سعيد حجاريان در گفتوگو با حسين سليمي كه در كتاب «كالبدشكافي ذهنيت اصلاحگرايان» به چاپ رسيده، به نكات قابل تأملي درباره شخصيت و سياستهاي هاشمي رفسنجاني اشاره و تأكيد ميكند كه هاشمي به دموكراسي اهميت نداده و از حاميان متعصب وي به دليل رفتارهاي غيردموكراتيك به بدي ياد ميكند.
اين تئوريسين جناح مدعي اصلاحطلبي به بيتوجهي جناح متبوع خويش نسبت به هاشمي اشاره ميكند و وي را به علت بي توجهي به توسعه سياسي فاقد وجاهت لازم ميداند و بيان ميكند: «آن زمان آقاي هاشمي ذهنيت ما را چندان نميپسنديد، او به دنبال توسعه اقتصادي بود، بنابراين مجالي براي توسعه سياسي نبود ... پروژه ما [توسعه سياسي] پروژهاي بزرگ بود كه آقاي هاشمي نميخواست و رها كرد، يعني نخواست استفاده كند. »(1)
سعيد حجاريان، عضو حزب منحله مشاركت پس از آن موفقيت انتخاباتي محمد خاتمي در سال 76 را «نه» به هاشمي و حاميان پروپاقرص وي عنوان و تاكيد ميكند كه جريان هاشمي رفسنجاني يك تداركاتچي ميخواست: «[من] گفتم كه حاجبالدوله كه برايش صندوق رأي نميگذارند، خودتان يك نفر را بگذاريد. مردم رئيس جمهور ميخواستند، بنابراين آقاي ناطق نوري هم طوري عمل كرده بود و طوري سخن ميگفت كه تابع مطلق است ... در سياست بله، در سياست حاجب الدوله كه سهل است، ... او[هاشمي رفسنجاني] يك شاهي به سياست و دموكراسي اعتقاد ندارد. »(2)
روزنامه فتح هم كه از رسانههاي همسو با مجمع روحانيون مبارز بود همگام با روزنامههاي زنجيرهاي اين جريان به تخريب هاشمي رفسنجاني مشغول بود. اين روزنامه كه به هر بهانهاي هاشمي را مورد تخطئه قرار ميداد اين بار به منعكسكردن اخبار همايشي در نقد دولت هاشمي در دانشگاه علامه طباطبايي پرداخت و از زبان احمد بورقاني، روزنامهنگار دوم خردادي رويكرد ديكتاتورمآبانه زمان هاشمي را اينگونه توصيف ميكند: «در دوره هاشمي نگاه به مطبوعات، نگاه كاملاً انقباضي بود، نه انبساطي و مسئولان فرهنگ به توسعه فرهنگ و مشاركت عمومي اعتقاد نداشتند و قدم جدي در اين راستا برداشته نميشد و با همان چند روزنامه منتقد تحتفشار هم برخورد ميشد. »(3)
اين در حالي است كه رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام بارها در سخنرانيهاي مختلف از ضرورت رعايت الزامات دموكراسي سخن به ميان آورده و عمل به آن را از ابتداييترين شرايط توسعه و بالندگي فرهنگ عنوان ميكند. به عنوان نمونه، وي در ديدار مسئولان و دبيران سرويسهاي مختلف خبرگزاري دانشجويان ايران بيان ميكند: «وجدان جامعه مهمترين مرجع در زندگي بشريت است، فريب افكار عمومي بسيار زشت است ... اگرچه در خيلي از جوامع به اسم انتخابات، انتصابات انجام ميشود، ولي در كشورهاي مدعي دمكراسي، مخصوصاً كشورهايي با مباني اسلامي، مطالب بايد بدون رنگ و لعاب يا سانسور به مردم گفته شود تا براساس آن تصميم بگيرند و مسئولان را براي ادامه مسير جامعه انتخاب كنند. »(4)
1. حسين سليمي، كالبد شكافي ذهنيت اصلاح گرايان، گفتوگو با سعيد حجاريان، ص 55
2. همان، 59
3. روزنامه فتح، پنج شنبه 16/10/ 1378
4. خبرگزاري ايسنا، 24 /10 /92
