پرورش انسان در تراز شهيد چمران

 در دانشگاه پرورش انسانِ در تراز شهيد چمران لازم است، اين را لازم داريم. خب پس استاد بسيجى مي‌داند در دانشگاه بايد چه كار كند. اين حضور دائم، اين حضور به جا و بهنگام، اين حضور مخلصانه و مجاهدانه براى استاد بسيجى به اين معناهاست كه گفته شد و استاد خيلى نقش دارد. نقش استاد در محيط‌هاى آموزشى نقش بسيار برجسته و مهمى است. استاد فقط آموزنده دانش نيست بلكه منش استاد و روش استاد مي‌تواند مربى باشد. استاد، تربيت كننده است. تأثير استاد روى شاگرد، على‌الظاهر از تأثير بقيه عوامل مؤثر در پيشرفت علمى، معنوى و مادى متعلم بيشتر است؛ از بعضى كه خيلى بيشتر است. گاهى استاد مي‌تواند يك كلاس را، يك مجموعه دانشجو يا دانش‌آموز را با يك جمله بجا تبديل كند به انسان‌هاى متدين. لازم هم نيست حتماً رشته علوم دينى يا معارف را تدريس كند؛ نه، شما گاهى يك جا در درس فيزيك يا در درس رياضى يا در هر درس ديگرى ـ علوم انسانى و غير انسانى ـ مي‌توانيد يك كلمه بر زبانتان جارى كنيد، يا يك استفاده خوب از يك آيه قرآن بكنيد، يا يك انگشت اشاره به قدرت پروردگار و صنع الهى بكنيد كه در دل اين جوان مي‌ماند و او را تبديل مي‌كند به يك انسان مؤمن. استاد اينجورى است.
عكسش هم البته هست. متأسفانه اساتيدى در دانشگاه‌هاى امروز ما هستند ـ اگرچه كمند ـ كه درست نقطه مقابل عمل مي‌كنند ـ حالا درسشان هرچه هم كه است؛ مربوط است يا نيست ـ و با يك كلمه، اين جوان را از آينده خودش نااميد مي‌كنند، از آينده كشورش نااميد مي‌كنند، از آينده حضورش در كشور نااميد مي‌كنند، او را به ميراث گذشته خودش بى‌اعتنا مي‌كنند، او را تشنه نوشيدن از سرچشمه‌هاى ناسالم و آلوده بيگانگان مي‌كنند و رها مي‌كنند. از اين قبيل هم داريم. استاد   چنين نقشى دارد. بنابراين با معنايى كه براى بسيج مي‌كنيم، با معنايى كه براى استاد مي‌كنيم و با تلقى‌اى كه از استاد بسيجى داريم، معلوم مي‌شود كه نقش شماها در دانشگاه چقدر نقش حساسى است.

برگرفته از بيانات رهبر حكيم انقلاب
در جمع اساتيد بسيجي2/4/1389