شهروندان سوئيسي، با شركت در يك رفراندوم در باره تداوم يا الغاي خدمت اجباري سربازي تصميم ميگيرند.
شكل كنوني نظام وظيفه در سوئيس، چالشي دوگانه براي اين كشور محسوب ميشود؛ از يك سو، سوئيس در جريان جنگهاي قرن بيستم همواره كشوري بيطرف بوده است و از سوي ديگر، خدمت اجباري نظام وظيفه در اروپا يك استثنا محسوب ميشود.
ارتش سوئيس، سالانه ۶ درصد بودجه دولت فدرال را به خود اختصاص ميدهد. خدمت سربازي براي مردان اجباري و براي زنان، اختياري است. نيروهاي نظامي اين كشور با ۱۵۰ هزار سرباز زير پرچم به تنهايي با مجموع نفرات ارتشهاي اتريش، بلژيك، نروژ، فنلاند و سوئد برابري ميكند.
با اين وجود در باره طرح الغاي نظام وظيفه اجباري در سوئيس هيچ اجماعي ميان احزاب و شهروندان اين كشور وجود ندارد. يكي از مخالفان اصلي اين طرح، اولي مآرِر، رئيسجمهوري و وزير دفاع سوئيس از حزب دموكرات است. وي نگران است كه در صورت رأي مثبت مردم به الغاي خدمت اجباري، شمار داوطلبان سربازي براي ارتش اين كشور كافي نباشد. او ميگويد: «ارتشي كه سربازانش را تنها داوطلبان تشكيل دهند، ميتواند از خدمت اجباري بدتر باشد. به اين دليل كه ممكن است پرهزينهتر بوده و حتي تواناييهاي كمتري داشته باشد. چنين ارتشي قطعاً نميتواند امنيت ما را تضمين كند، چراكه ما نميدانيم چه تعداد داوطلب براي آن وجود دارد و چند نفر از آنها در نيروهاي نظامي ميمانند. در حال حاضر به خدمت اجباري نياز داريم.»
خدمت سربازي براي مردان سوئيسي تا سن ۳۴ سالگي اجباري است. موافقان اين طرح، فراگيري نظم در زندگي را مهمترين دستاورد سربازي براي پسران ميدانند.
منبع: زد دي اف
