با وجود رشد روزافزون اسلام در جهان هربار شاهد اين هستيم كه افراطيون و نژادپرستان به فضاي مقدس مساجد هتك حرمت ميكنند و باعث آزار و اذيت مسلمانان ميشوند. براي مثال يك ماه پيش بود كه در جزيره مايوت اسلامستيزان مقابل مسجدي سر خوك انداخته بودند؛ درحاليكه بيش از 95 درصد از اهالي اين جزيره مسلمان هستند يا در مسجدي در نيويورك بر روي ديوارها و در ورودي مسجد سر خوك نقاشي كرده بودند و با علامتSS با رنگ سياه و سفيد و ضربدر نوشته بودند ازاينجا برويد، در آلمان نيز اخيراً مسجدي را به آتش كشيدند؛ چند روز قبل هم نژادپرستان روي در و ديوار مسجدي ديگر تكه گوشت خوك آويزان كرده بودند يا در هلند به نمازگزاران مسجد حمله كردند و قصد داشتند آنجا را خراب كنند ولي مسلمانان مانع تخريب آن شدند و. . . متأسفانه در نقاط مختلف جهان همواره به مساجد اين پايگاههاي مهم مسلمانان اهانت ميشود و به شدت در تيررس تهاجمات قرار دارند.
اين قضيه نشان ميدهد كه بدون شك دشمن متوجه شده است كه مسجد پايگاه اصلي اسلام و مسلمانان است و همواره مهمترين تصميمات و برنامههاي مسلمانان در مساجد بوده است؛ بر اين اساس تحليلگران غربي كه روي انقلاب ايران و چگونگي آن تحقيق ميكردند متفقالقول بر اين باورند استفاده مبارزان ايراني از شبكه مساجد عامل اصلي سقوط سلطنت پهلوي شد؛ سلطنتي كه به طور كامل وابسته به غرب و ايادي آن بود و توسط دستگاه مخوف ساواك هر تهديدي را ميتوانست خنثي كند اما اين شبكه ساده مساجد بود كه شاه را با همه دبدبه و كبكبهاش به زير كشاند. در كنار اين قدرت و ظرفيت تأثيرگذاري، انحراف در مساجد و استفاده از اين مكانهاي مقدس براي به انحراف كشاندن مسير اسلام از توطئههاي دشمن بوده است به همين دليل آنها با ايجاد مساجد فرقهاي و افراطي يا تفريطي اقداماتي را صورت دادند؛ قويترين آنها بهوسيله تكفيريها و ضعيفترين آنها نمونه فرقههاي شبهمدرن درغرب است كه مركز فعاليت خود را مساجد قرار دادهاند اما اين براي خارج از مرزهاي انقلاب اسلامي و خارج از تفكرات شيعي است هرچند مصاديقي را نيز در اين عرصه شاهديم. همانگونه كه مسجد خانه خدا و محل دفع شيطنتهاي دشمنان داخلي و خارجي است بايد مراقب بود تا به ابزار دشمن براي حمله به اسلام تبديل نشود. در تاريخ اسلام مسجد ضرار را در همين راستا داريم؛ مسجدي كه خداوند با وحي به پيامبرش از فتنه منافقين در آن خبر داد و دستور به تخريب آن مكان فرمود تا مسلمانان بدانند اين حريم مقدس هم ميتواند مورد سوءاستفاده دشمن قرار بگيرد. بدون شك مسجد پايه اصلي و ركن ركين اسلام است كه در فرهنگسازي تمدن اسلامي نقش بارزي دارد. متأسفانه در دو دهه اخير سهواً يا عمداً رقبايي را براي مساجد در داخل كشور تراشيدهاند تا انگيزههاي حضور نوجوانان و جوانان دراين پايگاههاي مهم اسلامي كمرنگ بشود. سياستگذاريهاي بعضي دولتها و شهرداريها دراين راستا كم بيتأثير نبوده است. كتابخانهها را از مساجد گرفتيم و به سالنهاي مطالعه مجزا و سكولار تبديل كرديم. آموزشهايي كه درون مساجد داده ميشد به مكانهاي ديگر انتقال داديم. مراكز فرهنگي و هنري و ورزشي را از بدنه مساجد نه تنها جدا كرديم بلكه گاه فاصله آنها را با مساجد بهگونهاي تنظيم نموديم كه گذر جوان حتي به نزديكي مسجد هم نرسد و. . . . به صورتيكه برخي مساجد نه تنها پايگاهي براي تمدنسازي نيستند، بلكه حتي در طول روز براي نماز خواندن هم درشان باز نيست پس از نماز جماعت فوراً بسته ميشوند. شايد اگر درهاي مساجد فقط براي نيمساعت اقامه نماز باز نبود و اين گشايش درهاي رحمت و نور در طول روز انجام ميگرفت در دهه 70 و 80 شاهد فاجعه فرار دختران و پسران از خانه به شهرهاي بزرگ نبوديم. آنها حداقل مسجد، يعني خانه خدا را پناه فرار از آسيبهاي دوران بلوغ ميدانستند. برخي از مساجد اين روزها به شير بييال و دمي تبديل شدهاند كه تمام امكانات جذب و حفظ جوانان را از آن گرفتهايم؛ امكاناتي كه ميتوانند در نهادينه كردن فرهنگ والاي انساني و تمدنسازي اسلامي نقش بسزايي داشته باشند.
