قضيه نمايندگي از مردم در تفكر اسلامي، ريشه بسيار عميقي دارد. قضيه اين نمايندگي، قضيه پيروي كردن از عرف متداول دنيا و چون حالا در دنيا انتخابات هست، دمكراسي هست، ما هم براي اينكه از دنيا عقب نمانيم، نيست؛ مثل بعضي از اين كشورهايي كه ميبينيد يك صورت دمكراسياي درست ميكنند، يك چيزي به اسم مجلس تشكيل ميدهند كه هيچ حقيقتي هم ندارد، يا همان جاهايي هم كه حالا انتخاباتي هم هست، همينطور است. مبناي فكري ما از آن قبيل نيست. ما يك مبناي روشني داريم. در بينش اسلامي، ولايت متعلق به خداست؛ يعني هيچ احدي بر ديگري ولايت ندارد. اينكه زيدي كه بنده باشم، به عمروي كه شما باشيد، بگويد آقا شما بايد آنجور كه من ميگويم عمل كنيد؛ نه، اين را در اسلام نداريم. هيچكس بر كس ديگري ولايت ندارد. ولايت مال خداست. اگر خداي متعال براي اين ولايت مجرايي مشخص كرد و روشن كرد، اين مجرا ميشود همان مجراي الهي و مورد قبول و قابل اتّباع، كه اين مجرا را خداي متعال مشخص كرده است؛ در اسلام مشخص شده است. قانون و اجرا بايستي با معيارهاي خدايي و با مقررات الهي باشد؛ يعني با احكام اسلامي يا با احكام مشخص يا با كليات و آنچه كه از اسلام دانسته شده و فهميده شده است، منطبق باشد و معارض نباشد. افرادي هم كه مجري هستند، مشخصات و خصوصياتي دارند؛ بايد عادل باشند، فاسق نباشند ـ خصوصياتي كه در قانون اساسي ما متجسد شده ـ و قانون اساسي هم همان شكل اجرايي و دالان عبور به سمت آن چيزي است كه ولايت الهي براي ما ترسيم ميكند. خب، مسئله اقليت و اكثريت هم يك ضرورت است؛ اگر چه ما در اسلام به اين صورت چيزي نداريم كه آنجايي كه آراي مختلف شد، اكثريت را بر اقليت ترجيح دهيم، لكن يك چيز لا بدّ مِنهاي است كه در مسائل گوناگون بشري پيش ميآيد. وقتي پنج نفر درباره يك چيزي تصميمگيري ميكنند، اگر سه نفر بر اين امري كه به سرنوشت پنج نفر ارتباط دارد اتفاق نظر كردند، آن دو نفر قاعدتاً بايد تسليم بشوند؛ اين هم يك چيز عقلايي روشني است كه اسلام اينها را تصويب و امضا كرده است. بنابراين ولايتي كه امروز شما داريد ـ قانونگذاري، ولايت است ـ يك ولايت الهي است؛ ريشه در ولايت الهي دارد؛ برخاسته و پديد آمده از ولايت الهي است. اين مردمسالاري ديني كه ما ميگوييم، معنايش اين است؛ يعني نماينده مجلس شوراي اسلامي از اين طريقي كه در قانون اساسي براي مجاري اعمال ولايت الهي معين شده، يك ولايتي پيدا كرده است كه اين شد يك تكليف. بنابراين آنچه كه در مجلس شوراي اسلامي تصويب ميشود، براي منِ شخصي و نوعي واجبالاتّباع است و بايستي بر طبق او عمل كنم. اين مبنا، مبناي اسلامي است.... تفكر اسلامي بر مبناي يك پايه محكم، برخاسته از ولايت الله، با شيوه مشخص و تدوين شده در قانون اساسي جمهوري اسلامي كه خداي متعال به انسانها حق داده كه يك حقي را به كسي بسپرند، بنا شده كه بگويند آقا! شما بيا براي ما اين كارها را انجام بده. مردم هم اين حق را در آراي خودشان در مجلس، در رياست جمهوري، در آن چيزهايي كه به آراي مردم وابسته است، به افراد ميدهند. بنابراين پايه مردمسالاري ديني اين است؛ يعني يك پايه اصيل و عميق كه حقيقتاً مورد اعتقاد است.
بيانات در اولين ديدار با نمايندگان مجلس هشتم 21/3/1387
