هر پديدهاي در اجتماع احتياج به پسزمينههاي فرهنگي در قالب الگوهاي ارزشي و هنجاري جهت شكلگيري و ادامه مسير دارد. پديده اقتصاد هم با تمامي اهميت و شئون آن از اين مقوله مستثني نيست. آن چيزي كه با عنوان نسبت فرهنگ و اقتصاد از آن ميتوان نام برد مجموعهاي سلبي و ايجابي از ارزشها و هنجارها و رفتارهاي اجتماعي در مناسبات اقتصادي است. آنچه در حوزه واقع اتفاق مي افتد حوزه حضوري و نمودي آن است؛ الگويي كه در چارچوب اخلاق و منش و كلان مناسبات اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي در جامعه و مناسبات اقتصادي آن، در مجموعهاي از مؤلفههاي صحيح و غيرصحيح در حال انجام است؛ مناسباتي كه من حيثالمجموع در رابطه با اقتصادي مانند اقتصاد ايران با تمامي فراز و فرود آن نتوانسته است ايدهآلهاي موجود در نظام سياسي- اجتماعي ايران را تأمين كند و وقتي در بسياري از موارد الگوهاي مطلوبي را در قالب اقل مطلوبيتهاي لازم از خود بروز نداده است؛ از اينرو جهت گريز از شرايط كنوني و حركت به سمت مدلي مطلوب الگوي اقتصاد مقاومتي مطرح شده است؛ مدلي كه مانند تمامي پديدههاي انساني متكي بر الگوي فرهنگي است. اقتصاد مقاومتي مدلي تجويزي جهت رفع نقايص اقتصاد كنوني ايران است و اگر بنا داريم اين مدل اقتصادي موفق شود بايد در چارچوب يك نظام فرهنگي مؤثر و توانمند حركت كند؛ درك صحيح از الگوي فرهنگي و مناسباتي كه در قالب آن بايد به صورت سلبي و ايجابي انجام گيرد و زمينه رشد و اعتلاي آن را فراهم ميآورد. نظام فرهنگي اقتصاد مقاومتي كه مبتني بر ارزشها و هنجارهاي اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي است در دو قالب درك شرايط كنوني در حوزه مناسبات فرهنگي- اقتصادي و طرحريزي مدل اقتصاد مقاومتي شكل ميگيرد. نكتهاي كه در حوزه مديريت مدل فرهنگ اقتصادي بايد به آن توجه كرد توجه بيطرفانه و غيرجانبدارانه به شرايط كلان فرهنگي و اقتصادي كشور و ديدن همزمان نقاط قوت و ضعف آن است. تكيه صرف بر نقاط ضعف و بزرگ كردن صفتهاي فرهنگ- اقتصادي كشور خطايي بزرگ است كه ما را از حركت به سوي اقتصاد مقاومتي بازميدارد.
وجود ظرفيتهاي دينی و انقلابي موجود در كشور به ويژه در مناطق غيربرخوردارتر كشور كه خود مدل انگيزش بسيار سودمندي را براي روندهاي مطلوب اقتصاد مقاومتي شكل ميدهد و از سوي ديگر ظرفيتهاي منطقهاي مانند خردهفرهنگهاي موجود در كشور در چارچوب فرهنگهاي
قومي- منطقهاي، ظرفيتهاي بالاي ابتكار و كارآفريني را در نظام اقتصاد مقاومتي فراهم خواهد آورد. ابزارهاي مؤثر در حوزه فرهنگ اقتصاد مقاومتي، بهرهگيري از ظرفيتهاي مطلوب ديني و سنتي جامعه ايران و فعالسازي سازوكارهاي نظام تعاوني در قالب مناسبات خانوادگي و فاميلي از اين دست پتانسيلهاي بالقوه است كه بايد آنها را فعالتر كرد. در حوزه مناسبات مصرف شكلگيري مجموعههاي فرهنگي كه مدلهاي مطلوب مصرف را چه در قالب صرفهجويي منابع مطلوب و چه حركت در قالب الگوهاي مصرف داخلي تشويق و الگوسازي ميكند در چارچوب تسهيلات غيردولتي مردمنهاد كه پايه اصلي آن خانوادهها و افراد فاميل در آن هستند، ميتواند در ارتقاي فرآيندهاي اقتصاد مقاومتي مؤثر باشد. همين استفاده از شبكههاي اجتماعي جهت تبليغ اين الگو هم در قالبسازي بسيار مفيد است كه از اين ظرفيت نيز مصون مانده است.
