با نگاهي به عملكرد و كارنامه تيمهاي بزرگ فوتبال دنيا به راحتي ميتوان به اين نتيجه رسيد كه ثبات مديريت و كادر فني يكي از بزرگترين و مهمترين فاكتورهاي كسب موفقيت در آنها بوده است.
تيمها و باشگاههاي بزرگي را ميتوان براي اثبات اين ادعا مثال زد؛ بايرن مونيخ، بارسلونا، رئال مادريد، منچستر يونايتد، چلسي و ... همه و همه سالهاي سال با بهرهگيري از ثبات مديريت و مربي در سطح اول فوتبال دنيا يكهتازي كردهاند.
اين روزها اما قصه يكي از بزرگترين و پرهوادارترين تيمهاي فوتبال ايران، داستاني كاملاً متفاوت با بزرگان فوتبال دنياست. پرسپوليس طي اين سالها به جز ضربه خوردن از نداشتن ابهت، بزرگي و بازيكنان و آدمهايي در حد و اندازههاي اين تيم از نداشتن ثبات مديريت و كادر فني بيشترين لطمات را تحمل كرده است.
از ابتداي دهه 80 تاكنون يعني طي 13 سال گذشته سرخها 13 مديرعامل عوض كردهاند، يعني به طور متوسط هر سال يك مديرعامل، يعني اينكه پرسپوليس طي اين 13 سال با 13 سليقه مختلف مديريت شده كه برخي يك تا دو سال و برخي ديگر ظرف چند ماه اين تيم را با سليقه خود مديريت كردهاند، خب طبيعي است چنين اتفاقي هر مجموعهاي را به زمين ميزند، حتي اگر آن مجموعه حاشيههاي وحشتناك جانبي پرسپوليس را نيز نداشته باشد.
پرسپوليس طي 13 سال گذشته علاوه بر 13 مديرعامل و سرپرست، 18 سرمربي به خود ديده و اين يعني اينكه سرخها طي اين سالها با 18 نوع تفكر فني كاملاً متفاوت بستهشدهاند. البته اين در شرايطي است كه سرمربيان هجدهگانه اين تيم خودشان تيم را بسته باشند، چرا كه همه خوب ميدانيم طي اين 12 سال تيم را يكي بسته و ديگري تحويل گرفته است. از جمع اين موارد ميتوان پي برد كه پرسپوليس طي اين 13 سال چه شرايطي را پشت سرگذاشته و به هيچ عنوان آرامش و خيال و آسودهاي از بابت مسائل فني نداشته است.
پرسپوليس طي اين 13 سال دو بار فاتح ليگ شده و دو بار هم جام حذفي را به دست آورده است. اگر خوب دقت كنيم به اين نتيجه ميرسيم كه قهرمانيها و موفقيتهاي انگشتشمار سرخها طي تمام اين سالها در مواقعي به دست آمده كه اندكي آرامش و ثبات مديريت در آن ديده شده، ثبات و آرامشي كه بلافاصله پس از كسب پيروزي قرباني سهمخواهيها و اختلافها شده و خيلي زود فراموش شده است.
پرسپوليس امروز هم در آستانه تغييري دوباره است، تغيير سوم در اين فصل تا اوضاع بيش از قبل آشفته شود. به نظر نميرسد كشتي توفانزده پرسپوليس تا مدتها ساحل امني براي پهلو گرفتن پيدا كند. پرسپوليس با اين بيثباتي به هيچ جا نميرسد و نيازمند آرامش است؛ آرامش و ثباتي كه اين روزها براي سرخها به كيميايي دستنيافتني تبديل شده است.
