حقيقتا دومين دور انتخابات رياستجمهوري افغانستان سرنوشتساز است، چراكه پس از 13 سال از حكومتداري حامد كرزاي و حضور نيروهاي امريكا و ناتو، قرار است براي اولين بار انتقال قدرت در افغانستان به صورت مسالمتآميز شكل بگيرد و همچنين بخش عمدهاي از نيروهاي امريكايي و ناتو از اين كشور خارج شوند. در دور اول اين دوره از انتخابات، هيچ يك از نامزدان نتوانستند بيش از 50 درصد آرا را به خود اختصاص دهند و تلاشها براي ايجاد يك دولت ائتلافي نتيجه نداد، تا اينكه قرار بر اين شد دومين مرحله انتخابات رياست جمهوري ميان دكتر عبدالله عبدالله و دكتر اشرف غني احمدزي در 24 خرداد 1393 برگزار شود. مردم افغانستان امروز (شنبه) در حالي براي انتخاب دكتر عبدالله يا اشرف غني دو نامزد دور دوم انتخابات رياست جمهوري اين كشور به پاي صندوقهاي رأي ميروند كه برنده آن، جانشين حامد كرزاي رئيسجمهور فعلي اين كشور خواهد شد. در اين ميان طالبان تأكيد كرده است كه در دور دوم انتخابات نيز كارشكني خواهد كرد. فارغ از اينكه كدام يك از نامزدها پيروز اين انتخابات شود، حضور گسترده مردم در اين انتخابات و تشكيل يك دولت مستحكم بر اساس آراي مردم، ميتواند آينده تحولات اين كشور را رقم بزند. برخي از ويژگيهاي اين دوره از انتخابات نظير تأمين امنيت انتخابات توسط نيروهاي داخلي بدون حضور نيروهاي خارجي همانند دور اول انتخابات، شركت تمامي گروههاي سياسي و اپوزيسيون در اين انتخابات و حتي حمايت حلقههايي از گروههاي وابسته به حزب اسلامي حكمتيار، مهار تهديدات طالبان و حضور حماسي تمام اقشار مختلف جامعه در رأيدهي و به نوعي مشروعيتدهي به دولت آتي افغانستان نشان از آن دارد كه روند تأثيرگذاري و تعيين سرنوشت توسط مردم افغانستان بسيار پررنگ شده است. در دور اول انتخابات در 16 ولايت حوزههاي انتخاباتي با كمبود برگههاي رأي مواجه شده و هزاران نفر از دادن رأي در غرب شهر كابل، شمال شهر كابل، هرات، مزارشريف، باميان، دايكندي، بلخ، بدخشان، تخار، بغلان، سمنگان، سرپل، غزني و... محروم شدند. استفاده از كارتهاي جعلي در چهار ولايت و دستگيري افراد متقلب توسط نيروهاي امنيتي، توزيع نامناسب كارت و اوراق رأيدهي، تأخير در زمان شروع رأيدهي و رسيدن اوراق رأي، كمبود مراكز رأيدهي در برخي ولايات، كساني كه بيش از يك بار رأي ميدادند، فساد و فشار زورمندان بالاي مردم، شمارش آرا در حوزههاي رأيگيري و... از جمله تخلفات صورت گرفته در مرحله اول انتخابات بود. رئيسجمهور آتي افغانستان 11 مرداد كار خود را در حالي آغاز خواهد كرد كه بايد براي مشكلي بسيار بزرگ راهي بيابد: امضاي پيمان دو جانبه امنيتي با واشنگتن كه بر اساس آن كمتر از 10 هزار نفر از نيروهاي امريكايي پس از پايان سال 2014 ميلادي در اين كشور بمانند. حامد كرزاي در حالي از امضاي قرارداد امنيتي كابل – واشنگتن خودداري كرد كه اشرف غني و عبدالله عبدالله هر دو براي امضاي اين قرارداد امنيتي اعلام آمادگي كردهاند. در واقع تقلب، تهديدي ديگر براي انتخابات افغانستان است. عبدالله عبدالله كه هفته پيش در كابل هدف سوء قصدي قرار گرفت كه 13 قرباني و 42 زخمي بر جا گذاشت، تأكيد كرده تنها تقلب است كه مانع دستيابي او به كرسي رياست جمهوري خواهد شد. هر چند تقلب در دور نخست انتخابات رياست جمهوري افغانستان نيز بيتأثير نبود، اما تغيير اساسي در نتيجه انتخابات نداشت، اما ممكن است در دور دوم كه تنها دو نامزد با هم رأيها را تقسيم خواهند كرد اثر مخربي داشته باشد. شورشيان طالبان كاملاً با برگزاري انتخابات رياست جمهوري افغانستان مخالف هستند. بر همين مبنا آنها وعده دادهاند حملات خود را در روز انتخابات گسترش خواهند داد. طالبان در بيانيه چند روز قبل خود خطاب به هواداران خود نوشتند: «اي جنگجويان خدا، طي 24 ساعت در روز انتخابات حمله كنيد؛ دشمن را خنثي سازيد و اين انتخابات را نابود كنيد.» ژنرال افضل امان فرمانده عمليات ارتش افغانستان ميگويد: بيم آن ميرود شورشيان روز شنبه دست به انتقام بزنند. در اين خصوص 400 هزار نيروي امنيتي، دفاعي و اطلاعاتي تأمين امنيت انتخابات افغانستان را به عهده خواهند داشت. به هر حال حضور پرشور مردم در دور اول انتخابات ثابت كرد كه طالبان به عنوان مهمترين تهديد كننده و مخالف دولت افغانستان كه عمدتا از سوي طالبان پاكستان و سازمان اطلاعات عربستان و برخي گروههاي تندرو منطقه پشتيباني ميشود، نه تنها نتوانست در روند برگزاري انتخابات چالش جدي ايجاد كند، بلكه جايگاهي در ميان مردم افغانستان ندارد. البته همين امر موجب شد تا تحركات طالبان پاكستان و انجام عملياتهايي در خاك افغانستان افزايش يابد و حتي به تيم اصلاحات و همگرايي دكتر عبدالله در حين رقابتهاي انتخاباتي اقدام تروريستي صورت گيرد. طالباني كه به عنوان عمدهترين گروه برهمزننده داخلي حاكميت و استقلال افغانستان، بيش از آن كه مستقل باشد، پيرو سياستهاي زياده خواهانه برخي از كشورهاي منطقهاي و بينالمللي است. هر چند حضور گسترده و فراتر از انتظار مردم در پاي صندوقهاي رأي به نوعي «نه» مردم به راه و رسم طالبان قلمداد ميشود، اما بايد در نظر داشت كه مشاركت گسترده مردم با وجود تهديدهاي شديد امنيتي پيامي هم براي امريكا و غربيها داشت و آن اينكه اگر فرصت داده شود مردم افغانستان بدون حضور نيروهاي خارجي ميتوانند از خود دفاع و سرنوشتشان را به طور دموكراتيك و صلح آميز تعيين كنند. به هر حال جدا از پيروزي هر يك از نامزدان انتخاباتي، حضور مردم افغانستان در انتخابات، پشتوانه بزرگي براي مشروعيت دولت آينده محسوب ميشود و همين امر ميتواند زمينهاي براي مبارزه و مواجهه جدي با طالبان تلقي شود، حال اين طالبان خواهد بود كه انتخاب خواهد كرد كه به جنگ ادامه دهد يا در مذاكرات صلح شركت كند. در نگاه كلي، با وجود نواقص و كمبودها در دور اول انتخابات نظير تخلفات انتخاباتي و همچنين مشكلات امنيتي و تهديدات طالبان، شركت نزديك به 7 ميليون نفر از 12 ميليون نفر واجدين شرايط رأيدهي در مرحله اول انتخابات، نه تنها يك دستاورد بزرگي محسوب ميشود، بلكه نشان داد عزم ملي مردم افغانستان در استقرار صلح و ثبات در كشور و عبور از بحران و طالبان بسيار جدي است و اگر دخالتهاي و توطئههاي پنهان و آشكار نيروهاي خارجي وجود نداشته باشد، افغانها فارغ از هر قوم، طايفه و مذهبي، متحدانه و يكپارچه در تعيين سرنوشتشان مشاركت نموده و مسالمتآميز زندگي خواهند كرد. به همين خاطر و با پايان رقابتهاي انتخاباتي، پيشبيني ميشود در مرحله دوم نيز حضور مردم افغانستان در پاي صندوقهاي رأي بسيار پرشور و گسترده باشد و همين امر نيز بزرگترين پشتوانه حمايت و مشروعيت مردمي از دولت آينده افغانستان خواهد بود، به ويژه قرار است حضور نيروهاي خارجي در اين كشور كاهش يابد.
واقعا انتخابات افغانستان در اين دوره تاريخي و پر شور بود. 
