
پس از تأخير فراوان سرانجام فدراسيون فوتبال موفق شد با گزينه مورد نظر خود براي هدايت تيم اميد به توافق نهايي برسد. نلو وينگادا؛ سرمربي پيشين پرسپوليس، همان كسي است كه اميدواريم نجاتبخش اميدهاي ايران باشد و طلسم 40 سال نرسيدن به المپيك را بشكند. شايد زماني كه تيم محمد مايليكهن در جام ملتهاي 1996 در دو بازي حساس به مصاف عربستان رفت هيچكس تصورش را نميكرد سرمربي آن روزهاي عربستان حالا براي دومين بار به ايران بيايد و سكان هدايت تيم المپيك را به دست بگيرد. دوست صميمي كارلوس كرش پس از مذاكرات طولاني به زودي از راه ميرسد. وينگاداي باتجربه ميخواهد از تمام تجاربش بهره بگيرد و آرزوي 40 ساله ايراني ها براي صعود به المپيك را به واقعيت تبديل كند.
وينگادا كيست؟
ادواردو مانوئل مارتينيو براگانزا وينگادا، معروف به نلو وينگادا 61 سال پيش در پرتغال متولد شد و حال با گذشت 32 سال از ورود او به عرصه مربيگري نلو كولهباري از تجربه را به دوش ميكشد. مرد پرتغالي تاكنون به غير از يكي دو مورد در كارش موفق بوده و عناوين زيادي با تيمهاي متبوعش هم به دست آورده. نكته حائز اهميتي كه در كارنامه او به چشم ميخورد موفقيت خيرهكننده اين مربي در تيمهاي پايه و به ويژه تيمهاي پايه كشورش بوده تا آنجا كه سرمربي فعلي تيم ملي بزرگسالان او را به عنوان دستيارش انتخاب كرد. وينگادا در دوران بازيگرياش بازيكن سرشناسي نبود و هرگز نتوانست به شهرتي كه انتظارش را ميكشيد دست يابد اما با ورود به دنياي مربيگري به آوازهاي كه سالها منتظرش بود دست يافت. وي كارش را در سال 1981 و با هدايت بلننزس شروع كرد و پس از يك سال به تيم آكادميكا رفت و يكسالي را هم در آنجا سپري كرد. سنيترنه و ديلا فرانكو تيمهاي بعدي او بودند كه تا سال 1986 هدايت آنها را بر عهده داشت.
رفاقت ديرينه با كرش
عملكرد درخشان، نتايج قابل قبول و سبك منحصر به فرد اين مربي سبب شد تا كارلوسكرش به هموطنش اعتماد كرده و وينگادا را به عنوان دستيارش در تيم زير 20 سالههاي پرتغال انتخاب كند. اين اتفاقاً در سال 1988 رخ داد و درست از همان سال به بعد بود كه دوستي عميق بين اين دو مربي شكل گرفت. نلو تا سال 1991 با كرش همكاري كرد و به همراه قهرماني در جام جهاني جوانان در سال 1989 عربستان و 1991 پرتغال را تجربه كرد. بدون شك اين دو مربي را بايد كاشف نسل طلايي فوتبال پرتغال «لوئيز فيگو، ويتور بايا، كوتو، روي كاستا و پينتو» دانست.
پس از كسب اين دو جام وينگادا سه سالي به خود استراحت داد و مربيگري نكرد. او درسال 1994 با قبول مسئوليت هدايت تيم ملي بزرگسالان كشورش به عرصه بازگشت. با اين حال وينگادا خيلي زود متوجه شد با بازيكنان بزرگسال راه به جايي نميبرد و ترجيح داد دوباره كارش را در تيم جوانان آغاز كند. در يك سالي كه سكان تيم زير 20 سال در دست نلو بود تيم جوانان پرتغال عنوان سومي جام جهاني را از آن خود كرد. سال 1995 مسئولان فوتبال پرتغال از وينگادا خواستند تا تيم المپيكشان را در المپيك آتلانتا هدايت كند اينگونه بود كه مقام چهارم المپيك 96 به كارنامه مربي پرتغالي اضافه شد.
كوچ به آسيا و آفريقا
عربستانسعودي در بحبوحه جام ملتهاي 96 دست به دامن يك مربي خارجي ديگر شد؛ آن مربي كسي نبود جز نلو وينگادا. اگرچه عملكرد درخشان او قابل انكار نبود اما عدم آشنايي با فوتبال كشورهاي عربي بزرگترين مشكل وينگادا به نظر ميرسيد. با اين وجود وينگادا اين بار نيز از عهده مسئوليتش برآمد و با تيم ملي عربستان فاتح قاره كهن شد. رويارويي با تيم ملي ايران در مرحله گروهي و نيمه نهايي اولين تجربه سرمربي جديد تيم اميد با فوتبال كشورمان بود. شكست 3 بر صفر و برد ناجوانمردانه سعوديها در نيمه نهايي (داوري مشكوك) منجر به قهرماني عربستان در جام 96 شد. همكاري با عربها بيش از يك سال طول نكشيد و بعد از آن مربي موفق پرتغالي به كشورش بازگشت و به عنوان دستيار در تيم بنفيكا مشغول به كار شد. باشگاه ماريتيمو چهار سال هدايت تيم فوتبالش را به او سپرد. سال 2003 وينگادا دوباره تصميم ميگيرد ريسك كند و مسئوليت جديدي را بپذيرد. الزمالك با حضور وينگادا فصلي درخشان را پشت سر گذاشت؛ قهرماني ليگ برتر مصر، قهرماني باشگاههاي آفريقا و جام باشگاههاي كشورهاي عربي ويترين افتخارات اين باشگاه را كامل كرد. سران فوتبال مصر آنقدر شيفته مربي پرتغالي شدند كه با او براي سرمربيگري تيم المپيكشان نيز به توافق رسيدند اما وينگادا بعد از يك سال بدون هيچ موفقيتي با اين تيم مصر را به مقصد كشورش ترك كرد.
از اردن و كره تا ايران
سال 2005 نلو وينگادا قراردادي دو ساله با آكادميكا (باشگاهي پرتغالي) منعقد كرد و پس از ناكامي با تيم كازابلانكاي مراكش دوباره به قاره كهن بازگشت. بازگشت دوباره براي او هم خوشيمن بود و هم بديمن. خوشيمن از بابت موفقيتهايش با تيم ملي اردن و بديمن از جهت ناكامي با پرسپوليس! مسئولان فدراسيون اردن تا 2009 با او قرارداد امضا كردند. وينگادا نيز در اين مدت توانست اردن را به مقام نايب قهرماني بازيهاي غرب آسيا در تهران برساند، جايي كه ايران با پيروزي 2 بر 1 (با گلهاي كيانوش رحمتي و عقيلي) به قهرماني رسيد. پرسپوليس مقصد بعدي بود، دوست صميمي كرش فكرش را هم نميكرد كار كردن در پرسپوليس و به ويژه در فوتبال ايران تا اين اندازه دشوار باشد. او تنها چهار ماه عهدهدار سمت سرمربيگري سرخپوشان بود و جانشين افشين پيرواني شد و در نهايت فصل را با عنوان پنجمي به پايان رساند. نقل مكان به مصر تنها راه فراموشي اين ناكامي بود. الاهلي مصر هم اما نتوانست رضايت خاطر او را جلب كند و در كمتر از دو ماه وينگادا باز هم به پرتغال بازگشت. نيمكت تيم ويروريا نيز چهار ماه شاهد حضور اين مربي بود تا اينكه پيشنهاد افسي سئول مطرح شد. پس از گذشت چند سال تيم كرهاي انتخاب خوبي به نظر ميرسيد و پايان فصل 2010 اين ادعا را ثابت كرد. افسي سئول قاطعانه قهرمان ليگ كرهجنوبي و جام حذفي اين كشور شد. داليان چين آخرين تيم باشگاهي او محسوب ميشود.
مسابقات انتخابي جام جهاني 2014، درست زماني كه منتقدان و كارشناسان ايراني صعود به جام جهاني را رؤيا تلقي ميكردند وينگادا به كمك كرش آمد و با مشورتي كه در سه بازي آخر تيم ملي (قطر، لبنان و كرهجنوبي) به او داد راه رسيدن به برزيل را هموار ساخت. نقش وينگادا در اين موفقيت آنقدر پررنگ بود كه سرمربي تيم ملي هم به آن اذعان كرد. همان زمان بود كه زمزمه حضورش در فوتبال ايران و تيم اميد مطرح شد. شناخت خوب او از تيمهاي عربي و شرق آسيا از جمله دلايلي است كه فدراسيون فوتبال دست از سر وينگادا برنداشته است.
با پيگيريهاي مستمر كفاشيان و همكارانش انتظار ميرود همكاري رسمي ايران و مربي پرتغالي خيلي زود آغاز شود. طبق برنامه اردوي تيم اميد از 22 فروردين 93 كليد ميخورد و پيش از آن نيز قرار است با حضور سرمربي جديد سه مرحله استعداديابي برگزار شود. وينگادا در مصاحبههايش پيدا كردن 30 بازيكن خوب را از جمله اهدافش معرفي كرده. تيم ملي اميد سال آينده بازيهاي آسيايي اينچهاون و بازيهاي مقدماتي المپيك 2016 را در پيش دارد. به همين دليل است كه پيشنهاد قراردادي سه ساله با مربي پرتغالي مطرح شده تا شايد وينگادا كه تيم ملي جوانان ايران در مسابقات قهرماني آسيا و تيم اميد در مسابقات انتخابي المپيك را زير نظر داشته بتواند درد اميدها را دوا كند.