تغييرات پي در پي در مؤلفههاي زندگي سبب شده است سبك زندگي نيز متحول شود. گاه اين تغييرات به ارتقاي زندگي منجر شده و گاه سبب مصرفگرايي و تجملگرايي شده است كه نمونههاي آن را ميتوان در دور و نزديك زندگي روزمره مشاهده كرد.
تغييرات و نفوذ در مسائل فرهنگي و اجتماعي و حتي تفريحي سبب شده است اقتصاد فردي و جمعي نيز از آن تأثير بسياري بگيرد.
اين موضوع را ميتوان در ديگر مؤلفههاي زندگي يعني ازدواج و شغل و مشاركت در جامعه نيز مشاهده كرد. بروز آسيبهاي اجتماعي و فرهنگي در شيوه زندگي ما نهفته است. سلامت اجتماعي فردی و جمعي نيز به نوعي در سايه سبك زندگي دچار تغييرات اساسي شده است. به واقع تمامي مسائل و مؤلفههاي زندگي به واسطه تغييرات صورت گرفته ميتواند همچون يك تيغ دولبه عمل كند. اگر اين تغييرات بر محور ارزش واقعي و نيازهاي دروني صورت بگيرد موجب ارتقاي فرد ميشود و در نتيجه زمينه ارتقاي جامعه را فراهم خواهد آورد و اگر بسامان نباشد ميتواند زمينه را براي آسيبهاي مختلف از جمله تجملگرايي و اسراف و بيتفاوت بودن به خود و ديگران و محيط زندگي را فراهم سازد كه نمونههاي آن را ميتوان در بحث آمد و شد شهري و آلودگي هوا و تخريب محيط زيست به وضوح مشاهده كرد.
هر يك از مؤلفههاي زندگي در حوزه فردي همچون زنجيرهاي به يكديگر متصل است و غفلت از هر مؤلفه سبب نقص در زنجيره به هم پيوسته زندگي ميشود كه مسائل مختلف را در حوزه فردي، خانوادگي و اجتماعي دستخوش تغييرات ميسازد.
شكاف بين نسلي تا اختلاف بين نسلي حاصل درست مواجه نشدن با تغييرات و تحولات در گذر زمان است كه اگر به درستي هدايت و اصلاح نشود و برنامهريزي صحيح و دورنمايي براي آن تدوين و فراهم نشود هزينههاي بسياري را به صورت پنهان و آشكار به فرد و جامعه وارد ميسازد.
فراموش كردن الفباي زندگي در نتيجه فراموش شدن نظام تربيتي و آموزشي زمينه تهديد امنيت و آرامش را در لايههاي اجتماعي فراهم آورده است و اين نوع سبك زندگي و ترويج آن سبب شده است بهرغم هزينهكرد بسيار از سوي دستگاهها و متوليان اجتماعي و فرهنگي و آموزشي آسيبهاي اجتماعي در نسلهاي جديد ريشه كند كه نمونههاي آن را ميتوان در بحث كاهش سن اعتياد به مواد دخاني و مواد اعتيادآور مشاهده كرد. همين موارد در شكل ديگر در فضاهاي مجازي سايه خود را بر فرد و خانواده و جامعه و ارتباطات بين نسلي انداخته است، به گونهاي كه در حال حاضر آسيب به صورت پنهان در فضاهاي مجازي بيشتر شكل گرفته و خودنمايي ميكند و آسايش اجتماعي را كه ارمغان سبك زندگي صحيح است دچار تحولات نامناسب كرده است و چيزي جز تحميل هزينههاي پنهان و آشكار به دنبال نداشته و ندارد.
با گسترش نابهنجاريها، ارزشهاي اخلاقي نيز در ميان انبوه آسيب غبار فراموشي گرفته است و نبايد فراموش كرد كه ارزشهاي اخلاقي، ارزشهاي معنوي هستند كه ميتواند تنها راه برونرفت از اين بنبست باشد. اين ارزشها بايد به شكل صحيح و با شرايط كنوني بازتعريف شود چرا كه سبك زندگي به عنوان محصول باورها و ارزشها نيازمند تحول اساسي در الفباي زندگي است.
در شرايطي كه سال 95 از سوي رهبر معظم انقلاب سال «اقتصاد مقاومتي، اقدام و عمل» نام گرفته است لازم است در مؤلفههاي سبك زندگي نيز به اين شعار پرمعنا نگاه ويژه عملي صورت گيرد. در حقيقت زندگي در سايه قناعت، پرهيز از اسراف و سادهزيستي ميتواند گامي باشد به سوي كانون سبك زندگي اسلامي، ايراني و بسياري از آسيبها را كه به صورت مستقيم وغيرمستقيم هزينه بر فرد و جامعه تحميل ميكند، خنثي كند.
