حزب كارگزاران نتوانسته تصوير مثبتي از خود ارائه كند و از طرف ديگر داراي ريشههاي اجتماعي گسترده نيست و نميتواند يك شبكه اجتماعي گسترده را فعال كند.
امير محبيان، رئيس حزب نوانديش در گفت و گو با «سراج24» در خصوص تلاش برخي احزاب از جمله حزب كارگزاران براي معرفي خود به عنوان نماينده جريان اصلاحات و اعتدال در انتخابات مجلس دهم گفت: به نظر ميرسد كه جريان اصلاحات كه از لايههاي متفاوتي برخوردار است و گروهها و جريانات مختلفي پرچم خود را درون آن به اهتزاز درآوردهاند، در هر زمان، افراد يا جرياناتي تلاش ميكنند كه خودشان را نماينده كامل آن نشان دهند.
وي افزود: در دوران جديد به نظر ميرسد حزب كارگزاران به دليل اينكه روحاني را به خودش نزديك ميداند تلاش دارد به نحوي عمل كند كه سردمداري جريان اصلاحات را در دست گيرد زيرا آنها به خوبي ميدانند كه احزاب و جريانات راديكال و مؤثر در جريان اصلاحات نظير مشاركت و مجاهدين انقلاب به دلايل قانوني امكان فعاليت تشكيلاتي ندارند و از طرفي ديگر موانعي كه پس از انتخابات سال 88 در مقابل فعاليت بعضي از جريانات اصولگرا به وجود آمد هنوز پابرجاست، بنابراين كارگزاران تلاش ميكنند از اين فرصت بهره بگيرند و ظهور آقاي روحاني را ظهور مجدد ليبرالدموكراسي اسلامي (به زعم خودشان) بدانند نه ظهور اصلاحطلبان به مفهومي كه هست و از اين فرصت براي احياي مجدد خودشان بهره بگيرند و به نمايندگي از طرف آقاي روحاني يا در واقع به نمايندگي از طرف آقاي هاشمي با ظرفيت دولت تدبير و اميد دست بالاتر را در انتخابات مجلس دهم داشته باشند تا بتوانند اكثريتي را در مجلس به وجود بياورند.
اين كارشناس مسائل سياسي گفت: در شرايط موجود كارگزاران تلاش ميكنند كه تفسير خاص خودشان را از اصلاحات بيان كنند كه بر اساس اظهاراتي كه خود آقاي مرعشي هم مطرح كرده كارگزاران را نمايانگر ليبرالدموكراسي اسلامي ميدانند و گرايش آنها پايان فضاي انقلابي را ادعا ميكند و معتقد هستند كه بر مبناي نگرش آنها بايد نظم كنوني جهان را بپذيريم و با ادبيات خاص آنها مثل يك كشور عادي نه يك كشور انقلابي در كنار ديگر كشورها زندگي كنيم. مديرعامل خبرگزاري آريا اظهار داشت: نكتهاي كه وجود دارد اين است كه گرايش كارگزاران با تعريفي كه از آن مطرح ميكنند و خودشان را اصلاحات ميناميدند از لحاظ رويكرد دقيقاً در مقابل رويكرد انقلابي نظام قرار خواهد گرفت.
محبيان اضافه كرد: حزب كارگزاران مبناي فكري قدرتمندي ندارد بلكه يك نگرش گروهي به ليبرال دموكراسي است و اين مطلب راخودشان هم بيان كردهاند لذا بازوي فكري محسوب نميشوند اما از لحاظ اجرايي به نظر ميرسد گرايش اصلي و منشأ اثر در دولت فعلي نوع نگرش و گرايش كارگزاران باشد، در عين حال اين مسئله هم وجود دارد كه كارگزاران دائماً درحال بيان اين ديدگاه هستند كه آقاي هاشمي پدر فكري و حامي اصلي دولت فعلي است و دولت تدبير و اميد را ذيل گفتمانهاي آقاي هاشمي تعريف ميكنند و چون روحاني هم نميخواهد نقش دستدوم داشته باشد، چالش اعلام نشدهاي فعلاً در اين بين وجود دارد. وي تصريح كرد: حزب كارگزاران با احزاب منحله مشاركت و مجاهدين انقلاب هيچ تفاوت اصولي ندارد تنها روش آنها متفاوت است. كارگزاران به دليل ماهيت خودشان يك روحيه محافظهكاري شديدي دارند و روحيه رويكردي تدريجي را به آنها توصيه مينمايد، برخلاف مجاهدين و مشاركت كه تلاش ميكردند از فرصت بهره گيرند و حداكثر تغييرات را در حداقل زمان ايجاد كنند، حزب كارگزاران به نوعي حزبي عافيتطلب است و سعي ميكند رفتارهاي سياسي را به نحوي انجام دهد كه كمترين هزينه را صرف كند.
