يكي از چالشهايي كه در دو سه سال اخير، مستقيم و غير مستقيم زندگي مردم را به مخاطره انداخته، چالشهاي مربوط به محيط زيست است. ناگفته پيداست كه در ميان حوزههاي چندگانه سازمان محيطزيست حوزه «محيطزيست طبيعي» با چالشهاي جدي و ويرانگري مواجه است كه در ميان اين چالشها، چالش آتشسوزي جنگلها و مراتع و مناطق تحت نظارت اين سازمان در رأس قرار دارد. شاهد مثال اين امر آتشسوزيهاي سريالي اين سالها است كه تقريباً به صورت روزانه و در فصول گرم سال و با اهداف خاص اتفاق افتاده است.
اما از آنجايي كه از دير باز آتشسوزي همواره بلاي جان جنگلها و اين معضل همواره گريبانگير سازمان محيطزيست بوده است، ميطلبد كه به طور طبيعي بخش يا زير بخشي تخصصي در حوزه مهار و اطفاي حريق در سازماني كه مسئوليت حفاظت از محيط زيست طبيعي را بر عهده دارد، در چارت سازماني اين سازمان راه اندازي شود. از اين رو بنيانگذاران سازمان محيطزيست بنا بر اين ضرورت يگاني به نام «يگان اطفاي حريق» را به عنوان جزئي از بدنه اين سازمان طراحي كردهاند كه بنا به دلايلي در سالهاي گذشته اين زيربخش با صلاحديد رؤساي متأخر محيطزيست غير فعال شده بود. با اين احوال و با توجه به حجم انبوه آتشسوزي جنگلها، مراتع و منابع سال جاري در كشور، گويا نياز مبرمي به فعاليت زيربخش يگان اطفاي حريق حس شده است كه رضا فرخي، رئيس گروه توسعه پايدار سازمان محيطزيست روز گذشته از راهاندازي يگان اختصاصي اطفاي حريق در سازمان محيطزيست تا شش ماه آينده خبر داده بود.
وي در اين خصوص به «مهر» گفته است: كارگروه مخاطرات زيستمحيطي يكي از كارگروههاي سيزدهگانه مديريت بحران كشور است كه چند سالي است در سازمان محيطزيست تشكيل شده اما در دوره قبل اين كارگروه مغفول مانده و غيرفعال بود و يكي از زير كارگروههاي آن كارگروه اطفاي حريق است كه با بحراني شدن آتشسوزي در سطح كشور طي چند ماه گذشته كار خود را آغاز كرده است.
اما خبر ديگري كه در اظهارات رئيس گروه توسعه پايدار سازمان محيطزيست به چشم ميخورد، خبري است در خصوص تجهيز پايگاههاي پايش محيط زيست. وي در اين خصوص ميگويد: بر اساس رايزنيهايي كه با مديريت بحران كشور و نمايندگان مجلس شده قرار است بودجهاي حدود 400 ميليارد تومان براي تجهيز پايگاهها، خريد سنسورها، دوربينهاي حرارتي مادون قرمز و احداث منابع آبي در نزديكي كانونهاي بحران اختصاص داده شود. اما متأسفانه هنوز امكان خريد بالگرد در كل كشور و تجهيز پايگاهها بدينوسيله وجود ندارد.
اما سؤال بسيار مهمي كه در اظهارات اين مسئول دولتي به ذهن متبادر ميشود، در بخش نخست اظهارات وي ميباشد؛ سؤال اين است كه كارگروه اطفاي حريق كه زيركارگروه مخاطرات زيست محيطي است و چند سالي است در سازمان محيط زيست تشكيل شده چرا در دوره قبل مغفول مانده و غيرفعال بوده؟! درست در اين زمان آتشسوزي سريالي جنگلها و مراتع كشور به طور بيسابقهاي افزايش يافته كه بنا بر اظهارات كارشناسان بيش از 90 درصد اين آتشسوزيها انسان محور و تعمدي بوده و اين آتشسوزيها با هدف جنگلزدايي و تصاحب زمينهاي باقيمانده از آتشسوزي كليد خورده است.
