جوان آنلاین: حجتالاسلام والمسلمین ناطق نوری در نقل خاطرهای از زمان مجروحیت و عیادت ایشان از مقام معظم رهبری خاطرهای نقل می کند که درذیل میآید:
نمیدانم خدا با من چه کار دارد؟
من وقتی رفتم عیادت، ایشان هنوز کسالتشان زیاد بود و ضعف هم داشتند. وقتی مرا دیدند محبتی کردند و لبخندی زدند و من حال ایشان را پرسیدم، فرمودند: آقای ناطق این حادثه علیالقاعده باید مرا برده باشد. علتش هم این است که سخنران در یک مکان ثابت نمیایستد و حرکت مختصری دارد و اگر خدای ناکرده ضبط هنگام انفجار در تراز سینه ایشان قرار میگرفت قلب ایشان را برده و ایشان قطعا شهید شده بود.
با یک حرکت که چند سانت فاصله ایجاد شد این افنجار رخ داد و دست راست ایشان را برد. سمتی که قلب نیست. البته رگهایی را قطع کرده و آقای دکتر فاضل میگفت اگر 5 دقیقه دیرتر ایشان را رسانده بودند و عمل دیر انجام میشد باز کار تمام بود. چون خونریزی از شاهرگها فوقالعاده بود.
خوب ایشان را وقتی آوردند درمانگاه عباسی، آنجا آماده نبودند و قبول نکردند. رانندهای که الان هم خدمت ایشان است- آقای جباری- فداکاری کرد و بالاخره ایشان را رساندند بیمارستان بهارلو، میدان راهآهن و آنجا عمل کردند.آقا فرمودند من میباید میرفتم، لکن نمیدانم خدا با من است که نمیدانم خدا با من چه کار دارد؟ این گذشت تا این که ایشان رهبر شدند و در خدمتشان هستیم، 5،6 سال قبل کمتر یا بیشتر من گزارشی خدمتشان برده بودم و حیاط قدم میزدیم در خدمتشان تا گزارش بدهیم، ایشان چون فرموده بودند که تو هم اهل ورزش هستی، قدم بزنیم، گفتم: در خدمتتان هستم. یک بحثی پیش آمد، به ایشان گفتم حاجآقا یادتان است شما در بیمارستان فرمودید که علیالقاعده باید شهید شده و رفته باشم، نمیدانم خدا با من چه کار دارد. خدا با شما این کار را داشت و شما را نگه داشت تا امام که از دنیا رفت رهبری مثل شما بیاید و بساط را جمع و جور کند و مدیریت کند و قلب تپنده امت اسلامی بشود. خدا با شما این کار را داشت.
انتهای پیام/
اقاي ناطق الان كجايي وكي براي شما كف مي زند؟ 
