‌ اگر «معراجي‌ها» براي تلويزيون ساخته نمي‌شد كيفيتش به مراتب بهتر نبود؟

حجم واكنش‌هاي منفي نسبت به تازه‌ترين اثر مسعود ده نمكي آن قدر زياد بوده است كه بسياري را متعجب كرده است. مشكل نه فقط منتقدان هميشگي اين كارگردان كه به واسطه سوابق قبلي او كلاً با او و هر آن چه كه به او مربوط شوند مشكل دارند بلكه آن دسته از هواداران اين كارگردان هستند كه آثار قبلي‌اش و به خصوص سه گانه «اخراجي‌ها» به مذاق شان خوش آمده بود! اين هواداران كه اتفاقا همواره از هر چه كارگردان محبوبشان مي‌سازد استقبال ميليوني مي‌كنند گلايه‌هاي خود درباره «معراجي‌ها» را از طريق كامنت گذاشتن در تحليل‌هاي مربوط به اين فيلم و در كنار آن استفاده از شبكه‌هاي اجتماعي ابراز كرده‌اند. عمده گلايه‌ها نيز به دو مقوله بازمي گردد؛ اول اينكه چرا ده نمكي نقشهاي اصلي خود را ميان بازيگران سينمايي مطرح توزيع نكرده و دوم اينكه چرا آن همه نماهاي جنگي كه براي خلق آنها زحمات زيادي كشيده شده با يك خط روايي جذاب به همه ربط پيدا نكرده اند؟
در پاسخ به اين دو پرسش تنها اشاره به يك نكته كافي است. ده نمكي «معراجي‌ها» را براي عرضه در تلويزيون توليد كرده. «معراجي‌ها» براساس طرحي براي ساخت يك سريال تلويزيوني وارد پيش توليد شده است و هدف از ساخت اين كار سريالي بوده كه به صورت هفتگي روي آنتن برود اما در مسير فيلمبرداري ده نمكي كه ديده استقبال مخاطبان از آثار قبلي‌اش خوب بوده تصميم گرفته ورسيون سينمايي كار را هم بيرون كشيده و به مخاطبان ارائه كند. پس اگر مي‌خواهيد قضاوتتان درباره «معراجي‌ها» منصفانه‌تر باشد آن را با مديومش كه تلويزيون است مقايسه كنيد. يعني فكر كنيد اين هم نسخه سينمايي سريالي است مثل «كلاه پهلوي». طبيعي است كه وقتي مي‌خواهيد براي تلويزيون كاري را بسازيد بايد به سراغ چهره‌هايي برويد كه بيشتر از وجه ستاره گونه در دنياي سينما بازيگراني محبوب مخاطبان عام تلويزيون باشند. اينكه مهران رجبي مي‌شود بازيگر يك بخش ابتدايي فيلم دقيقا به همين دليل است. از آن سوتر در تلويزيون بيشتر از آن كه خط روايي متفاوت مدنظر قرار گيرد اين روتين بودن لحن داستان است كه طرفدار دارد. مخاطب عام تلويزيون دنبال خوراكي پيچيده و عجيب و غريب نيست و همين كه دقايقي خوش باشد و به لودگيهاي يكي مثل اكبر عبدي بخندد برايش كافي نيست!
پس در پايين بودن كيفيت كار ده نمكي به اندازه خودش سياستگذاريهاي سيما هم نقش دارد كه همواره كوشيده كارگردانان را به سمت روايت داستانهايي سرراست و ساده كه كمترين خطر را داشته باشند ببرد پس چه بهتر كه لودگي و بداهه پردازي محور قرار گيرد و قدري توپ، تانك، مسلسل هم داشته باشيم.