پس از مذاكرات وين 6 و توافق چهار ماهه ايران و 1 + 5 براي ادامه مذاكرات، عملكرد طرف امريكايي اين مذاكرات كه در قالب مصاحبه اوباما با نيويوركتايمز و بيانيه وزارت خارجه امريكا و همچنين گزارش ونديشرمن، رياست تيم مذاكرهكننده امريكايي انعكاس يافت، عملاً نشان داد كه امريكاييها با مصادره به مطلوب نتيجه مذاكرات، تهديد و تحقير ايران را دنبال ميكنند.
اوباما، رئيسجمهور امريكا در گفتوگو با نيويوركتايمز ميگويد كه شانس رسيدن به توافق نهايي در برنامه هستهاي ايران كمتر از 50 درصد است. او در عين حال در امتداد يكي از راهبردهاي اصلي امريكا از اين مذاكرات در تبديل آن به ميداني براي چالش داخلي در ايران مدعي ميشود كه دليل آن اين است كه برخي از مقامات ايران نگران هستند كه چنين توافقي قدرت آنها را كاهش دهد.
وزارت خارجه امريكا نيز در بيانيهاي با ادعاي اينكه در اين توافق توانسته اهداف امنيت ملي امريكا را پي گرفته و چهار ماه ديگر نيز همچنان برنامه هستهاي ايران را به عقب برده يا در تعليق نگه دارد، عملاً ابتكار اطلاع رساني در مورد محتواي توافقنامه جديد را در دست گرفته و تلاش دارد اينگونه القا كند كه امريكا در متوقف كردن بخشهاي هستهاي ايران جدي است و ايران تنها با كنار آمدن در برابر خواستههاي امريكاست كه ميتواند امتياز بزرگي نظير لغو تحريمها را كسب كند و اين در حالي است كه وزارت خارجه ايران نسبت به محتواي اين بيانيه واكنشي نشان نميدهد و در اين شرايط به طور طبيعي بيانيه وزارت خارجه امريكا مورد استناد مراكز خبري يا تصميمگيري قرار ميگيرد.
خانم وندي شرمن نيز كه رياست هيئت مذاكرهكننده امريكايي را برعهده دارد، در گزارش به نشست كميته روابط خارجي امريكا با تهديد تلويحي ايران، ميگويد: هنگامي كه 24 نوامبر (سوم آذر) فرا برسد اتخاذ هر تصميمي با مشورت و نظر كنگره امريكا صورت خواهد گرفت. در اين نشست ديويد كوهن، معاون وزارت خزانهداري اين كشور كه مسئوليت امور تحريمها را برعهده دارد، خطاب به قانونگذاران امريكا تأكيد ميكند كه تا حصول يك توافق همهجانبه اتمي با ايران، رژيم تحريمها پايدار خواهد ماند.
در همين زمان وزارت دفاع امريكا نيز به انتشار گزارش مشروح «دفاع ملي» اين كشور كه هر چهار سال يك بار منتشر ميشود، با تهديدنمايي توان نظامي ايران، بر افزايش توان نظامي اين كشور براي مقابله با تهديد احتمالي ايران تأكيد ميكند.
تلاش امريكاييها براي حفظ ابتكار عمل در مواجهه با ايران در روند مذاكرات گروه 1 + 5 كه به انفعال ساير اعضاي گروه نيز انجاميده است، در شرايطي است كه همراهيهاي ايران در روند مذاكرات و تعليق فعاليتها و تبديل اورانيوم غني شده، تغييري در نوع رفتار امريكاييها نداشته است و كماكان لحن تند و اهانتآميز سردمداران نظام سلطه عليه ايران و توقعات طلبكارانه آنها در مذاكرات و تريبونها نشانه اين است كه روند انعطاف ايران عملاً به جريتر شدن آنها انجاميده است.
به رغم برخي دستاوردهاي مذاكرات اخير كه ريشه آن را بايد در نتايج تلاشها و مجاهدتهاي دانشمندان هستهاي از يك سو و تلاشهاي تيم مذاكرهكننده هستهاي و همچنين روند تحولات بينالمللي و رقابت بين كشورهاي حاضر در گروه 1 + 5 دانست، در سطح كلان ارتباطات كنوني فايدهاي را نصيب ايران نكرده و بلكه سبب شده است كه:
1- لحن امريكاييها تندتر و اهانت آميز شده و توقعات طلبكارانه بيشتري را در جلسات مذاكرات و در تريبونهاي عمومي مطرح كنند.
2- امريكاييها به رغم مذاكرات دوجانبه و چندجانبه همانگونه كه ديويد كوهن، معاون وزارت خزانهداري امريكا تأكيد كرده است، تلاش كردهاند كه رژيم تحريمها عليه ايران را حفظ كرده و تغييري در آن ايجاد نكنند.
3- القاي دوگانگي در ايران نسبت به روند مذاكرات و تبديل آن به بستري براي چالشهاي داخلي، موضوعي است كه طي ماههاي اخير (همچون مصاحبه اوباما با نيويوركتايمز) محور اصلي راهبرد امريكا بوده است. پيش از اين مقام معظم رهبري يكي از راهبردهاي اصلي امريكاييها را در اين روند تغيير محاسبه مسئولان ايران دانسته تا از اين طريق بتوانند روند چالشهاي اجتماعي را پي بگيرند و به زعم خود زمينه اعمال سلطه در روند مذاكرات را حفظ كنند.
4- مبتني بر اين برآورد كه ايران به نتيجه مذاكرات براي كاهش تحريمها نيازمند است، آنها در نشستها و جلسات كوشيدهاند با طرح مطالبات جديد، عملاً خود را در موضع ابتكار عمل قرار دهند.
5- روند مذاكرات تاكنون سبب شده است كه بياعتمادي مردم و مسئولان ايران به امريكا هر چه بيشتر ثابت شده و آنها را نسبت به روند حفظ دستاوردهاي انقلاب اسلامي حساس كند.
مجموعه اين روندها سبب شده كه مقام معظم رهبري در ديدار مسئولان دستگاه ديپلماسي كشور بر اين نكته تأكيد نمايند كه مجموعه نشست و برخاستها با امريكاييها مطلقاً تأثيري بر كم كردن دشمني آنها نداشته و تا زماني كه دشمن امريكا و اظهارات خصمانه دولت و كنگره امريكا عليه ايران ادامه دارد، تعامل با آنها هيچ وجهي ندارد.
براين اساس شرايط كنوني را بايد نقطه آغازي در روند مذاكرات قلمداد كرد و مسئولان كشور و دستگاه ديپلماسي ضمن تداوم روند مذاكرات، نبايد به گونهاي برخورد كنند كه:
اولاً: نوع واكنش به نتيجه و روند مذاكرات نبايد بستري براي مرزبندي و چالش دروني در كشور باشد و نوع واكنشهاي داخلي نسبت به مذاكرات اعم از حمايت و انتقاد، به معياري براي جهنم يا بهشت رفتن تبديل شود.
ثانياً:مبتني بر هدايتهاي مقام معظم رهبري در ديدار مسئولان دستگاه ديپلماسي، تيم مذاكره كننده با واكنش هوشمندانه و قدرتمندانه خود امكان طرح توقعات و تعيين ميدان بازي در مذاكرات را از طرف امريكايي بگيرد.
ثالثاً:در دور آتي مذاكرات، تمركز امريكاييها بر موضوعات نظامي و جلوگيري از انجام فعاليتهاي غنيسازي در فردو خواهد بود و عدم هوشياري تيم مذاكرهكننده در اين عرصه ميتواند آسيبهاي امنيتي را براي ايران به دنبال داشته باشد.
رابعاً:تداوم مذاكرات در چهار ماهه آينده نيازمند روحيه صلابت و اقتدار با تأسي به درسهاي انقلاب اسلامي در عبور از گردنههاي سخت و دشوار نظير دوران دفاع مقدس و در يك كلام روحيه و مديريت جهادي است و اين تيم مذاكرهكننده ايران است كه بايد مبتني بر مطالبات رهبري، مسئولان نظام و مردم ايران عرصه مذاكرات را مديريت كند.
1-واردات بی رویه کالا ها از خارج ،2- دادن وام های کلان بی حساب با وثیقه های نامعتبر به سفته بازان زمین و مسکن و طلا و عدم پیگیری چگونگی مصرف وام 3- برخورد نزول خوارانه (ربوی) بانکها با تولید کننده و نیازمندان واقعی به وام اندک ،4- خام فروشی و فله فروشی بی امان در همه فراورده های مملکت ،5- وابستگی بدون جایگزین به پول دشمن (دلار امریکا) ،6- رودربایستی نهادها در برخورد با مفاسد اقتصادی کلان یخه سفیدها ! و عدم مجازات مفسدان به خاطر وابستگی ها 7-بی اعتنایی همگانی به ضرورت صرفه جویی و بهره وری در همه چیز و.... نابودگر اصلی اقتصاد ایران و مایه شکاف طبقاتی روز افزون و خشم اکثریت از وضع زندگی اند ! وتنها چاره سامان اقتصاد عزم از درون کشور است نه تسلیم درخواست های نامشروع دشمنان دیرینه شدن به توهم مهربان تر شدن آنان ! که برعکس با ضعف دیدن از ما، بر ما دلیرتر هم خواهند شد !! 
