غزل تاجبخش گفت: در برخي از جلسات حضور داشته و ميشنوم كه برخي از جوانان، شعر را دارند به ابتذال ميكشانند، حتي با حرفهاي ركيك.
به گزارش فارس، غزل تاجبخش، نويسنده و شاعر معاصر با اشاره به اينكه برخي از جوانان، شعر را دارند به ابتذال ميكشانند، افزود: در مجلسي بودم، اشعاري در آن قرائت ميشد كه نميتوانم ابتذال اين اشعار را وصف كنم. من به عنوان يك مادر مشكل جوانان را درك ميكنم؛ در جامعه خيلي چيزها از ديد يك نفر ممكن است آن نظمي نباشد كه او ميخواهد، يك مقدار انتظاراتمان شخصي است كه بايد جامع باشد.
تاجبخش ادامه داد: جوانان تحمل ندارند، اين بيتحملي و اين حالت عصيانشان يا تمام دلخوريهايشان يا به نوعي كاسه و كوزههايشان را روي ادبيات ميشكنند و من شاهد بودم كه در شعر، حرفهاي زشت و ركيك به كار ميگيرند.
وي در پاسخ به اين پرسش كه بايد براي جلوگيري از اين ابتذال، چه كاري انجام داد، گفت: من مقاله نوشتم. با وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي هم تماس گرفتم، نميدانم چه كسي مسئول است و چه كسي بايد به اين مطالب و سخنان گوش دهد؟ اما بايد بگويم كه من يك نفر هستم هر چقدر دلسوز و مادرانه باشم، خيلي يك چوب و يك دست صدا ندارد و همه بايد يك فكري براي اين مهم بينديشند.
جوانان نبايد مشكلات و عقدههايشان را روي ادبيات خالي كنند
اين شاعر بيان كرد: درست است جوانان ما مشكلاتي دارند و نميتوان منكر آنها شد، ولي اينكه تمام عُقدهها را روي ادبيات خالي كنند، اين هم بيانصافي است. وي افزود: در اينجا اين سؤال مطرح است كه چطور بايد به آنها رسيدگي كرد كه اينقدر اين جوانان يا فراري نشوند يا هواي بيگانه به سرشان نزند يا زير همه اعتقادات نزنند؟ نسل قديم اعتقاداتي دارد ما نميگوييم كه بچههايمان عيناً مثل ما باشند به هر حال همه چيز دگرگون شده است، ولي اين هم انصاف نيست كه اگر ناراحت هستند يا از برخي اعتقادات كلافه و عصيانزده هستند، علناً آن را وارد ادبيات كنند، پس مدافع ادبيات چه كسي بايد باشد؟
تاجبخش در پاسخ به اين پرسش كه راهكار شما چيست، عنوان كرد:رسيدگي به وضع جوانان و همدلي با آنها است.
عجولانه نميخواهم قضاوت كنم ولي آنچه واقعاً انسان را پر از درد ميكند، اجحافي است كه روي واژههاي زيباي ادبيات ميشود و عكس آن به كار ميآيد يعني واژههاي ناهنجار، بد، ناشايست و ركيك.
اين نويسنده در پاسخ به اين پرسش كه آيا به نظر شما اين افراد آگاهانه به ابتذال در شعر ميپردازند يا يك گروه هستند، بيان كرد: نميدانم، اما در اينجا اين سؤال مطرح است كه بايد با آنها چگونه برخورد شود؟
نبايد خارج نشينان را الگو قرار داد
وي اضافه كرد: كساني هستند كه از برخي كساني كه حتي دكترا دارند و الان در خارج از كشور زندگي ميكنند. پيروي ميكنند اگر جواني كه در اينجاست از مشكلات داخل مرز دارد حرف ميزند ما يك ميليون و 648 هزار كيلومتر مربع مرز و خاكمان است و اين خاك واقعاً از ديد من آنقدر گرامي است كه هر كدام ما بايد به اين خاك و به نوعي ديگر حتي به يك مثقال آن هم افتخار كنيم، اين غير از مسائلي است كه در سالهاي اخير متداول شده يا نشده باشد. اما كساني بودند كه الان در خارج زندگي ميكنند و آنها مشكلي از لحاظ آزادي ندارند و هر جور كه دلشان بخواهد ميتوانند زندگي كنند، پس آنها مشكلي ندارند كه بچههاي ما دارند آنها را سرمشق و الگو قرار ميدهند.
