موافقان كه عموماً از دستاندركاران آموزش و پرورش و در رأس آن وزير سابق آموزش و پرورش بود با اين استدلال كه در اكثر كشورهاي دنيا آموزش در چهار و يا پنج روز صورت ميگيرد با برشمردن فوايد مترتب بر طرح، مهمترين مزيت آن را فراهم نمودن شرايطي ميدانست تا اعضاي خانوادهها بيشتر در كنار هم باشند، چراكه وي معتقد بود به دليل شكاف بين نسلي كه ايجاد شده است خانوادهها بسيار كم در كنار هم ميباشند. اين درحالي است كه به علت فشردگي دروس با افزايش دو ساعت، به ساعات درسي در ديگر روزها اكثر دانشآموزان از بودن در كنار خانواده به هنگام صرف ناهار هم محروم شدند!
مخالفان طرح هم معتقد بودند تعطيلي مطلق پنجشنبهها، مطابق با سند بنيادين نيست، اين دسته كه بسياري از كارشناسان تعليم و تربيت و تعدادي از نمايندگان مجلس از جديترين آنها هستند اعتقاد دارند كه بر اساس آنچه در سند تحول آمده است پنجشنبههاي مدارس بايد به فعاليتهاي پرورشي و تربيتي اختصاص پيدا كند. بر اين اساس بود كه وزارت آموزش و پرورش در آخرين روزهاي عمر دولت دهم، جهت اقناع افكار عمومي و جلب نظر نمايندگان مجلس پس از يك سال و نيم از گذشت طرح تعطيلي پنجشنبهها در اقدامي شتابزده مجموعهاي از برنامههاي فرهنگي و پرورشي را تحت عنوان «بسته فرهنگي، اجرايي مدارس در روزهاي پنجشنبه» كه شامل چهل عنوان فعاليت از جمله: اردوي خلاقيت، ايجاد گلخانه در مدارس، برگزاري جشن تولد دانشآموزان، نقاشي همگاني ماندگار، مهماني تجربهها ودعوت از پدربزرگها و مادر بزرگها! را كه عيناً از روي برنامههاي ديگر كشورها با تغييرات جزئي و رفع بعضي موانع رونويسي شده بود تدوين نمود كه اين طرح نيز مانند بسياري ديگر از طرحها به رسم مألوف در آموزش و پرورش قبل از اجرا، با بركناري وزير برچيده شد.
با روي كار آمدن دولت جديد و تنها چند روز پس از كسب رأي اعتماد وزير آموزش و پرورش مجدداً بحث تعطيلي پنجشنبههاي مدارس در محافل فرهنگي و رسانهاي مطرح شد. لغو تعطيلي پنجشنبه كه نخستين بار از سوي وزير آموزش وپرورش عنوان شد به علت داشتن بار مالي و عدم امكان اجراي آن در نهايت به انجام يك روز بدون كيف وكتاب در مدارس رسيد كه اين طرح نيز پس از مدتي مسكوت ماند، اينك پس از مدتها بار ديگر طرح جديدي با عنوان «يك روز با نشاط در مدرسه» كه اختياري بوده وهزينههاي مربوط به آن ميبايست توسط اولياي دانشآموزان پرداخت شود در دستور كار مديران وزارت آموزش و پرورش قرار گرفته است.
متأسفانه در سالهاي اخير مديران آموزش و پرورش دائماً در حال ايجاد تغيير و تحول در آموزش و پرورش هستند و با اعمال سليقههاي فردي و بدون پشتوانه علمي و فكري برنامههايي را در اتاقهاي در بسته و به دور از محيطهاي آموزشي و بدون توجه به مسائل و امكانات و محدوديتهاي موجود با عنوان تحول و نوآوري در آموزش و پرورش تنظيم ميكنند. گويا اين آقايان از وضعيت و امكانات موجود در مدارس يا وضعيت فرهنگي و اقتصادي دانشآموزان خبر ندارند يا خود در اين مدارس تحصيل يا تدريس نكردهاند. كارهاي تربيتي منحصر به فوقبرنامه و روزهاي پنجشنبه نيست كه تصور شود صرفاً با انجام كارهاي فوقبرنامه در اين روز اين امر تحقق پيدا ميكند، بدون ترديد فوقبرنامهها بسيار مؤثر است اما لازمه اين كار آن است كه برنامهها پيوسته، پويا و مستمر باشد. عدم پشتوانه قوي و كارشناسي، تشتت و پراكندگي، عدم ساختار، پيوستگي و هماهنگي در فعاليتها و تناسب آن به ويژه با سطح اقتصادي و فرهنگي دانشآموزان باعث محو اثرات احتمالي آن خواهد شد و هرگز منجر به يك تربيت همهجانبه و متوازن نخواهد شد.
شايد بتوان گفت مهمترين ايراد به طرح «يك روز بانشاط در مدرسه» كه خود به نوعي اقرار مديران آموزش و پرورش به اين است كه در روزهاي ديگر نشانهاي از شور و نشاط در مدارس ما ديده نميشود، عدم تطابق آن با زمينههاي فرهنگي و شرايط اقتصادي جامعه است. به گفته مسئولان ذيربط از آنجا كه اين برنامهها در قالب فوقبرنامه تعريف شده است لذا علاوه بر آنكه شركت در آن اختياري ميباشد هزينه شركت در آنها نيز به عهده خانوادهها خواهد بود.
متأسفانه كمبود بودجه نهادهاي آموزشي و پرورشي در كشور و عدم توانايي مالي دانشآموزان امكان شركت در فعاليتهاي فوقبرنامه كه نقش مهمي در شكلگيري هويت مدني آنان دارد را به اكثر دانشآموزان نميدهد. تحقيقات نشان ميدهد بين فعاليتهاي فوقبرنامه يا داوطلبانه و مشاركت سياسي و اجتماعي در آينده رابطهاي مستقيم وجود دارد. با اين حال به نظر ميرسد كه اين طرح به جز مناطق مرفهنشين و تعدادي از مدارس غيردولتي، در مدارس روستايي و بسياري از مدارس شهري قابليت اجرايي شدن را نداشته باشد. اين درحالي است كه درسند توسعه آمده است كه آموزش و پرورش مأموريت دارد زمينه دستيابي دانش به مراتبي از حيات طيبه در ابعاد فردي، خانوادگي كشوري و جهاني را به صورت نظاممند، همگاني، عادلانه و الزامي در ساختاري كارآمد و اثربخش فراهم سازد.
از اين رو بايد در ساختار و محتواي فعاليتهاي فرهنگي و تربيتي تحول ايجاد شود. امروز ديگر فرصت زيادي براي پيمودن راههاي تكراري و آزمون و خطا وجود ندارد. اگر مسئولان محترم تشكيلات امورتربيتي را كه در اولين ماههاي پس از پيروزي انقلاب توسط شهيدان رجايي و باهنر با هدف گسترش ارزشهاي اسلامي در نظام آموزشي ايجاد شد تقويت نمايند و با توجه به تغييرات شگرف دنياي كنوني، وجود دستگاهها و وسائل پيشرفته ارتباطي و اطلاعرساني و درك زمان و شرايط فرهنگي و واقعيات موجود جامعه و با بهرهگيري از نظرات كارشناسان و صاحبنظران رشتههاي مختلف و مرتبط در برنامههاي پرورشي و فوقبرنامه تحول ايجاد نمايند ديگر نيازي به تدوين خلقالساعه و غيركارشناسي برنامههاي اين چنيني كه ضمانت اجرايي نداشته و به جز صرف زمان و هزينه براي خانوادهها، فايدهاي ندارد، نيست.
