
كوههاي مريخي مناظري از کوههاي کره ماه را براي انسان تداعي ميکنند و جنس رسوبي آنها و همچنين فرسايش خاص كوهها موجب ايجاد شيارها و تراشهاي زيبايي شده است که گويي نقاشي ماهر آنها را به تصوير کشيده است. اين کوهها كه چاک چاک هستند و شکلهاي نامانوس دارند و فاقد پوشش گياهي هستند و به خاطر غيرعادي بودنشان، در سالهاي اخير و در ميان گردشگران، به کوههاي مريخي شهرت يافتهاند، نمونههاي بدبوم (بدلند)هستند که پديده بومشناختي ويژهاي است.رنگ تقريبا سفيدرنگ کوه (چيزي ميان طوسي و سفيد) با واريزههاي بسيار در پاي آن، وجود گرما و حرارت و شرجي هوا و رطوبت نسبتا بالا و سوي ديگر آن دريا که بهاين منظره آغوش گشوده است، مناظري رويايي و تخيلي را در ذهن بيننده پديد ميآورد. همين منظره منحصربهفرد كه جاده چابهار – گواتر آن را به دو نيم تقسيم كرده، باعث شده تا اين جاده به يكي از زيباترين جادههاي ايران تبديل شود. يكسو كوههاي مخروطي مريخي با آن رنگ خاكستري خيالانگيز و سوي ديگر درياي سبز و ماسههاي اندكي سرخ با درختچههاي بياباني در كرانه آن.دشت كه در ميان جاده آبگير ميشود، تالابهايي را پدپد ميآورد، كه در سوي دريا صورتي است و در سوي كوه خاكستري مايل به سفيد. جايي كه به آن تالاب صورتي ميگويند از جاذبههاي خاص گردشگري در استان سيستان و بلوچستان است.