براي كساني كه تا به حال نام «سينما كارت» را نشنيدهاند بايد بگوييم، اگر اخبار سينما را دنبال كرده باشيد، چندي پيش خبر توزيع سينماكارت توسط رئيس سازمان سينمايي اعلام شده بود و هم اكنون اين كار وارد فاز اجرايي شده است. سينما كارت طرح جديد نيست، آن طور كه مجيد مسچي، مدير عامل مؤسسه سينما شهر ميگويد، اين طرح مربوط به 10 سال پيش است كه تا به حال تغييرات زيادي نيز داشته است؛ تغييراتي كه قرار است اين كارت را به سوپرمن نجاتدهنده اقتصاد ايران تبديل كند.
سينما كارت نوعي كارت اعتباري است كه به وسيله آن ميتوانيد به جاي پرداخت پول نقد، بليت سينما را با كشيدن كارت در پايانه فروش تهيه كنيد. اين كارت شباهت زيادي به كارتهاي اعتباري اتوبوس و مترو دارد؛ از اين جهت ميگوييم شبيه كارت اعتباري حمل و نقل شهري است كه فقط با آنها ميتوان از نوع خاصي از خدمات برخوردار شد و مانند كارتهاي اعتباري شبكه بانكي توانايي خريد، انتقال وجه و پرداخت قبوض و... را ندارد. دارندگان سينما كارت ميتوانند از اين كارت فقط در سينماهاي طرف قرارداد استفاده كنند و براي ساير سينماها از همان روشهاي قديمي تهيه بليت بايد استفاده كرد. كارتهاي اعتباري شبكه حمل و نقل شهري كه معمولاً به آنها كارت مترو ميگوييم، از اين مزيت برخوردارند كه كرايه اتوبوس يا هزينه بليت مترو در زمان استفاده از اين كارتها نسبت به پرداخت نقدي پايينتر بوده و از نظر اقتصادي به صرفه هستند اما طراحان سينما كارت تا به حال درباره مزايا يا تخفيفهايي كه با اين كارت نصيب مشتريان ميشود، اطلاعرساني نكردهاند و مشخص نيست اصلاً طراحان اين كارت تخفيف و مزايا را براي استفادهكنندگان پيشبيني كردهاند يا خير!
با اين اوصاف آيا سينما كارت ميتواند در مقابل كارتهاي اعتباري و كارتهاي شبكه بانكي كه تقريباً همه كار با آنها ميشود كرد، توان رقابت خواهد داشت؟! چند نفر از مردم حاضرند براي اينكه در چند سينما به جاي پرداخت پول نقد يا كشيدن كارت و استفاده از پايانههاي فروش از سينما كارت استفاده كنند؟ محمد احساني، معاون سازمان سينمايي معتقد است با اطلاعرساني درست و آگاهي دادن به مردم نسبت يه اين موضوع، طرح سينما كارت به صورت يك مطالبه عمومي درخواهد آمد! اما مهمتر از آگاهيرساني، مزيتها و مزاياي استفاده از اين كارت است، با اين محدوديتهايي كه سينما كارت دارد، دوستداران سينما را با چه ابزاري ميتوان راغب كرد تا سينما كارت تهيه كنند؟ اين طرح در ظاهر تنها به سود سينما است چون با تهيه سينماكارت و شارژ آن، مبلغ موجودي به صورت مستقيم به عنوان درآمد سينما منظور خواهد شد و فقط ميماند به اينكه صاحب كارت در چه زمان و مكاني بخواهد به سينما برود. در اينجا ديگر خالي يا پر بودن سينما مفهومي ندارد چون در عمل بليت پيشفروش شده است. اما در مقابل شخصي كه اين كارت را تهيه ميكند، بخشي از دارايي خود را بلوكه ميكند و برعكس كارتهاي بانكي هيچگونه امكان استفاده از آن را به غير از سينما رفتن ندارد.
سينما كارت در حالي مطرح ميشود كه تقريباً همه سالنهاي سينما دستگاههاي كارتخوان دارند و لازم نيست در آنها از پول نقد استفاده كرد و سينماهاي شهر تهران نيز اكثراً قابليت خريد بليت از اينترنت را دارند و شخص بدون اينكه نگران شلوغي خريد بليت يا پر شدن سانس مورد نظرش باشد ميتواند از طريق اينترنت هم بليت و هم صندلي مورد نظرش را رزرو و پول را از طريق اينترنت بانك پرداخت كند، به همين راحتي طرحهاي رقيب، مشتريان خود را دارند و سينما كارت بدون اينكه بخواهد چيز نويي باشد، تنها با تكيه بر اينكه اگر اطلاعرساني درستي دربارهاش صورت بگيرد، ميخواهد ميدان عمل را در دست بگيرد!
در ضمن شايد چند دهه است كه سينما جايگاه خود را از يك سرگرمي مردمي به يك تفريح انتخابي داده و توقع اينكه يك ايده براي خريد بليت به تقاضايي عمومي تبديل شود، بسيار دور از ذهن است، چراكه خود سينما هم مدتها است ميان خواسته شدن و خواسته نشدن دست و پا ميزند و به زور كمك دولت است كه هنوز دارد نفس ميكشد. در اينجا نيز اگر سازمان سينمايي ميخواهد طرح خود را مقبوليت ببخشد بايد از همين ابتدا به فكر مزاياي آن باشد، اينكه خريدار از تخفيف برخوردار باشد يا اينكه حداقل مثل كارتهاي مترو كه در اتوبوسها نيز كاربرد دارد بتوان با سينما كارت به تئاتر رفت و از برنامههاي نمايشي نيز استفاده كرد.
