در دهههاي گذشته، جريانهاي سياسي، حزبي و انديشهاي و اجتماعي، از مرامنامههاي مبتني بر مؤلفههاي فرهنگي يا ارزشهاي ايدئولوژيك بهرهمند بودند و هويتهاي آنان را تشكيل ميداد. گفتمان حاكم بر غرب را عمدتاً تفكرات «قدرت محور» تشكيل ميدهند و اصالت و ارزش از اين نگاه با «قدرت» تأمين ميشود.
رفاه، خوشبختي و سعادت، پيشرفت و توسعه، علم و تكنولوژي و توسعه سياسي و اجتماعي و حقوق بشر و حقوق اجتماعي در سايه اين تفكر، تفسير پيدا ميكند و مصداق مييابد. رشد روشنفكري و غربزدگي در كشورهاي جهان و كنكاش و تلاش براي يافتن پاسخ اين سؤال كه كدام راه، به سعادت و نيكبختي انسان منتهي ميشود، براي عدهاي كه غرب را قبله آمال ميدانند، مسير سعادت بشري را از طريق همپيماني با گفتمان حاكم بر غرب امكانپذير ميدانند.
به همين دليل جريانهاي زيادي كه در گذشته نزديك، خود را چپ و با گفتمان ايدئولوژيك و انقلابي تعريف ميكردند، به راحتي مسير كوتاهي را كه غرب براي آنها ترسيم كرده، پذيرفتهاند. لذا پديدههاي عجيبي از تركيب جريانهاي متضاد در كنار هم قرار گرفتهاند. اگر استعمار و ارتجاع از يك ريشه تغذيه ميشوند و يك هويت دارند، شبكهاي از جريانهاي سياسي و انديشهاي در كنار جاسوسان، بهاييان، لائيكها، غربزدهها و سلطنتطلبها و... به راحتي يك تصوير از ابزارهاي غربي را به وجود آوردهاند.
براي اين جريانها ديگر هويتهاي ارزشي و فرهنگي مهم نيست و يكباره مهاجراني را در مزرعه ملك عبدالله سعودي و يك پروژه فرهنگي از نظام ارتجاعي ملاحظه ميكنيد يا در پديدههاي جديد، القاعده، شبهالقاعدهها و با نام داعش و النصره و انصارالسنه و جيش الاسلام، با نيروهاي اجارهاي و مزدورها و جاسوسوها و سرشبكههاي دستگاههاي اطلاعاتي موساد، MI6 و سيا و دستياران منطقهاي آنها مانند بارزاني و سازمان ميت و آسايش هم يك پروژه را دنبال ميكنند و مديريت امريكايي – صهيونيستي راميپذيرند تا از محور قدرت امريكا و غرب و صهيونيسم، به اتوپياي تاريخي خود دست يابند. از قبل هم كومله و حزب دموكرات در كنار بارزاني بودند ولي حالا منافقين و ارتش حر(آزاد) سوريه و پرچم رژيم صهيونيستي هم به سالاد داعش و حزب بعث و نقشبنديه اضافه ميشوند. اين گروهها از اينكه آنچه بر سرشان آمده را بازگو كنند، بسيار در هراس و رنج هستند و نميخواهند خود را ورشكسته نشان دهند ولي آنچه رخ داده اين است كه پديدههاي جنبشهاي اجتماعي و سياسي و انقلابهاي رنگين و تبديل شدن به سالاد ناهمگون و همراه با پستترين شاخصها، يك شناسنامه مدرن براي اين گروهها و جريانهاي اجتماعي، فرهنگي و سياسي است. اگر شناسنامه قبلي آنها را هويتهاي فرهنگي، تاريخي، سياسي و ايدئولوژيك تشكيل ميداد امروز در شناسنامههاي مدرن، مزدوري، بيهويتي و تعفن و پياده نظام پروژههاي استعماري شدن، شاخصهاي جديد براي آنها هستند.
