آنها ميگويند توانايي تشخيص اصوات و شنيدن تفاوت بين كلمات با ضرباهنگ مشابه، متكي به وجود سلولهاي تخصصي در گوش داخلي است.
به گفته اين محققان مرغ و خروس نيز توانايي شنيدن خود را از دست ميدهند، اما اين زمان تنها 10 روز بهطول ميانجامد و سلولهاي گوش داخلي مجدداً رشد كرده و شنوايي بازيابي ميشود. تكرار اين رويكرد احياكننده در انسان به بازيابي شنوايي در افراد ناشنوا منجر خواهد شد. برخلاف انسان، اين پرنده از ظرفيت رشد مجدد سلولهاي تشخيصدهنده صدا پس از دست دادن شنوايي برخوردار است و نتايج اين تحقيق ميتواند به درمان ناشنوايي در انسان كمك كند. در اين مطالعه، محققان موفق به شناسايي دو مولكول خاص به نامهاي Bmp 7 و رتينوئيك اسيد شدند كه سلولهاي مو را براي به دست آوردن صفات مكاني- اختصاصي هدايت ميكنند. آنها با افزودن رتينوئيك اسيد به سلولهاي موي درحال رشد در آزمايشگاه متوجه شدند كه اين سلولها دستههاي بلندتري توليد ميكنند؛ با استفاده از دارو، فعاليت رتينوئيك اسيد متوقف شد و محققان شاهد توليد دستههاي كوتاهتري بودند.
در فرآيند بازسازي سلولهاي موي آسيبديده در مرغ و خروس، سلولهاي جديد تنها با ويژگيهاي مناسب براي سلول در محل خاص در حلزون گوش رشد ميكنند. محققان معتقدند كه ايجاد سيگنال براي فعالسازي مجدد بازسازي مولكولها، مسير جديدي براي توسعه درمان ناشنوايي فراهم ميكند.
منبع: Nature Communications
روباتي كه از شدت هيجان عرق ميكند
دانشمندان بر اين تصور هستند كه اگر روباتها با نمايش نشانههاي قابل تشخيص به وضوح مضطرب يا ترسيده به نظر برسند، ممكن است انسانها راحتتر آنها را بپذيرند و احساس كنند.
به گفته محققان، رايانهها نميتوانند هيچگونه فرآيندي كه كاملاً اطلاعات را ادغام ميكند، كنترل كنند، از اين رو نميتوانند هوشيار بوده يا داراي احساسات باشند.
اگرچه انسانها گاهي با حالات چهره آنچه را در واقع فكر ميكنند، پنهان ميكنند اما واكنشهاي غيرارادي مانند عرق كردن يا لرزيدن احساسات واقعي آنها را آشكار ميكند و چنين چيزي ميتواند در آينده براي روباتها نيز امكان داشته باشد.
محققان ژاپني سه روبات پيشساخت طراحي كردهاند كه واكنشهاي فيزيكي نشان ميدهند. يكي از اين روباتها در زمان عصبي شدن از پيشاني خود عرق ميريزد و ديگري در زمان سرد شدن هوا يا شنيدن يك داستان وحشتناك مورمورش ميشود.
روبات پيشساخت سوم يك عروسك خرس موسوم به برهتر است كه از يك پنكه براي ايجاد تنفس در زمان سخن گفتن استفاده ميكند. هنگامي كه اين خرس بلندتر صحبت ميكند، هواي بيشتري توليد ميشود؛ از اين رو هنگامي كه زمزمه ميكند، واقعيتر بهنظر ميرسد. برخي روباتها مانند انسان راه رفته و برخي به تقليد از حالات انسان ميپردازند.
ايده پشت ساخت اين روباتها اين است كه برخورداري روباتها از واكنشهاي غيرارادي ميتواند انسان را در تعامل با آنها راحتتر كند.
در حالي كه روباتهايي ساخته شدهاند كه ميتوانند به واكنشهاي واقعي اشاره كنند اما به ادعاي يك رياضيدان از دانشگاه ملي ايرلند، روباتها هيچگاه نخواهند توانست احساسات واقعي داشته باشند. منبع: www.sunherald.com
