سعيدراد در نشست خبري فيلم«چ» گفت: «من اگر مزاحم مسئولان جشنواره شدم و به خاطر احساساتم براي آنها مشكلاتي پيش آمد و يك لحظه حرفهايي زدم كه از منطق خارج شد، عذرخواهي ميكنم، اما نظام جمهوري اسلامي در دنيا تثبيت شده است و همه در مقابل قدرت آن سر تعظيم فرود آوردهاند. من اگر چيزي را ميگويم و از روي احساسات، من از همه ميخواهم با من طرف شوند و وقتي مسئولان جشنواره از من دعوت ميكنند و به دليل احساساتم كه ناشي از غريزه بازيگري است، چيزي را ميگويم من را خطاب قرار دهند و اي كاش آنجا منطق داشتم.»
با آنكه پذيرش عذرخواهي سنتي اسلامي است اما سياست برخي از معاندان يا در وجه خوشبينانه آن، كساني كه هنوز هم ذهنشان در حال و هواي طاغوت است، اين است كه به هر نحو ممكن فضاي جامعه را از ياد گذشته خارج نكنند. گذشتهاي كه جايي براي افتخار به آن وجود ندارد و تنها بخشي از تاريخ معاصر را اشغال كرده است. سعيد راد خواسته يا ناخواسته وارد بازياي شد كه سايرين ميخواستند بيافرينند كه البته ظاهراً به اشتباه خود پي برده و به آن اعتراف ميكند شايد اگر كمي ديرتر اين اتفاق ميافتاد، واكنشها به اظهارات نسنجيده وي باعث ميشد تا فعاليت هنري اين بازيگر به خطر بيفتد!
سخنان سعيد راد در فضايي صورت گرفت كه ميليونها نفر به صورت زنده از تلويزيون در حال تماشاي آن بودند و عذرخواهي وي در فضاي محدودي به نام نشست خبري فيلم «چ» انجام شد. اين دو فضا و بعد رسانهاي آنها بسيار متفاوت است. متأسفانه اينگونه رفتارها به سنتيناپسند تبديل شده است كه سخنان هنجارشكنانه به صورت علني و با بازخورد زياد صورت ميگيرد اما عذرخواهي از اشتباهات در خفا و بازتاب محدود انجام ميشود.
در ثاني اگر شخصي مانند سعيدراد اعتراف ميكند آن حرفها را صرفاً به خاطر «احساساتي شدن» زده است، رفتار كساني مانند حامد بهداد كه از صحبتهاي راد هيجانزده شد و سوت زدند، چه تعريفي پيدا ميكند؟! بهداد كه عامل تحريكش فقط تنها جو زدگي يك فرد احساساتي است بايد نام ديگر براي خود برگزيند.
از کوزه همان تراود که دراوست از یک مشت .......که کعبه آمالشون فیلمفارسی و.....هست چه انتظاری داری 
