آمادگي محدود: جواناني كه بيشتر وقت خود را در مدرسه و دانشگاه ميگذرانند وقتي به سن ازدواج ميرسند آمادگي كمي براي آن از خود نشان ميدهند. آنان در زمنيه همسرداري، رفتار با خانواده همسر، شركت در مجامع و مجالس مشترك، تنظيم خانواده، بچهداري و به طور كلي تدبير منزل با مشكلات زيادي مواجه ميشوند.
ايفاي نقش مناسب: ايفاي نقش مناسب ايجاب ميكند كه زن و مرد به آنچه كه جامعه از آنان انتظار دارد پاسخ مناسب نشان دهند. وقتي ازدواج دو فرد از دو طبقه اجتماعي، اقتصادي يا فرهنگي متفاوت صورت ميگيرد يا هنگامي كه زن به انجام كاري در بيرون از منزل مشغول ميشود و كمك كافي براي اداره امور منزل دريافت نميكند و شوهر احساس ميكند كه همسرش قادر به ايفاي نقش مناسب خود نيست، آنگاه تعارضها، اختلافها و درگيريها در محيط خانه ظاهر شده و سازگاري را براي زوجين مشكل ميسازد.
ازدواج زودرس: ازدواج زودرس با عدم آمادگي كافي قرين است. جوان كمتجربه يا فاقد استقلال مالي با به دنيا آمدن فرزندان و گسترش ابعاد خانواده، سازگاري را براي خود مشكل مييابد. البته ازدواج ديرتر از موقع نيز مشكلات خاص خود را دارد. ازدواج در دهه 30 يا در سنين ميانسالي نيازمند مدت زمان بيشتري براي سازگاري است و در نهايت هم به خوبي ازدواجهاي پيشتر از آن نيست.
ازدواج ناهمگون: برخي از ازدواجها نيز به صورت ناهمگون رخ ميدهد و ممكن است فرد با كسي كه والدينش موافق با ازدواج با او نيستند، ازدواج كند. ممكن است وجود تفاوت در موقعيت اجتماعي، اقتصادي، ديني و مذهبي يا فرهنگي علت مخالفت والدين باشد. در چنين مواردي طرفين با عدم پذيرش يكديگر موجب احساس رنجش و طرد ديگري ميشوند و به علاوه وجود تعارض با والدين نيز به ناسازگاريها دامن ميزند.
آشنايي كوتاه مدت: كوتاهي مدت آشنايي سبب ميشود كه افراد تازه آشنا نتوانند نسبت به مسائلي كه ممكن است بعدها در زندگي آنان ايجاد مشكل كند، به بحث بنشينند و راه حلهاي ممكن را پيدا كنند. به علاوه ممكن است كمتر از عقايد و نگرشهاي يكديگر اطلاع پيدا كنند كه اين امر ميتواند زمينه بروز برخي مشكلات را در زندگي مشترك آنان فراهم آورد.
گرايش به رمانتيك بودن: خيالپردازيهاي غيرواقعبينانه براي سازگاري در ازدواج مانع محسوب ميشود. گرچه جوانان در مقايسه با نوجوانان به مسئله ازدواج بايد با ديد واقعبينانهتري بنگرند اما وقتي با اين موضوع درگير ميشوند به قدري هيجانزده ميشوند كه نميتوانند به معناي واقعي ازدواج بينديشند. ايدهآلهاي آنان در ازدواج و اينكه با اقدام به آن به چه نوع خانه، مبلمان، وسايل يا حتي روابط با همسر دست مييابند آنان را حتي در بهترين شكل موجود سردرگم ميكند. اين امر باعث ميشود كه آنان با نقشها، وظايف و مسئوليتهاي خود در ازدواج سازگاري كمي را داشته باشند.
