ورزش ایران با چالشهای زیادی مواجه است، از جمله این چالشها میتوان به شانه خالی کردن مسئولان از مسئولیت خود اشاره کرد، مشکلی که اصولاً پس از ناکامی تیمها و ورزشکاران به وفور مشاهده میشود. استقلال فدراسیونها همواره یکی از دغدغههای اهالی ورزش بوده است. اینکه فدراسیونی بتواند با اختیار تام برنامههایش را به اجرا درآورد ایدهآل همه رؤساست، رؤسایی که باید پاسخگوی نتایج تیمهای متبوع خود باشند. با این حال اما باز هم نمیتوان از نقش کلیدی وزارت ورزش و جوانان و وزیر این وزارتخانه به عنوان نفر اول ورزش کشور غافل شد. حال آنکه صحبتهای دیروز دکتر گودرزی نگرانکننده به نظر میرسد: «فدراسیونها در عملکرد خود مستقل هستند و میتوانند سیاستگذاری کنند. اما اگر مشکلی در فدراسیون یا یک رشته ورزشی ایجاد شود مجلس از وزیر پاسخ میخواهد؛ این یعنی بازخواست شدن برای مسئولیتی که اختیاری در آن نداریم.» گودرزی در حالی این اظهارنظر را مطرح کرده که وزارت نقش مهمی در عملکرد فدراسیونها و حتی انتخاب رؤسای آنها دارد.
براساس قانون وزارت ورزش این حق را دارد كه صلاحیت تمامی نامزدهای انتخاباتی را تأیید كند و پس از آن اجازه حضور در انتخابات را به آنها بدهد. این در حالی است که طی سالهای گذشته بارها شاهد برکناریهای عجیب و غریب رؤسای فدراسیونها از سوی وزارت بودهایم. علت این برکناریها بعضاً به خاطر اختلافنظر بوده و در مواردی نیز عملکرد ضعیف نقش زیادی در این مسئله داشته است. در چنین شرایطی واقعاً جای تعجب دارد که نفر اول ورزش کشور چطور از اینکه همه او را مسئول پاسخگویی به افکار عمومی میدانند ابراز نارضایتی کرده است. مجلس شورای اسلامی به هنگام تصویب بودجه کل کشور بودجه ورزش را به حساب وزارتخانه میریزد. این بدان معناست که قوه مقننه نیز وزارت ورزش را به عنوان مرجع اصلی ورزش ایران میشناسد. با این حساب نمایندگان ملت این حق را دارند که در صورت نیاز از نفر اول ورزش سؤال کنند و علت ناکامیها را از او بپرسند. همانطور که تمامی تیمهای ملی، کادرهای فنی و ورزشکاران ملزم به رعایت قوانین و برنامههای راهبردی فدراسیون خود هستند فدراسیونها نیز برنامههای تدوین شده خود را زیر نظر وزارت پیاده میکنند. بدون شک هیچ فدراسیونی نمیتواند سرخود و بدون اطلاع مسئولان وزارتخانه اقدام به برگزاری اردو تورنمنتهای مختلف برگزار کند. حتی انتخاب سرمربیان خارجی نیز ابتدا باید به تأیید گودرزی و همکارانش برسد و به اصطلاح وزارت اوکی بدهد تا قرارداد فوق منعقد شود. با توجه به موارد ذکر شده اهالی ورزش انتظار نداشتند وزیر اینگونه از زیر بار مسئولیت فرار کند. گودرزی در حالی از پاسخگویی به نمایندگان مجلس در مورد ناکامیها ناراحت است که هیچ اشارهای به موفقیتهای ورزش نمیکند.
افتخارات و موفقیت تیمها در عرصه ملی و بهویژه در بازیهای آسیایی و المپیک از جمله مواردی است که رزومه کاری وزرای ورزش را تشکیل میدهد. قطعاً همانطور که وزیر با افتخار از پیروزی در مسابقات مختلف صحبت میکند بايد در ناکامیها نیز در قبال مسئولیت مهمی که پذیرفته شانه خالی نکند. رفتن به بهارستان و پاسخ دادن به سؤال نمایندگان در واقع پاسخ دادن به سؤالات مردمی است که حق دارند علت ناکامی ورزشکارانشان را بدانند.
