
وزير خارجه در پايان مذاكرات وين بين ايران و 1+5 در يك كنفرانس مطبوعاتي با خبرنگاران تأييد كرد كه دو طرف در مورد چارچوب توافق جامع به توافق رسيدهاند ولي در مورد مسائل كليدي و نحوه نگارش متن، اختلافات جديد دارند.
به گزارش «جوان»، محمدجواد ظريف در پايان مذاكرات خود با كاترين اشتون در كنفرانس خبري مشترك با خبرنگاران گفت كه مذاكرات جاري يك فرصت استثنايي براي جامعه بينالمللي براي دستيابي به توافق با ايران و حل و فصل آن چيزي است كه او آن را «يك بحران غيرضروري» بر سر برنامه هستهاي ايران ميداند. او احتمال به نتيجه رسيدن در دور بعدي مذاكرات را كه از 11 تيرماه در وين انجام ميشود بعيد ندانست و گفت: «من كاملاً اميدوارم و موضوع را بغرنج نميبينم». او گفت كه درباره چارچوب توافق جامع با طرف مقابل توافق شده است. برخي منابع خبري و ديپلماتها گفته بودند كه طرفين موارد اختلافي در داخل متن اوليه توافق را با پرانتزها مشخص كردهاند و حل اين اختلافات را براي مرحله پاياني گذاشتهاند. ظريف ضمن تأييد وجود اين پرانتزها در داخل متن اوليه توافق گفت: « البته شايد اين متن بيشتر از كلمات پرانتز داشته باشد.» ظريف تصريح كرد: «اصلاً جاي نگراني نيست و وجود پرانتز در چنين متنهايي طبيعي است.»وزير امور خارجه ادامه داد: « اميدواريم تا دو هفته ديگر به بركت ماه رمضان همه سر عقل بيايند و با واقعبيني وارد شوند.» وي گفت كه البته تفاهم بيشتري درباره مقدمه توافق وجود دارد و گفت: « احتمال اينكه در مقدمه هم پرانتز زياد باشد هست اما فكر ميكنيم در مقدمه تفاهم بيشتر است.» وزير خارجه با بيان اينكه ايران در برابر زيادهخواهيها كوتاه نخواهد آمد گفت: «البته من احساس ميكنم كه هنوز طرف مقابل آمادگي لازم جهت ورود به صحنه مذاكرات براساس واقعيتها را ندارد.»وي با اشاره به بحث تحريمها گفت: «از نظر ما به عنوان يك موضوع مذاكره مهم نيست كه امريكاييها چگونه ميخواهند با مسئله تحريمها برخورد و آنها را رفع كنند، اين مشكل آنهاست. اگر دولت امريكا تعهدي را ميدهد و توافقي را انجام ميدهد بايد به آن عمل كند و بايد طبق توافق ژنو همه تحريمها برداشته شود.» او در بخش ديگري از اين كنفرانس مطبوعاتي به ملاقات خود با ويليام برنز معاون وزير امور خارجه امريكا اشاره كرد و مسئوليت به نتيجه نرسيدن مذاكرت را بهعهده طرف مقابل دانست: «اگر به راه حل دست پيدا نكنيم، كوتاهي از جمهوري اسلامي نيست، بلكه به خاطر زياده خواهي طرف مقابل است.» صفحه 15 را بخوانيد.