شهردار مردمي

بهروز وقتي شهردار جلفا بود، خيلي كم از جلفا به تبريز مي‌آمد و اغلب، ما براي ديدنش به جلفا مي‌رفتيم. بار اول كه رفتيم، مستخدم شهرداري به ما گفت: اين چه بچه‌اي است كه شما داريد!

اكبر آقا پرسيد:‌«مگر چه شده؟»

مستخدم شهرداري گفت: از همان روزهاي اول كه رسيد، عده‌اي از افراد بي‌خانمان و بي‌بضاعت شهر را شناسايي و طبقه فوقاني شهرداري را كه هميشه محل سكونت شهرداران بود، اتاق به اتاق به آنان واگذار كرد. محلي كه قبل از انقلاب، وقت و بي‌وقت شاهد مراسم جشن رقص و پايكوبي‌هاي آنچناني بود، حالا در اختيار فقرا قرار گرفته است.

پس خودش كجا استراحت مي‌كند؟

يكي از اتا‌ق‌ها را ‌تر و تميز كرد ‌و ما گفتيم آقاي شهردار اين در شأن شما نيست، جاي بهتر را انتخاب كنيد؛ گفت: اتفاقاً از سرم هم زياد است.

شهيد مهندس بهروز پورشريفي