انقلاب اسلامي از نقطه آغاز حركت تاريخي خود از 15 خرداد 1342 اگرچه در معرض توطئههاي مختلف و متنوع امنيتي، نظامي و فكري و فرهنگي دشمنانش قرار داشته است، اما وقتي به مقايسه مدعيات دشمنان انقلاب مينشينيم، آنچه كه محور اصلي اين هجمههاست، همانا بقاي انقلاب بر همان اصول بنيادين معمار بزرگ انقلاب، حضرت امام خميني (ره) است كه به رغم گذر نسلي و تحولات عظيم جهاني، همچنان پويا و استوار مسير خود را پيش ميبرد.
در بررسي تاريخي اين هجمهها اگر چه تفاوت واژگاني ميان آنچه كه محمدرضا پهلوي در سال 1356 با بهرهگيري از تعابيري چون «ارتجاع سرخ و سياه» عليه انقلاب و امام (ره) به كار ميبرد با كساني كه در دهه 70 و در دوران دوم خرداد ختم انقلاب و به موزه تاريخ سپردن امام را به انتظار نشسته بودند وجود دارد يا در آنچه كه اين روز سران كاخ سفيد و باكينگهام متأثر از «برجام» همچون كركسها به انتظار «تغيير ماهيت انقلابيگري» نشستهاند با فتنهگراني كه با تعابيري نظير «نرماليزاسيون مقدمه دموكراتيزاسيون» به برنامهريزي براي فتنه آينده ميانديشند، تفاوت واژگاني وجود دارد، اما همه يك هدف واحد داشته و دارند و آن حذف شاخصههاي انقلابي و اسلامي از حركت تاريخساز مردم ايران است.
هفته گذشته «جان ساورز» رئيس پيشين سرويس اطلاعات خارجي انگليس و عضو انگليسي تيم مذاكرهكننده هستهاي در اوايل دهه 80، در گفتوگو با سيانان مدعي ميشود كه طي 10 تا 15 سال اجراي برجام، ماهيت انقلابيگري ايران تغيير مييابد و به كشوري عاديتر و نرمالتر تبديل ميشود و ما بايد اين احتمال را تقويت كنيم.
همصدا با او حسين مرعشي از فعالان فتنه، هفته گذشته در گفتوگو با نشريه انديشه پويا، با برداشتي مشابه با جان ساورز از «برجام» ميگويد رابطه ما با غرب نه به 12 سال قبل كه پروندهمان به شوراي امنيت رفت بلكه به «40» سال قبل بر ميگردد، ما در حال مصالحهاي فراتر از مسئله هستهاي با غرب هستيم. او در اين بيان همچون مرشد معنوياش با استقبال از گفتوگوي تلفني آقاي روحاني با اوباما، آن را شكستن تابوي مذاكره با امريكا قلمداد ميكند.
آنچه كه وجه مشترك اين مخالفتهاست تنها پوسته ظاهري انقلاب نيست كه به رغم ذوقزدگي آنها با برخي از نهادها نابهجا ممكن است جابهجا شود يا مخدوش شده باشد بلكه بقاي اصول و آرمانهاي انقلاب طي چهار دهه به رغم فراز و نشيبهاست، مقام معظم رهبري در ديدار با فرماندهان سپاه به درستي اين اصول را بازخواني و آن را مصداق تعبير قرآني حيات طيبه دانسته و يادآور شدند كه عزت ملي، استقلال به معناي آزادي ملي از ظلم و ستم و تسلط زورگويان جهاني، پيشراني همراه با معنويت در علم و تمدن جهاني، عدالت، رفاه، خلقيات اسلامي و سبك زندگي اسلامي از جمله خصوصيات حيات طيبه است و حركت به سمت اين جامعه آرماني، حركتي مستمر و در واقع صيرورت و تحول دائم به سمت پروردگار است. ايشان در عين حال با اشاره به شاخصههاي ديگر تفكر و عمل انقلابي نظير، استكبارستيزي بر اين نكته تأكيد نمودند كه هدف اصلي دشمنان اين است كه ملت ايران تفكر انقلابي را كنار بگذارد تا قدرت خود را از دست بدهد و در نقشههاي چند كشور زورگو كه خود را جامعه جهاني مينامند، هضم و محو بشود.
در اين مواجهه سي و اندي ساله، اگرچه انقلاب و انقلابيون شهداي گرانقدري همچون شهداي انقلاب و جنگ تحميلي را تقديم يا اينكه هزينههاي زيادي همچون ريزشهاي ناشي از اثرگذاري جنگ نرم و تهاجم فرهنگي دشمن را متحمل شدهاند، اما ترديدي نميتوان داشت كه مهمترين نگراني نظام سلطه، بقا و پويايي آن اصول و آرمانهاست كه به رغم گذر نسلي، همچنان اثرگذارترين گفتمان در منطقه و جهان معاصر است و اگر اين روزها غرب هزينه تسليم شدن در برابر ايران هستهاي را ميپردازد يا اينكه با «برجام» به انتظار همراهي ايران با آنها در حل مسائل منطقهاي نشسته است، اين صلابت و پايداري انقلاب بر آن اصول و آرمانها بوده و هست كه دشمن را تا اينجا به تعظيم در برابر انقلاب واداشته است و اكنون مهمترين آرزويش اين است كه متأثر از «برجام» و با اتكا به «نفوذيهاي داخلي» آن آرمانها و اصول را استحاله و به زعم خود در آن «تغيير» ايجاد كنند.
انقلاب اسلامي در حال تجربه دور جديدي از تحولات است، اگر انقلاب در مرزهاي خود محصور شده يا دشمن توانسته بود آرمانها و اصول آن را مخدوش كند، طبيعي بود كه ديگر نيازي به اين «مذاكرات» و جار و جنجال نداشت، بلكه آنچه كه غرب را نگران كرده است گذر اين آرمانها و اصول از مرزهاي جغرافيايي ايران و تبديل آن به گفتماني جهاني است، گفتماني كه بقاي آن مديون رهبريهاي حكيمانه حضرت امام، مقام معظم رهبري، حضور در صحنه مردم و پاسداري پاسداران انقلاب و ديگر نيروهاي مؤمن به انقلاب است و در اين تجربه جديد بينش عميق و درك صحيح شرايط به اين رسالت تاريخي معنا ميدهد.
