چندي قبل نوشتيم كه بهتر است با اين اوضاع و اوصاف فوتبال ايران بيخيال حضور در آوردگاه المپيك شود. نوشتيم كه گويا هيچ عزمي وجود ندارد تا تيم المپيك سر و سامان بگيرد و به جايي برسد كه بتواند آرزوي 38 ساله حضور در المپيك را برآورده كند.
حالا قصه همانطوري كه پيشبيني ميشد پيش ميرود، چهارشنبه گذشته بود كه خبر توافق نهايي زلاتكو كرانچار براي به دست گرفتن هدايت اميدها رسانهاي شد، خبري اميدوار كننده كه شادمان كرد، اندكي اميدوار شديم كه شايد اتفاقي رخ دهد اما جلوتر كه رفتيم متوجه شديم هيچ خبري در ميان نيست و بايد در انتظار افزايش چهار ساله انتظار 38 ساله باشيم. كرانچار قرار نيست به ايران بيايد يا حداقل اگر هم بيايد قرار نيست روي نيمكت اميدها بنشيند، مسئولان ردهبالاي ورزش مخالف حضور او هستند، يك دليل هم بيشتر براي اين مخالفت نميتوان پيدا كرد و آن هم باز ميگردد به اختلاف آقايان بالانشين ورزش با رؤساي فوتبالي به خصوص رئيس هميشه خندان!
قصه جالبي است بحث يك اختلاف سليقه در ميان است اما در اين بين آنكه قرباني ميشود تيم اميد است، تيمي كه چشم اميد يك ملت به آن است براي حضور در المپيك، براي تحقق آرزويي 38 ساله، براي آنكه فوتبال اين بار از بقيه كاروان ورزشي عقب نماند.
مسابقات مقدماتي المپيك ريو اواخر امسال آغاز ميشود، مسابقاتي كه تيمهايي تا دندان مسلح در آن حضور دارند تا خود را آماده حضور در بزرگترين آوردگاه ورزش جهان نمايند. حالا تصور كنيد در اوج اين آمادگي و شاخ و شانه كشيدن حريفان براي هم و براي ما، ما در گير يك اختلاف سليقه بچگانه هستيم. اختلاف اينكه چون به حرف من گوش ندادي و من بزرگترم پس نميگذاريم كاري را كه ميخواهي انجام دهي!
درست مثل بچهها، مثل يك بازي در كوچه و خيابان كه چند بچه براي هم فرياد ميكشند و به جان هم ميافتند با اين تفاوت كه قهر و دعواي بچهها زودگذر است و آنها در برابر رقيبي خارج از محل بلافاصله با هم متحد ميشوند و غريبه را از محلشان ميرانند. اما مسئولان بلندپايه و تحصيلكرده و حق به جانب ورزش ما دعواي داخلي را در بوق كرده آن را براي رقبا فرياد ميزنند كه خيالتان راحت ما به جان هم افتادهايم و فعلاً قصد حضور در المپيك را نداريم. دورنماي اتفاقي كه در حال رخ دادن است كاملاً سياه و وحشتناك است. تيم اميد سرمربي ندارد و شنيدهها حاكي از آن است كه قرار است دوباره امتحان پسدادهاي هدايت آن را برعهده بگيرد، يعني اينكه ما راهي را كه يكبار رفتهايم و آخر آن به بن بست رسيدهايم دوباره از ابتدا طي كنيم، يعني اينكه مي توانيم از همين جا و از همين امروز با المپيك 2016 ريو خداحافظي كنيم.
بحث، بحث كرانچار يا هر شخص ديگري نيست، بحث، بحث سر و سامان گرفتن تيمي است كه چندين و چند سال است بيبرنامه و بيهدف تشكيل ميشود، ميرود و حذف ميشود و اين قصه قرار است براي المپيك پيشرو نيز تكرار شود.
