به گزارش «جوان» به نقل از راشا تودي، مهدي سنايي در سخناني در يك نشست دانشجويي در سن پترزبورگ گفت: تهران و مسكو در حال گفت و گو درباره ايجاد يك كانال كشتيراني از درياي خزر به خليج فارس هستند. هرگونه كانالي كه اين دو دريا را به هم متصل كند بايد از خاك ايران عبور نمايد.
سنايي روز پنجشنبه بدون بيان جزئيات بيشتر در اين باره به خبرنگاران گفت: «اين موضوع مورد بحث قرار گرفته است.»
درياي خزر، بزرگترين پهنه آبي محصور در خشكي در جهان است. خط ساحلي اطراف اين درياچه 7 هزار كيلومتر است و كشورهاي ايران، روسيه، قزاقستان، تركمنستان و آذربايجان در ساحل آن قرار دارند.
سرگي لاوروف، وزير امور خارجه روسيه گفت، روز پنجشنبه ايران، روسيه و آذربايجان توافق كردند كه به گفت و گوها درباره كريدور ترانزيتي شمال- جنوب سرعت بدهند. بخشي از اين كريدور از امتداد ساحل غربي درياي خزر از روسيه به آذربايجان و سپس ايران خواهد رفت.
كريدور شمال- جنوب بعد از تكميل شدن، به ميزان قابل توجهي زمان ترانزيت بار از هند به آسياي ميانه و روسيه را كاهش خواهد داد. در حال حاضر ارسال كالا از بمبئي به مسكو 40 روز طول ميكشد. مسير جديد اين زمان را به 14 روز كاهش خواهد داد.
كريدور مذكور همچنين كانال سوئز را كه آبراهي پر تردد و گران قيمت محسوب ميشود، دور خواهد زد.
گفتني است طرح احداث كانال اتصال درياي خزر به خليج فارس از سالهاي دهه ۳۰ خورشيدي و زمان ناصرالدين شاه مطرح بودهاست كه بعد از انقلاب دوباره از سوي آقاي رفسنجاني مطرح و بارديگر نيز در سال 91 توسط دولت وقت خبري شد.
موافقان به درآمدهاي سرشار ناشي از انتقال نفت، گاز، محصولات پتروشيمي و ساير كالاها از آسياي ميانه به خليج فارس، و تغيير و بهبود آب و هواي ايران بر اثر ريزشهاي ناشي از تبخير آب كانال و جلوگيري از ادامه روند كويري شدن ايران، كاهش شديد هزينههاي ناشي از حمل و نقل داخلي كالا، گسترش شيلات در حاشيه كانال و قابل استفاده كردن بخشهاي عظيمي از زمينهاي كويري ايران اشاره ميكنند.
مخالفان نيز به غيرعملي بودن اين طرح با توجه به اختلاف سطح آب درياي خزر نسبت به آبهاي آزاد، احتمال زير آب رفتن زمينهاي مردم، مشكلات عبور از رشته كوههاي البرز، و حتي احتمال ايجاد زلزله اشاره دارند.
