علي مرادخاني معاون هنري وزير ارشاد و معاونت تحت امرش چند وقتي است كه بر خلاف ميل و اراده اش، اتفاقات و مديرانش مورد توجه برخي رسانهها قرار گرفته است.
نزديكترين اتفاقي كه در حوزه معاونتي مرادخاني به تازگي رخ داد و باعث شد توجه بسياري از مطبوعات و رسانهها به سمت او متمركز گردد، مسئله استعفاي جنجالي پيروز ارجمند مدير دفتر موسيقي معاونت هنري وزارت ارشاد بود. در واقع استعفاي پيروز ارجمند به مثابه نيشتري بود كه سر يك زخم كهنه را دوباره باز كرد و آن مسئله اقدامات و سير حركتي و مديريتي مرادخاني و برخي اطرافيانش در حوزه موسيقي وزارت ارشاد است.معاون هنري وزير ارشاد به خوبي توانسته است با برگ «لغو كنسرتها» به نفع خودش بازي كندو سناريوي مظلوم نمايي اش را در اين زمينه با به ميان كشيدن پاي نيروي انتظامي و ديگر دستگاههاي نظارتي و قضايي كامل كند. اين در حالي است كه نيروي انتظامي و قوه قضائيه بارها اعلام كرده اند كه اكثر كنسرتهاي لغو شده يا از جانب متوليان يا از سوي سرمايه گذار لغو گرديده اند و اين كار ربطي به برخي اقدامات قضايي و انتظامي كه در راستاي وظايف ذاتي شان بوده، ندارد.مرادخاني از جمله مديراني است كه چندين سال است در لايههاي مختلف مديريتي وزارت ارشاد بالأخص معاونت هنري و حوزه موسيقي سابقه فعاليتي دارد. ابتداي اين فعاليتها به دوران روي كار آمدن دولت اصلاحات و صدارت عطاءالله مهاجراني بر وزارت ارشاد باز ميگردد. اين مدير سابقهدار هنري پستهاي متنوع و متفاوتي را در طول ساليان متمادي كه در سيستم وزارت ارشاد حضور داشته و چرخيده، تجربه كرده است و به همين دليل با بيشتر هنرمندان و فعالان عرصه هنرهاي نمايشي و موسيقي به خوبي آشنايي دارد. البته در پس اين آشنايي مرادخاني به خوبي توانسته است ضمن كادرسازي و تربيت نيروهاي دلخواهش ارتباط نزديكي نيز با هنرمندان برقرار كرده كه باعث محبوبيت قابل اعتناي وي در بين افراد و گروههاي مختلف اين طيف گرديده است. مرادخاني كه در ايام فعاليت دولتهاي نهم و دهم دوران فرود مديريتياش را به عنوان مدير موزه موسيقي شهرداري تهران سپري ميكرد، پس از روي كار آمدن دولت يازدهم و آغاز دوران صدارت علي جنتي در وزارتخانه فرهنگ و ارشاد اسلامي دوباره به فراز و اوج سطح فعاليت مديريتياش بازگشت و سكان معاونت هنري ارشاد را به دست گرفت. نيروهايي كه قبلاً مرادخاني پيرامون خودش گردآورده بود به همراه چند نفر ديگر كه مورد تأييد معتمدان وي بودند، حلقهاي تقريباً كمنفوذ و بسته از مشاوران و مديران پستهاي مختلف معاونت هنري از سمتهاي اقتصادي گرفته تا هنري! را تشكيل دادند. برخي از اين افراد پيرامون مرادخاني به دليل اينكه از دستگاههايي مانند وزارت كشور و ديگر وزارتخانهها و نهادهاي ديگر به نوعي دستچين شدهاند توانستهاند توان اجرايي و نفوذ كلام خود را در بين هنرمندان تا دفتر و نهاد رياست جمهوري ارتقا و گسترش دهند. از آنجايي كه مرادخاني ميراثدار وزارتخانه ارشاد دوران عطاءالله مهاجراني است به خوبي ميتوان نوع نگاه و سليقه مديريتي وي را حدس زد و تحليل كرد. رهبر انقلاب در دوران صدارت مهاجراني تندترين انتقادات را نسبت به اين وزارتخانه ابراز كردند. پس از آن دوران، در بازه زماني كه جنتي سكاندار وزارت ارشاد شده باز هم مقام معظم رهبري به عنوان جديترين و بالاترين منتقد اقدامات وزارت ارشاد قابل تشخيص است كه اغلب اين ايرادات و اشكالات به معاونت هنري و حوزه تحت امرش مربوط مي شوند. به عنوان نمونه ايشان چند بار و با صراحت كامل نسبت به نمايش تئاترهايي با مضامين و اجراهايي غيرمتعارف و نامناسب، اعتراض گسترده هنرمندان متعهد به حذف از جشنوارهها و شركت در بيينالها و حراجها و عدم نظارت و مميزي در حوزه گالريها و تماشاخانهها و بركناري مديران متعدد در مدتي كوتاه، جنجال لغو كنسرتهاي موسيقي و مجوز توليد آثار راك به خوانندگان زيرزميني و دهها مورد ديگر كه همه به عملكرد معاونت هنري اين وزارتخانه بازميگردد، تذكراتي به جنتي دادهاند.
به هر ترتيب آنچه در مورد معاون هنري وزير ارشاد قابل تحليل است، اينكه وي شبكهاي از افراد دستچين شده را در اين معاونت به كار گرفته است كه شايد بعدها و با خروج برخي از آنها حقايق بيشتري از نحوه فعاليت و اقدامات اين معاونت روشن گردد. همانند برخي حرفها و اظهاراتي كه از سوي پيروز ارجمند و بعد از استعفايش از دفتر موسيقي در رسانهها منعكس گرديد.
