رژيم صهيونيستي 6 فروردين حملات گستردهاي را به يمن آغاز
کرد تا به زعم خود به مقابله با استقلالخواهي و آزاد انديشي مردم يمن پرداخته و
حکومت دستنشاندهاي همچون منصور هادي را دوباره به يمن تحميل نمايد. نزديک به 4
هفته ازحملات گسترده به يمن ميگذرد و رژيم سعودي به بهانه اجراي خواست شوراي
همکاري خليجفارس به ا ين حملات ادامه ميدهد. سکوت مجامع جهاني به ويژه
کشورهايغربي زمينه ساز تشديد و استمرار جنايات آلسعود گرديده که عقبنشيني روسيه
در برابر آمريکا در شوراي امنيت و تصويب قطعنامه عليه يمن بر آن دامن زده است.
بسياري از ناظران سياسي بر اين عقيدهاند که عدم وتوي قطعنامه ضد يمن در شوراي
امنيت از سوي روسيه، مورد سوء استفاده
آمريکا براي نمايش برتري خود به روسيه ميگردد که هزينههايي بسياري براي مسکو به
همراه خواهد داشت؛ در حالي که با وتوي اين قطعنامه ميتواند با کسب وجهه جهاني
شکستي قابل توجه به واشنگتن تحميل نمايد.
در کنار اين مسائل يک سئوال مهم مطرح است و آن اينکه آيا
عربستان با کشتار گستردهاي که در يمن به راه انداخته و نيز حمايتها و کشورهاي
غربي و شوراي امنيت از اين کشتارها، آيا ميتوان پيروز اين نبرد دانست يا خير؟
براي پاسخ به اين پرسش بررسي چند نکته مهم قابل توجه است از جمله اهداف عربستان را
همراه ساختن افکار عمومي عربستان با سياستهايش بوده است.
سلمان با ايجاد جنگخارجي و نمايش اقتدار بر آن بوده تا
موقعيتي مردمي براي خود کسب نمايد تا زمينهساز حذف رقبايش از ميدان باشد. انتشار اخبار
جنايات آلسعود در يمن موجب شد تا نه تنها اين خواسته محقق نگردد بلکه تظاهرات ضد آلسعود
در عربستان ابعاد گستردهتري گرفت که درگيري نيروهاي عربستان در مناطق تروريستي و
تخليه 96 روستاي مرزي سندي به اين ناکامي است. در حوزه يمن نيز هدف اصلي عربستان
را ايجاد شکاف ميان مردم و نيروهاي انقلابي و در نهايت گرفتارسازي يمن به جنگ
داخلي تشکيل ميداد.
عربستان به اين اميد بود که با حملات نظامي و حمايت
تسليحاتي و سياسي از طرفداران منصور هادي رئيسجمهور مستعفي و فراري يمن و پرورشدادن
القاعده ميتواند ميان مردم و ارتش و انصارا... شکاف ايجاد کرده تا زمينهساز
شکست انقلاب و حتي تجزيه يمن گردد. عربستان هزينههاي بسياري براي تحقق اين طرح
متحمل گرديد اما آنچه در طول چهار هفته جنگ مشاهده ميشود بيانگر تحکيم انسجام ملي
يمنيهاست.
از يک سو کميتههاي
مردمي، ارتش و انصارا... به صورت واحد به عربستان درباره ادامه جنگ هشدار داده و
تاکيد دارند که تا آخرين نفر آماده نبرد ميباشند. اين امر نشان ميدهد که پروژه تجزيه
کردن يمن با ادعاي حمايت عربستان از اهل سنت و مبارزه آن با قدرتيابي شيعيان با
شکست همراه شده است.
هدف ديگر عربستان
وارد ساختن يمن به جنگ فرسايشي و غافل ساختن آن از تهديدي به نام القاعده و
بازماندگان منصورهادي بود تا زمينهساز تجزيه يمن و تکرار پروژه سوريه گردد.
انقلابيون يمن به رغم آنکه توان اقدام نظامي در خاک يمن را دارند اما با درايت و
دورانديشي گرفتار اين حربه نشدند و به جاي وارد شدن به جنگ خارک، به پاکسازي
القاعده و معدود نيروهاي حامي منصور هادي پرداختند.
هدف نهايي انقلابيون يمن مقابله با پيادهنظام عربستان است
که با تحقق اين امر، عملا شکست سنگيني به رياض تحميل شده است چرا که عربستان جرات
اقدام زميني ندارد و صرفا با القاعده و طرفداران سعي در رسيدن به اهداف خود دارد.
نکته ديگر در باب يمن طراحي عربستان براي ايجاد ائتلاف سراسري عليه يمن بوده است.
بهرهگيري از ارتشهاي عربي و حتي متحدان همچون افغانستان و پاکستان از اهدف رياض
بوده در حالي براي تحقق اين امر ضمن مشوقهاي اقتصادي تلاش کرده تا قطعنامهاي در
شوراي امنيت براي مشروعيت دادن به حملات نظامي خود تصويب نمايد.
هر چند در گرفتن قطعنامه شوراي امنيت موفق بوده و برخي
کشورهاي غربي نظير آمريکا، انگليس، فرانسه و آلمان رسما از حملات آن حمايت کردهاند
اما در حوزه تشکيل ائتلاف دستاورد چنداني نداشته است بسياري از کشورهاي رعبي
مخالفت خود براي حضور در جنگ اعلام کردهاند و متحدان رياض نظير پاکستان و
افغانستان با حضور در جنگ مخالفت کردهاند جالب توجه آنکه حتي مصر که متحد اصلي
عربستان در جنگ يمن است از پذيرش عمليات زميني خودداري ميکند و در نهايت آنکه
رياض در قانعسازي افکار عمومي جهان براي پذيرش جناياتش ناکام بوده به گونهاي که
در بسياري از کشورهاي جهان عليه جنگافروزي آلسعود تظاهرات مردمي برگزار ميگردد
با توجه به آنچه ذکر شد ميتوان گفت که بيشترين دستاورد عربستان از حمله به يمن
کشتار مردم اين سرزمين و البته افشاي تزلزل موفقيت منطقهاي و جهاني است که ريشه
در انزجار جهاني از خوي ضدبشري آلسعود دارد.
