گروه سینما و تلویزیون، انسان بنا بر عملکردی که دارد، در بین اذهان عمومی محبوب یا مذموم می شود. اما افرادی هستند که هرگز نمی توان در مورد آن ها به غیر از قدرشناسی واژه دیگری به کار برد. هنگامی مقام برخی از انسان ها بالا می رود که مسیری را غیر از مسیر معمول و البته در جهت حفظ ارزش ها و آرمان های انسانیت و یک ملت پیموده باشند. این افراد برای دست یابی به آرمان هایشان از همه چیز مایه می گذارند و هرچیزی را که منافاتی با باورهایشان نداشته باشد و برای تحقق اهدافشان لازم باشد، فدا می کنند یا از آن به عنوان ابزار بهره می گیرند. زیباتر و متعالی تر آن که افرادی پیدا می شوند که از جانشان نیز هزینه می کنند.
به گزارش بولتن نیوز، این قبیل افراد در بین تمامی مردم و با هر دین و باوری وجود دارد و برای همگان مقدس هستند. حضور در عرصه های مختلف، تعابیر متفاوتی دارد، اما دفاع از آب و خاک تا پای جان و آخرین قطره خون، ارزش دیگری دارد. این افراد هرگز برای منافع خودشان حرکت نکرده اند، اما منافع خودشان را در منافع جامعه دیده اند. کسانی که در راه حفظ مرزهای کشور فداکاری می کنند، در بین جهانیان جایگاه خاصی دارند، اما در شرع مقدس اسلام به این افراد نام شهید اطلاق می شود تا شان آنان در بالاترین مرزهای ممکن تصور شود.
بی شک هیچ کشوری به اندازه ایران اسلامی فدایی در راه آب و خاک ندارد. امروزه تعداد شهدای کشورمان رقم قابل توجهی است و به نسبت آن خانواده های شهدا نیز رقم بالایی هستند. اما سوال این جاست که با این خانواده ها چگونه باید رفتار کرد؟
بدون آن که بخواهیم تفاوتی برای ایثار شهدا قایل شویم، باید بپذیریم که در بین شهدا نیز افرادی داریم که نسبت به بقیه خالص تر و البته برجسته تر هستند. این افراد منزلت بالاتری در بین مردم دارند. شهیدان شیرودی، کشوری، همت، خرازی، زین الدین، کاوه، باکری، باقری و بسیاری موارد دیگر را سراغ داریم که باعث شده خیابان، بزرگراه و... را به نام آنان نامگذاری کنیم و حتی فیلم و سریال برای بزرگداشت آنان تهیه کنیم. اما مهم آن است که این رفتارها باعث تقویت جایگاه آنان شود و البته شان خانواده های شهدا نیز باید لحاظ شود.
چندی قبل تولید فیلم «کیمیا» کلیدخورد و قرارشد بخش هایی از این فیلم به زندگی شهیدمحمدجهان آرا اختصاص پیدا کند.
این نکته بسیار مهمی است که تاکنون برای جهان آرا فیلمی ساخته نشده تا بیانگر رشادت های وی باشد. مهم تر این که بدانیم خانواده جهان آرا 3 شهید و یک جانباز تقدیم انقلاب کرده و همین امر باعث می شود نسبت به دلجویی از بازماندگان جهان آراها دقت بیشتر و البته ظریف تری شود.
اما نکته قابل توجه و شاید تاسف آور در تولید «کیمیا» این بوده که خانواده جهان آرا هیچ اطلاعی از مراحل ساخت و به تصویر کشیدن زندگی فرمانده سپاه خرمشهر نداشتند و هیچ کدام از عوامل تولید نیز برای احترام به پدر جهان آرا به دیدار او نرفته اند .
نکته دیگر آن که هنگام دعوت از خانواده جهان آرا، گزینشی عمل شده و تمامی اعضای درجه یک خانواده این شهید دعوت نشده اند. البته بنا بر ادعای محمدرضا شفیعی تهیه کننده این سریال، تنها بخشی از «کیمیا» به زندگی شهید جهان آرا اختصاص دارد و قصه کلی کیمیا صرفاً مربوط به شهید جهانآرا نیست.
شفیعی با ابراز تاسف از اینکه در هیچ یک از فیلم ها و سریالهایی که مربوط به حوزه دفاع مقدس میشود، به شخصیت شهید جهانآرا پرداخته نشده، می گوید که نام جهان آرا با خرمشهر و دفاع مقدس عجین شده و زندگی وی وجوه داراماتیک بسیار دارد.
اکنون سوال اینجاست که اگر تهیه کننده قصد دارد تا بدین اندازه در زندگی این شهید موشکافانه ورود کند، آیا بهتر نیست وجوه دراماتیک زندگی شهیدجهان آرا را از زبان خانواده و به خصوص پدر این شهید بشنود؟
اگر رسالت تهیه «کیمیا» نمایش زیبایی از زندگی یک شهید است، چه کسی بهتر از پدر می تواند دوران حیات فرزندش را توصیف و بهتر آنکه تصویر کند؟
آیا آقایانی که به گمان رسالت هنری قصد به تصویر کشیدن زندگی استوره خرمشهر را دارند، به این نتیجه نرسیده اند که بهتر بود به سراغ خانواده جهان آرا هم بروند؟
حتی شنیده شده که در برخی از موارد نوسیندۀ فیلم در طی تماس تلفنی با خانواده شهید جهان آرا با لحن بدی با ایشان صحبت کرده اند و نکته تامل بر انگیز این می باشد که طبق برخی از اخبار واصله تهیه کننده این فیلم 10 دقیقه از این سریال را به شهید جهان آرا پرداخته است اما در اظهارات خود اینگونه بیان کرده که هیچ یک از فیلمها و سریالهایی که مربوط به حوزه دفاع مقدس میشود، به شخصیت شهید جهانآرا پرداخته نشده! که جای بحث و سوال دارد!؟
با نگاهی به رویکرد نظام در رو به رو شدن با خانواده شهدا و احترامی که تمامی بزرگان حتی مقام معظم رهبری به خانواده شهدا می گذارند، بهتر نیست مانند دیگر تهیه کنندگان و فیلم سازانی که در گذشته برای تهیه زندگی نامه شهدا به سراغ بستگان درجه یک آنان رفته اند، دست اندرکاران کیمیا نیز به سراغ خانواده جهان آرا بروند؟
اگر بشنویم و بدانیم که گویا برخی از دست اندرکاران «کیمیا» نه تنها شان پدر شهید جهان آرا را حفظ نکرده اند بلکه با لحنی نامناسب در باره او سخن گفته اند!؟ یا برای توجیه اشتباه خود وعده جلسه ای در خانه شهید دادند و با خلف وعده بی احترامی را کامل کردند، آیا نباید تاسف بخوریم و آرزو کنیم که ای کاش هرگز هیچکدام از آقایان تصمیم به ساخت سریال «کیمیا» نگرفته بودند و با رفتار و کردارشان دل خانواده ایی را نمی شکستند که داغ سه شهید و درد یک جانباز را بر دل دارند.
