تكرار ادبيات نشريات زنجيرهاي و افراد و گروههاي مرتبط با افراطيون اصلاحطلب عليه رئيس جمهور اين گمانه را كه نوع همراهي و پشتيباني آنها با دولت به خاطر رعايت مصالح ملي و حل مشكلات كشور است باطل كرد و نشان داد كه بهرغم تحولات اخير و برگزاري چند دوره از انتخابات كه اين جريان با ادبار مردم مواجه شده است، ديدگاههاي «تماميت خواهانه» و «تحقير دولتي» كه خود مدعي به سركار آوردن آن شدهاند، چارچوب اصلي سياستهاي راهبردي آنها را در مواجهه با دولت و ديگر فعالان سياسي و حتي نهادهاي قانوني نظام شكل ميدهد.
روزنامه آرمان روز دوشنبه دوم تيرماه بدون توجه به نقش مردم در انتخابات و بهرغم شعارهاي دموكراسي خواهي اين جريان با چاپ عكس بزرگ آقاي هاشمي و خاتمي، تولد دولت اعتدال را پروژه مشترك هاشمي و خاتمي توصيف ميكند و روزنامه آفتاب نيز در اقدامي مشابه با چاپ عكس رؤساي جمهور پيشين مينويسد رئيس جمهوران پيشين، رئيس جمهور سازند.
هفته قبل از آن نيز در آستانه سالگرد انتخابات مشاور يكي از رؤساي جمهور پيشين مطالبه تغيير وزرا را ميكند و آن ديگر دولت را متهم ميكند كه در مقابل مجلس كوتاه آمده و امتياز بيجا ميدهد و اگرچه در سالگرد برگزاري انتخابات بديهيترين اقدام مورد انتظار از فعالان سياسي و مدعيان حمايت از رئيسجمهور، اين بوده و هست كه با ارزيابي منطقي عملكرد يكساله دولت، پيشنهادهاي عملي براي عبور از مشكلات و حل مسائل سياسي و اجتماعي كشور ارائه دهند، اما اينگونه مطالبهگريها و عاريتي تلقي كردن رأي رئيسجمهور چشمانداز نامناسبي را از نوع تعامل آينده آنان با دولت يازدهم ارائه ميدهد اما در مورد ادعاي رئيسجمهورسازي، رؤساي جمهور پيشين چند ملاحظه اساسي وجود دارد:
1- ادعاي مذكور به منزله ناديده گرفتن شعارها و ظرفيتهاي رئيسجمهور از يكسو و ناديده گرفتن توان درك رأيدهندگان است، چرا كه اگر اين استدلال صادق بود، بايد آقاي معين كه در انتخابات سال 84 مورد حمايت آقاي خاتمي بود برنده انتخابات ميشد يا اينكه اصلاً آقاي هاشمي كه خود را در معرض رأي مردم قرار داده بود رأي ميآورد يا اينكه در انتخابات 88 به دليل عدم رأي مردم به نامزد مورد نظر اينان از ملت و نظام انتقام نگرفته و كشور را به آتش نميكشيدند.
2- اگر ادعاي وجود اين ظرفيت صحت دارد و به طور طبيعي پشت سر هر كس قرار بگيرد او را برنده انتخابات ميكند، چرا در مورد نامزد اصلي اين جريان يعني آقاي عارف در انتخابات آزموده نشد، به گونهاي كه در نقطه مقابل از همه ظرفيتها استفاده ميشود تا وي انصراف دهد و زمينه براي پيروزي آقاي روحاني فراهم شود.
3- واكنشهاي اينگونه فعالان اين طيف و ادعاي داشتن ظرفيت اجتماعي، نوعي فرافكني نسبت به ضعفها و چالش آفرينيهاي گذشته است. كداميك از مدعيان امروز حاضرند از ارزش ستيزيها و هنجارشكنيهاي دوران گذشته و به ويژه در مقطع سالهاي بعد از دوم خرداد دفاع كنند، حتي آرزو دارند اگر ميتوانستند اين بخش از تاريخ سياسي كشور را پاك ميكردند، البته نه به آن دليل كه در باورهايشان تغييري ايجاد شده است بلكه به آن دليل كه آن كارنامه همچنان پيش روي مردم گشوده است و به همين دليل است كه مردم نميتوانند ادعاي كنوني آنها را در پيروي از خط امام و ارزشها باور كنند.
4- نه مردم به اين جريان فكري و سياسي و نامزدهاي مطرح آن در انتخابات شوراي دوم، رياست جمهوري 84 و 88 عملاً نشان داد كه اين طيفهاي افراطي به جز ظرفيت محدود كه البته قابليت هوچيگري بالايي دارد و در برخي عرصهها نظير فتنه بعد از انتخابات 88 در همپيوندي با منافقين و سلطنتطلبها قادرند تا خيابانها را به آتش بكشند، عملاً جايگاهي در مردم ندارند. ادعاهاي اينگونه، فرار به جلو براي تنظيم آرايش انتخابات آينده خبرگان و مجلس شوراي اسلامي است
5- يكي از پيامدهاي منفي اين روند ايجاد باور كاذب در برخي دولتمردان است كه متأثر از آن با انتخاب نوع گفتمان و واژهسازيها در مورد مسائل فرهنگي و سياسي كشور آنچنان گرفتار حاشيهسازيها ميشوند كه دغدغههاي دينمداران و دلسوزان نظام را به اوج ميرسانند.
كلام آخر اينكه محصول طبيعي اين چالش آفرينيها ناكارآمدسازي دولت در حل مسائل و مشكلات گذشته، حال و آينده كشور است. نگارنده را عقيده بر اين است كه دولت اكنون در خط مقدم مواجهه با مشكلات داخلي و تهديدات منطقهاي و بينالمللي قرار دارد و به همين دليل بايد از سوي همه فعالان سياسي، نهادها و مراجع و نخبگان حمايت شود تا بتواند در عين كسري قابل توجه درآمدها؛ نيازهاي عمومي را بر آورده، مسائل و مشكلات كشور را حل كند و اين ميسر نخواهد بود جز با پرهيز از حاشيهسازيها و پرداختن به حل مسائل اساسي. سرنوشت انتخابات آينده را باور مردم بر توانمنديها و كارآمديها تعيين ميكند نه وزن اين و آن كه به قول خود به تاريخ پيوستهاند.
