دانشگاه سمنان بزرگترين دانشگاه استان و يك دانشگاه مادر محسوب ميشود، در همه جاي دنيا دانشگاههاي بزرگ و مادر بهعنوان دانشگاههاي نمونهاي شناخته ميشوند كه بعد از چند سال از فعاليتشان ديگر با مشكلات صنفي پايه نظير غذا، خوابگاه و... مواجه نيستند اما متأسفانه در دانشگاههاي كشور و دانشگاه سمنان بعد از چند دهه سپري شدن از عمر دانشگاهها هنوز با اين مشكلات مواجهيم.
در دانشگاه سمنان بر خلاف سياست پذيرش تعداد بالاي دانشجو، خوابگاههاي دانشجويي توسعه پيدا نكرده است و همين موضوع باعث شده كه دانشگاه به دانشجويان فقط تعهد ارائه دو ترم خوابگاه را بدهد.
اين شرط در حالي اتفاق ميافتد كه دانشجويان دانشگاههاي دولتي بهخاطر شرايط و امكانات مناسبي كه اين دانشگاهها بايد فراهم نمايند براي ورود به اين دانشگاهها رقابت ميكنند اما متأسفانه دانشگاههاي دولتي همچون دانشگاه سمنان به اين موضوع توجهي ندارند و بدتر از آن هم دولت است كه مصوب كرده هيچ دانشگاهي حق احداث خوابگاه جديد با استفاده از منابع دولتي را ندارد. اين موضوع باعث شده است كه دانشجويان دانشگاه سمنان با مشكلات زيادي مواجه شوند. دانشجويان بعد از استفاده از خوابگاههاي دانشگاه به مدت دو ترم، به ناچار بايد به خوابگاهها و پانسيونهاي خودگردان نقل مكان كنند كه نه امكانات مناسبي براي اسكان دانشجويان دارند و نه نظارتي بر آنها صورت ميگيرد و متأسفانه قيمت بسيار بالايي هم دارند كه دانشجو را از نظر اقتصادي نيز با مشكل مواجه ميكند.
از طرفي برخي دانشجويان هم كه اين شرايط خوابگاههاي خودگردان را ميبينند به سمت اجاره خانههاي دانشجويي تمايل پيدا ميكنند كه منجر به ايجاد آسيبهاي فرهنگي بسياري ميشود و همين موضوع باعث شده دانشجويان با مشكلات زيادي روبهرو شوند كه آينده آنها را تحت تأثير قرار ميدهد اما مسئولان دانشگاه اين مسائل را ميبينند و اقدامي انجام نميدهند.
يكي از مشكلات صنفي ديگري كه دانشجويان دانشگاه با آن روبهرو هستند مسئله شوراي صنفي است. اساس كار شوراي صنفي انتقاد كردن و به چالش كشيدن مسئولان دانشگاه در راستاي حمايت از حقوق صنفي دانشجويان است اما در دانشگاه سمنان متأسفانه اينگونه نيست و شوراي صنفي عملاً تبديل به بازوي اجرايي معاونت دانشجويي شده و به شدت حامي اين معاونت است و همين موضوع باعث شده كه بيشتر انتقادات صنفي دانشجويان و حتي پيگيري آنها از سوي تشكلهاي دانشگاه اتفاق بيفتد. مسئله پژوهش براساس نيازهاي كشور هم از ديگر مسائلي است كه در دانشگاه سمنان كمتر در نظر گرفته ميشود چراكه پژوهش در اين زمينه معمولاً براي دانشجويان زمانبر است كه با توجه به قوانين جديد و محدودكننده سنوات دانشجو مجبور به پژوهش در زمينههاي ديگر ميشود و از طرفي برخي اساتيد كه مايل به ارائه مقالات بينالمللي هستند در اين موضوعات كه عمدتاً در سطح جهان حل شدهاند حاضر به پژوهش نيستند.
*مسئول بسيج دانشجويي دانشگاه سمنان 
