نخست: براي شتاب بخشيدن به روند توسعه ناگزير به جذب سرمايهگذاري منطقي خارجي و ارتباطات بهتر بينالمللي هستيم اما تريبونهاي حامي دولت اين روزها چنان از نتايج ژنو سخن ميرانند كه انگار ما شكلات دادهايم و دُر گرفتهايم و غرب در برابر ما زانو زده است!
گويي ما با غرب قرارداد تركمنچاي بستهايم و اكنون اروپاييها براي عقب نماندن از فضاي سرمايهگذاري مسابقه رسيدن به مسئولان و واسطههاي داخلي را در دستور كار قرار دادهاند. مؤيد اين ادعا تيترهاي روزنامهاي دنياي اقتصاد، ايران و خبرگزاريهاي دولتي است كه در مطالب خود به «مسابقه اروپاييان براي بازگشت به بازار ايران» اشاره كرده و هيئت فرانسوي را بزرگترين هيئت اقتصادي 30 سال گذشته اعلام كردند!
دوم: بازار ايران به دليل تجربه روش و منش چينيها و روسها در معامله با ايرانيها بيترديد يك بازار مناسب براي كالاهاي غربي است و البته همانطور كه اشاره شد، فضاي مستعدتري براي سرمايهگذاري و نفوذ بيشتر به بازارهاي منطقه خاورميانه و بيسبب نيست كه رئيس دفتر رئيسجمهوري در اينباره گفته است: زمينه همكاري با ايران از سوي غربيها غيرقابل صرف نظر است.
سوم: به اذعان كارشناسان حامي دولت و رسانهها مهمترين دستاورد عملي ـ اقتصادي دولت يازدهم تاكنون كنترل تورم انتظاري بوده است و اين كار در نتيجه انجام ندادن فعاليتهاي قبلي ( هيچ كار خاصي انجام نشده الا سبد كالا ) و تمركز روي سياست بينالملل بوده است.
چهارم: وندي شرمن، معاون وزير خارجه امريكا در امور سياسي و رهبر تيم مذاكرهكننده امريكايي با ايران به نمايندگان مجلس امريكا گفته است: «توافقنامه ژنوكامل نيست اما برنامه اتمي ايران را به شكلي مؤثر متوقف ميكند تا مذاكرات براي قرارداد جامع انجام شود.»
وي همچنين در پاسخ به انتقاد نمايندگان سنا درباره خطر لغو تحريمهاي ايران و سفر هيئتهاي اقتصادي خارجي به ايران گفته است: «ما معتقديم سفر به ايران پيام اشتباهي ميدهد و دولت روحاني را تحت فشار قرار خواهد داد»، زيرا اين باعث بالا رفتن انتظارها در ايران ميشود و عدم تحقق اين انتظارات ميتواند به تنش داخلي در ايران بينجامد.
وي در پاسخ به اينكه بسياري از قانونگذاران امريكايي به طرح نفت در مقابل كالا بين ايران و روسيه انتقاد داشتند، گفته است: امريكا اين قرارداد را مورد انتقاد قرار داده و تهديد كرده آن را احتمالاً تحريم امريكا خواهد كرد و مذاكرات در «بالاترين سطح» انجام شده تا اين قرارداد منعقد نشود. او گفته است: «به باور من اين موضوع در حال حاضر انجام نخواهد شد.»
حال با فرض سه مورد مثبت بالا و يك مورد هشداردهنده به نقل از وندي شرمن، اگر بخواهيم مسير خود را در حوزه اقتصاد پيگيري كنيم، بهترين كار چيست؟ به اعتقاد نگارنده دولت نبايد در دام تبليغاتي خود براي موفقيتهاي نيم بند توافق ژنو بيفتد و همچنان با تبليغات رسانهاي اين موافقت را دستاوردي بيان كند كه غرب به زانو درآمده يا مسابقهاي ميان اروپاييان برگزار شده و باني و مقصدش ايران است. بلكه ضمن استقبال از ورود سرمايهگذاريهاي خارجي و تلاش براي بهبود روابط منطقي بايد نسبت به دامن زدن به انتظارات نيز هوشيار باشيم تا گفته وندي شرمن با عدم تحقق اين انتظارات به تنش داخلي در ايران نينجامد، يعني دولت بايد جايي ميان ذوقزدگي با سمفوني رسانهاي و تنش داخلي بايستد، با تدبير در پازل طراحي شده غربيها بازي نكند و به جاي بازيگرداني در مقابل رقيب جايگاه خود را به بازيگر بازيهاي غربي تقليل ندهد.
بديهي است نيازي به تشريح شكلگيري انتظارات تورمي بعد از ايجاد موقتي اميد و با تغيير دولت نيست. هوشيار باشيد !
سلام
