هيچ شك و ترديدي نيست كه عبدالفتاح السيسي از زمان كودتا عليه محمد مرسي در ژوئيه ۲۰۱۳ از حمايت بيدريغ عربستان سعودي برخوردار بوده كه پرداخت ميلياردها دلار به او چه در زمان حكومت ملك عبدالله، پادشاه سابق و چه ملك سلمان، پادشاه فعلي عربستان، نشانه بارز اين حمايت بوده است. با توجه به اين حمايت بود كه انتظار ميرفت ملك سلمان در سفر كمتر از دو هفته قبل خود به مصر باز سر كيسه را شل كرده و دست كم بخش قابل توجهي از توقعات مالي السيسي را برآورده كند كه البته چنين شد. انعقاد ۲۲ توافقنامه و از جمله يك قرارداد نفتي ۲۲ ميليارد دلاري بين دو طرف در جهت همين حمايت انجام شد اما شايد كسي انتظار نداشت كه در بين اين توافقنامهها، طرف مصري بذل و بخشش سرزميني هم بكند. بخشش دو جزيره تيران و صنافير با اين ادعا كه اين دو جزيره در اصل متعلق به عربستان بوده و مصر فقط آنها را اجاره كرده بود، ميتوانست يك پاسخ تشكرآميز از سوي السيسي به ملك سلمان در قبال حمايتهاي مالي او باشد اما نميتوانست از نظر افكار عمومي مردم مصر قابل قبول باشد. به همين جهت هم اعتراضات روز جمعه با وجود هشدارهاي وزارت كشور انجام شد كه طبق رويه قبل، نيروهاي انتظامي و امنيتي با اين اعتراضات مقابله كردند و تعدادي هم دستگير شدند.
بخشش اين دو جزاير و اعتراضات مردمي در مصر ميتواند مسئلهاي داخلي و حداكثر بين دو كشور مصر و عربستان باشد اما تحليل روزنامه صهيونيستي هاآرتص نشان ميدهد كه قضيه فراتر از اين و بيش از هر چيز مربوط ميشود به امنيت رژيم صهيونيستي. هاآرتص واگذاري اين دو جزيره به عربستان را به عنوان «معاملهاي خوب و به نفع» رژيم صهيونيستي ارزيابي كرده و نوشت: «توافق عربستان و مصر درباره دو جزيره تيران و صنافير باعث ميشود تا كشورها بار ديگر به نفع اسرائيل تقسيمبندي شوند.» اين ارزيابي چندان بيراه نيست چرا كه با نيمنگاهي به موقعيت جغرافيايي اين دو جزيره به روشني معلوم ميشود كه بخشش هر دو جزيره به عربستان ارتباط مستقيمي با امنيت رژيم صهيونيستي دارد. هر دو جزيره در شمال درياي سرخ و در دهانه خليج عقبه واقع شدهاند كه در انتهاي اين خليج بندر اردني عقبه و شهر اسرائيلي ايلات قرار دارند. بايد گفت كه رژيم صهيونيستي با وجود معاهده كمپ ديويد با مصر اما هرگز نتوانسته نسبت به اين كشور و ارتش و توانايي نظامي آن اعتماد كامل داشته باشد چنان كه يكي از محورهاي مهم برنامه اخير توسعه ارتش صهيونيستي به نام حلميش بر مبناي وضعيت ارتش مصر و نگرانيهاي صهيونيستها نسبت به توان نظامي آن تدوين شده بود. از سوي ديگر، تسلط ارتش مصر بر اين دو جزيره كمي قبل از جنگ ۱۹۶۷ براي بستن خليج عقبه به روي ارتش صهيونيستي اهميت نظامي آن را نشان ميدهد كه حالا با انتقال به عربستان، رژيم صهيونيستي ميتواند خيالش بابت عدم كنترل اين دو جزيره به دست ارتش مصر راحت شود. وجه ديگر قضيه به آينده وضعيت رژيم صهيونيستي است كه به تحليل هاآرتص، انتقال اين دو جزيره ميتواند حكم مقدمهاي براي انعقاد نوعي از معاهده كمپ ديويد اما اين بار بين رژيم صهيونيستي و عربستان سعودي باشد. هاآرتص در اين مورد به نمونههايي از همكاري و رايزنيهاي پيدا و پنهان بين رژيم صهيونيستي و آل سعود اشاره كرده كه از جمله آنها خريد پهپادهاي اسرائيلي توسط آلسعود با وساطت آفريقايجنوبي و ديدار محمد بن سلمان، پسر پادشاه و وزير دفاع عربستان، به جمعي از مسئولان اسرائيلي در سفر اخيرش به اردن است كه طي اين ديدار، محمد بن سلمان در مورد مسائل منطقه و از جمله معاملات با مصر با آنها گفتوگو كرده بود. روزنامه مصري الاخبار نيز طي گزارشي از برنامههاي گسترده نظامي و اقتصادي دو طرف صهيونيستي و سعودي براي دو جزيره تيران و صنافير نوشته كه موارد متعددي از استقرار رادارهاي نظامي گرفته تا بنادر اقتصادي را در برميگيرند. اين موارد نشان ميدهد كه آلسعود قصد دارد تا با تسلط بر اين دو جزيره دور تازهاي از همكاريهاي گسترده نظامي و اقتصادي را با صهيونيستها آغاز كند و شروع اين دور نميتواند بدون روابط رسمي بين دو طرف ممكن بشود. به همين جهت است كه هاآرتص از هم اكنون خبر از انتظار ادارات سياسي براي برقراري روابط ديپلماتيك عربستان و اسرائيل ميدهد و مينويسد: «شكي در اين نيست كه واگذاري مالكيت اين دو جزيره به عربستان و به رسميت شناختن توافق كمپ ديويد توسط عربستان گام استراتژيك بسيار مهمي باشد.» اين گام با نگارش كمپ ديويد جديد بين رژيم صهيونيستي و آل سعود تكميل ميشود تا ملك سلمان در تاريخ معاصر پشت سر انور سادات در تسليم و زانو زدن در برابر صهيونيستها قرار بگيرد.
