گاهي اوقات ندادن يك خبر، بهتر از دادن آن است. يعني چرا بيخود بياييم به مردم شوك وارد كنيم كه داريم چنين و چنان ميكنيم. مردم بايد بفهمند كه خودشان بايد گليم خودشان را از آب بيرون بكشند. خارجيها به آن ميگويند: fend for oneself. يك چيزي است مثل جراحي آب. انگار آب از آب تكان نميخورد. از مطلب دور نيفتم. داشتم اخبار اقتصادي خبرگزاريها را نگاه ميكردم كه رسيدم به اين تيتر و خبر: «مصوبات شب گذشته هيئت دولت: در جلسه هيئت دولت پيشنهاد تعيين و پرداخت يارانه صادراتي براي سيبزميني جهت صادرات آن به منظور حمايت از توليدات داخلي و توسعه صادرات بخش كشاورزي به تصويب رسيد. هيئت دولت يكشنبه شب به رياست دكتر روحاني رئيسجمهوري تشكيل جلسه داد و اعضاي دولت در اين جلسه پيرامون مسائل جاري كشور به بحث و تبادلنظر پرداختند. به گزارش خبرگزاري ايلنا به نقل از پايگاه اطلاعرساني دولت، در اين جلسه پيشنهاد تعيين و پرداخت يارانه صادراتي براي سيبزميني جهت صادرات آن به منظور حمايت از توليدات داخلي و توسعه صادرات بخش كشاورزي به تصويب هيئت وزيران رسيد.» لابد ميگوييد كه اين يك مصوبه بود و مصوبات نبود. لابد ميگوييد مردي كه سيبزميني رايگان ميداد ديگر رفته است. لابد ميگوييد اين ديگر چه خبري بود؟ لابد ميگوييد اين همه آدم رفتهاند و نشستهاند و برخاستهاند تا سيبزميني صادر كنند؟ آپولو كه نيست! سيبزميني است ديگر....
جانم برايتان بگويد، براي همين بود كه گفتم بعضي از اخبار، نگفتنش بهتر از گفتنش است. يك خبر را به چه قيمتي ميخواهيم اطلاعرساني كنيم. كه چه بشود؟ تازه قيمت سيبزميني كه هيچ، ميزان يارانهاش هم معلوم نشد! بعدش هم براي صادراتش بايد يارانه بدهند؟ خب چه كاري! سيبزميني نكارند. به جايش چه بكارند؟ پسته؟ سخت در اشتباهيد. وقتي يك جلسه كامل دولت تدبير و اميد پيرامون سيبزميني ميگردد، حتماً كاسهاي زير نيم كاسه است. من اطلاعات اوليه از سيبزميني را ميدهم تا بعد در موردش دقت و تفكر كنيم؛ سيبزميني بـا نـام علمي سولانوم توبروسوم (solanum tuberosum) يك گياه يك ساله از خانواده تيره گوجهفرنگي (solanacea) ميباشد. گوجهفرنگي، بادنجانهاي بنفش و فلفلها نيز جزو همين خانواده محسوب ميگردند. هنديها در حدود 4 هزار سال پيش نخستين مردماني بودند كه سيبزميني را در امريكاي جنوبي در پرو كشت دادند. بيش از هزار گونه سيبزميني در سراسر جهان وجود دارد. نام نخست سيبزميني (batata) بوده است كه اسپانياييها آن را در قرن 16 به (potato) تغيير دادند. سيبزميني خوراكي در واقع قسمت غده مانند(tuber) ساقه زيرزميني گياه سيبزميني ميباشد. در ايران، حدود 200 سال پيش در زمان فتحعلي شاه قاجار، سرجان ملكم سفير دولت انگلستان در ايران مقداري بذر سيبزميني به دربار پادشاه قاجار هديه كرد. اين بذر ابتدا در روستاي پشند در اطراف تهران كاشته شد و سپس در فريدن اصفهان و بعد به تدريج در زنجان، خراسان و فارس برده و كاشته شد. ميگوييد چيزي دستگيرتان نشد؟ يعني موضوع به امريكا و هند و فتحعليشاه و سرجان ملكم ربطي ندارد؟ خب پس من چه بكنم با اين عمليات سيبزميني؟ آهان! يافتم. ببينيد چون دارند يارانهها را قطع ميكنند و ميخواهند به سيبزمينيها يارانه بدهند، من هم دستور كاشتش را به شما ميدهم تا با كاشت علمي سيبزميني، گام بلندي در گرفتن يارانه برداريم و دولت را هم كمك كنيم تا آن جلسه سيبزميني به بار نشيند. روش كاشت علمي سيبزميني: زميني كه سيبزميني را در آن ميكارند، بايد به عمق 300 ميليمتر گود شود، البته اگر خاك اجازه دهد. سپس بايد سوراخي به عمق 150ميليمتر درست شود و داخل آن فضله اسب بريزند (تقريباً به قطر 75 ميليمتر). قطر اين سوراخ هم نبايد از 300 ميلي متر بيشتر باشد. روي اين كود حيواني، سيبزمينيها را ميكارند. روي آنها هم بايد كمي كود پاشيد و سپس خاك را زيرورو ميكنند. البته بايد دقت شود كه سيبزمينيهاي كاشته شده با هم 16 اينچ فاصله داشته باشند. زماني كه جوانه سيبزميني ظاهر شد، بايد در اطراف آنها با كمك بيل، مقداري گِل قرار دهند. اگر گِل روي اين جوانهها را هم بگيرد، آنها را از آسيب ناشي از يخزدگي محافظت ميكند. براي اين جوانهها بايد ميزان زيادي گل فراهم نمود و كسي كه اين كار را انجام ميدهد، نبايد گل را بالاي گياه يا روي پشتهاي كه اطراف گياه ايجاد شده بريزد. چون هرچه خاك سبكتر باشد، سيبزميني فضاي بيشتري براي رشد خواهد داشت. فعلاً تا بعد از تعطيلات...
