جهاد دانشگاهي، فني حرفهاي، پودماني و... طرحهايي بود كه در دل تحصيلات عالي به دنبال ايجاد ارتباط دانشگاه و صنعت و كاربردي كردن و توليد علم كاربردي طراحي شد؛ كاري كه بايد نتيجه آن در تربيت تخصصي نيروي انساني براي بازار كار و ايجاد شركتهاي دانشبنيان متبلور ميشد. با اين حال، آمار ارائه شده از سوي معاونت علمي رياست جمهوري نشان ميدهد كه فاصله ما با آنچه در برنامه چهارم توسعه هدفگذاري كردهايم بسيار زياد است و از همين است كه مقام معظم رهبري در آخرين ديدارشان با نخبگان و اساتيد موكداً بر عدم توقف توليد علم صحه گذاشته و مخالفان اين جريان را دشمن ناميدهاند.
واقعيت اين است كه امروز ما نميتوانيم در جهان پيشرو همچنان رابطه علم و محيط كسب و كار را ناديده بگيريم و به حيات سياسي يك ملت فكر كنيم . مقام معظم رهبري كه از موافقان توقف توليد علم به عنوان دشمنان نظام اسلامي ياد كردهاند، نه به دليل علاقه و تمايل شخصي به ترويج علم در ميهن اسلامي كه به عنوان يك ضرورت در دنياي كنوني چنين كلمات پرمعنايي را بيان ميكند. پر واضح است كه با پيشرفت علم و تكنولوژي از منظر قدرت بينالمللي نيز كشورهاي تك محصولي به راحتي با مديريت مصرف و ايجاد يك هژموني قابل حذف و تجزيه هستند و آنچه سهم يك ملت را طي دهههاي آينده در اقتصاد جهاني تعيين خواهد كرد، توليدهاي با مزيتهاي بالا است و مزيت زياد تنها در توليد كالاها و انديشه با علم ميسر است.
هماكنون بر اساس آمار اعلام شده رسمي كه معمولاً با خوشبيني زياد تدوين ميشود، حدود3 هزار شركت دانشبنيان در پاركهاي علم و فناوري و حدود 6 هزار شركت دانشبنيان در خارج از اين پاركها فعالند كه اين تعداد بايد بر اساس قانون برنامه پنجم (سال 94) به 20 هزار شركت ميرسيد. اين به معناي ايجاد 11 هزار شركت طي امسال و رشد 120 درصدي شركتهاي دانشبنيان است كه از آغاز تاكنون ايجاد شده!
از سوي ديگر در حالي كه گفته ميشود حدود 30 ميليون نفر از جمعيت داراي تحصيلات بالاي ديپلم هستند (تحصيلات دانشگاهي)، تنها 17 هزار نفر در شركتهاي دانشبنيان فعال هستند. اين موضوع نشان از ضعف بزرگ برنامهريزي در آموزش، رابطه بين دانشگاه و كسب و كار و نبود حمايت و برنامه كافي براي اين شركتها است.
هرچند كه روند توليد صادرات محور اين شركتها بر اساس آمار جهاني طي سالهاي 2010 تا 2012 چشمگير است اما كافي نيست زيرا صادرات اين محصولات از 584 ميليون دلار در سال 2010 به 900 ميليون دلار در سال 2012 رسيده اما قابل قياس با كشور همجوار ما تركيه نيست چراكه محصولات دانشبنيان صادراتي اين كشور در سال 2012 رقمي نزديك به 2 ميليارد دلار بوده و اين رقم براي مالزي بيش از 61 ميليارد دلار است.
گفته ميشود سهم ما به رغم پيشرفت در زمينه نانو، ژنتيك، راديودارو و... حدود 3/0 درصد بازار جهاني محصولات دانشبنيان است كه بايد افزايش اين سهم در شأن ايران اسلامي و متناسب با نيروهاي با تحصيلات بالا بشود در غير اين صورت بايد منتظر عواقب خطرناك تحقق نقشههاي دشمنان در عرصهاي ديگر نيز باشيم.
