مهمان اين شماره پايداري حسين جودوي، خبرنگار باسابقه حوزه پايداري است كه فعاليت خود در اين عرصه را از مقطع دبيرستان شروع كرده و در پرونده كارياش خبرنگاري بخش پايداري نشريه پلاك هشت، همشهري پايداري، امتداد و در نهايت فارس و سايت ساجد ديده ميشود. جودوي اكنون به عنوان سردبير اين سايت دفاع مقدسي مشغول فعاليت است.
دفاع مقدس و جنگ تحميلي جزئي از تاريخ اين سرزمين محسوب ميشود و ما به عنوان افرادي كه در رسانهها مشغوليم و بحث پايداري را دنبال ميكنيم، قاعدتاً بايد با افرادي كه در اين حماسه حضور داشتند و زنده هستند، ارتباط بگيريم و كار كنيم، حرفهايشان را ثبت كنيم تا بتوانيم در ثبت و ماندگاري اين واقعه بزرگ تاريخي مؤثر واقع شويم. رسالتي كه رسانهها پيرامون انتشار مطالب مربوط به دفاعمقدس به عهده دارند، رسالتي است كه در حدود 40 الي 50 سال آينده خود را نشان ميدهد. يعني اگر امروزه رسانهها نتوانند با افرادي كه در اين واقعه حضور داشتند و هنوز زنده هستند ارتباطگيري داشته باشند و وقايع را به ثبت برسانند، مطمئناً در 50 سال آينده هيچ تاريخي و كتبي در اين خصوص انتشار نخواهد يافت و اگر دقت كنيد، وقتي امروز يك محقق، دانشجو يا هر شخص ديگر بخواهد درباره تاريخ انقلاب اسلامي يا مشروطه بداند و تحقيق كند، يكي از پايههاي تحقيقي خود را مطبوعات و روزنامههاي آن دوران قرار ميدهد. به همين منظور رسانه و مطبوعات نسبت به جمعآوري و ارائه مطالب مربوط به دفاع مقدس يك رسالت تاريخي دارند. رسانهها از چند بعد داراي جايگاه و اهميت بالايي هستند؛ اول اينكه ذات رسانه، اطلاعرساني است، در نتيجه يك اتفاقي شكل گرفته و افراد آن حادثه زندهاند و افرادي كه در آن حادثه نبودند رسانه را مطالعه ميكنند. يعني رسانه پلي است بين حاضرين در واقعه و غايبين و هر نكتهاي كه در نظر شخص حاضر در واقعه يا حادثه آمده و مانده به وسيله رسانه به ذهن غايبين منتقل ميشود كه در نوع خود انتقال تاريخ محسوب ميگردد. دوم محوريت تاريخي اين مسئله است كه گفتم. مسائلي كه امروز در رسانهها عنوان ميشود اهميت تاريخي به منظور نگاشتن تاريخ در چندين دهه بعد را دارد. اگر به اين دو مسئله دقت كنيم، ميبينيم كه رسانهها بيش از هر چيزي در منعكس كردن اين فضا در جامعه و ماندگاري آن نقش دارند. البته در مقاطعي اين رسالت رسانهها فراموش شده بود و ميتوانيم براي صحت اين موضوع به فضاي رسانهها در چند سال پيش نگاهي بيندازيم كه شكر خدا امروز خيلي بهتر شده اما به حد مطلوب نرسيده است.
شايد بتوان گفت كه نرسيدن به حد مطلوب در پرداختن به دفاعمقدس در رسانهها دو دليل عمده دارد؛ اول اينكه حد فاصل شروع و پرداختن رسانهها به دفاعمقدس تا به امروز مدت زمان زيادي نيست و دليل ديگر نبود خبرنگار متخصص حوزه دفاعمقدس است. يعني عدم تربيت نيروي متخصص و خبرنگار متخصص حوزه پايداري خود يكي از دلايل پايين بودن كيفيت مطالب است. نگاهي كه در رسانهها به اين حوزه وجود دارد اين است كه هر خبرنگار ميتواند وارد اين كار شود. در صورتي كه اين ديد اشتباه است. چطور يك خبرنگار متخصص حوزه اقتصادي نميتواند به صورت تخصصي در حوزه مثلاً ورزشي كار كند، اين امر حوزه پايداري را نيز شامل ميشود. به نظر من خبرنگاري بايد در اين حوزه كار كند كه اول علاقه وافري به اين حوزه و فعاليت در اين حوزه داشته باشد، دوم تاريخ اين مملكت را بفهمد. يعني حداقل تاريخ ايران را مطالعه كرده باشد. سوم اهل مطالعه باشد و كتبي كه در خصوص دفاع مقدس چاپ شده را بخواند. ديد من به خبرنگار دفاع مقدس شخصي است كه به تاريخ اين كشور كمك ميكند در نتيجه قاعدتاً وقتي اين آدم با يك رزمنده مصاحبه ميكند بايد تاريخ آن مسئله را بداند. چون به خاطر گذشت زمان امكان دارد مسائلي را مصاحبه شونده فراموش كرده باشد يا اينكه به خاطر همين گذشت زمان اشتباه مطرح كند. خبرنگار متخصص توان بازگويي درست آن واقعه را دارد و در نتيجه مصاحبه و اطلاعات درست را مينگارد و در تاريخ ماندگار ميسازد. البته به تازگي جمعي از پيشكسوتان حوزه پايداري بر آن شدهاند تا با ايجاد محفلي و گردهمآوري خبرنگاران دفاعمقدسي به بررسي كاستيهاي اين حوزه در عرصه رسانهها بپردازند كه مباحث آموزشي نيز در رأس اين فعاليتها خواهد بود.
