد. آمریکا موظف به رفع موانع تحریمی است که خود ایجاد کرده و باید طبق تکلیفش تمام موانع را رفع نماید. نکته قابل توجه آن است که آمریکا در حالی ادعای استقلال بانک‌ها را مطرح و ادعا دارد که نمی تواند چیزی را به آنها تحمیل کنید که همزمان خواستار تغییر رفتار ایران در عرصه‌ منطقه‌ای و جهانی برای رویکرد بانک‌ها به ایران است. یعنی آمریکا بانک را بالاتر از یک کشور عضو سازمان ملل با 80 میلیون نفر جمعیت می‌بیند که نوعی سیاست تحقیر سازی ایرانیان است. آمریکا با بزرگنمایی قدرت بانک‌ها از یک سو به توجیه سیاست تحریم‌ها می‌پردازد و از سوی دیگر ایرانیان را نزد جهانیان تحقیر می‌سازد بگونه‌ای که تغییر رفتار بانک‌ها را مطرح نمی‌سازد بلکه تغییر رفتار ایران را زمینه ساز رویکرد بانک‌ها عنوان کرده و آنها فراتر و بالاتر از ایران می‌داند. این رفتار آمریکا نشان می‌دهد که دشمنی آن با ایران و ایرانی همچنان ادامه دارد و ادعاهای دیپلماتیک آن فریبی بیش نیست که برای گرفتار سازی مسئولان و مردم در اشتباه محاسباتی مطرح می‌شود. استمرار رفتارهای خصامنه آمریکا زمانی آشکارتر می‌شود که پایگاه آمریکایی پالیتیکو در گزارشی مبسوط درباره مواضع سیاست خارجی دولت این کشور نوشته که باراک اوباما امیدوار است، برجام به تدریج سبب لیبرالیزه شدن ایران شود.

این گزارش‌ها در حالی القا رویکرد اوباما به تعامل با ایران است اما در واژگان خود کلماتی قبال تامل دارد. واژه لیبرال شدن ایران در ظاهر اقتصادی شدن و رسیدن به رویکرد غرب گرایانه است اما در اصل به معنای رویکرد به مادی گرایی در قالب سود و فایده است. در قالب لیبرال همه چیز بر اساس مادیات چیده می‌شود و سود و فایده اساس رفتارها می‌شود. لیبرال مد نظر امریکا برابر با نابودی تمام ارزشها و آرمان‌ها و حتی استقلال کشور است که بر اساس منافع مالی شکل می‌گیرد. لیبرال سازی همان تسلیم سازی است که آمریکا در لوای تحریم‌ها و ادعاهای واهی درباب تروریسم و حقوق بشر به دنبال آن است