فرح ستوده
آيتالله سيد حسن طاهري خرمآبادي در اول خرداد ماه 1317 هـ. ش در خرمآباد ديده به جهان گشود. پدرش حاجسيدحيدر طاهري خرمآبادي از شاگردان برجستة آيتالله حاج شيخ عبدالكريم حائري يزدي، از دوستان نزديك امام و آيتالله گلپايگاني و از محبوبيت زيادي بين مردم و علماي خرمآباد برخوردار بود.
آيتالله طاهري در 9 سالگي پدر را از دست داد. پس از دوره ابتدايي به مدرسه علميه كماليه رفت و طي دو سال جامع المقدمات و سيوطي را فراگرفت، سپس همراه مادر به قم عزيمت كرد تا تحصيلات حوزوي خود را ادامه دهد و در آنجا بود كه مجذوب شخصيت امام شد و به سبب رفاقت نزديك امام با پدرش، مورد توجه خاص ايشان قرار گرفت و از محضر امام، آيتالله بروجردي، آيتالله داماد و حاجآقا مرتضي حائري كسب فيض كرد.
آيتالله طاهري بسياري از كتب دوره سطح، درس خارج فقه و اصول مشغول را تدريس ميكرد و در نشريات گوناگون، مقالههاي جامع علمي و سياسي بسياري را به چاپ ميرساند كه برخي از آنها به صورت كتاب منتشر شدهاند، از جمله: رسالة في صله الرحم و قطعيتها، رسالة في مقدار المهر، مسئلة ولايه الفقيه في كلام الشيخ الانصاري، اسلام و مسائل اجتماعي، ولايت فقيه و حاكميت ملت، جهاد در قرآن، رسالهاي در عموم حجيت بينه و...
در سال 1341 پس از تصويب لوايح ششگانه شاه، تلاش مجدانهاي را براي رساندن پيام نهضت امام به علماي خرمآباد شروع كرد، سپس به قم بازگشت و گزارش مذاكرات با علماي خرمآباد را به اطلاع امام رساند.
وي در سال 1342 در آستانه ماه محرم تصميم گرفت به كاشان برود. امام موافقت كردند و در زمينه جرياناتي كه پيش آمده بودند و نيز ضرورت مبارزه با رژيم شاه براي علماي كاشان پيامهايي را فرستادند. آيتالله طاهري خرمآبادي ضمن رساندن پيام امام سخنرانيهاي روشنگرانهاي را انجام داد كه آگاهي و شور عجيبي را در مردم كاشان پديد آورد و ساواك و عوامل رژيم پهلوي را به وحشت انداخت. سخنراني وي در حرم مطهر حضرت معصومه(س) در حمايت از امام و محكوم كردن جنايات رژيم بعد از قضيه 15 خرداد همواره در تاريخ باقي خواهد ماند.
پس از تبعيد امام به نجف، نوارهاي سخنرانيهاي ايشان به ايران آورده و سپس در سطح كشور پخش ميشدند. آيتالله طاهري خرمآبادي در اين نوع كارها نقش فعالي داشت. همچنين جامعه مدرسين به مناسبتهاي گوناگون اطلاعيههايي را عليه رژيم صادر ميكرد كه آيتالله طاهري همواره يكي از امضاكنندگان آنها بود. وي همواره تحت تعقيب ساواك بود و بارها تبعيد يا زنداني شد، اما بينش بالا و اطاعت محض از امام، تبعيد و زندان را برايش آسان ميكرد. وي درباره نهضت امام ميگويد: «از پاي درآوردن حكومت سلطنتي در حد ساقط كردن يا ضعيف كردن آن، به عنوان هدف ميانمدت براي همه روشن، اما هدف نهايي براي بسياري از مبارزان هم مجهول بود. تا قبل از طرح مبحث ولايت فقيه حضرت امام، بحثي در مورد نظام جايگزين رژيم شاهنشاهي نشده بود. مباحث امام افق مبارزه را وسيعتر و هدف مشخص و روشني را براي نهضت ترسيم كرد و آن، حكومت اسلامي و مسئله ولايت فقيه بود.»
آيتالله طاهري خرم آبادي در سال 56 به عضويت رسمي جامعه مدرسين حوزه علميه قم درآمد. پس از پيروزي انقلاب مسئوليتهاي گوناگوني را به عهده گرفت و خدمات ارزندهاي را ارائه داد، از جمله: عضويت در مجلس خبرگان قانون اساسي به نمايندگي از مردم لرستان؛ عضويت در جامعه مدرسين حوزه علميه قم؛ نمايندگي امام در امور حج و زائران بيتالله الحرام؛ نمايندگي حضرت امام در سپاه پاسداران انقلاب اسلامي در سال 1360؛ نمايندگي امام در پاكستان؛ عضويت در مجلس خبرگان رهبري و عضويت در هيئت رئيسة آن و...
بعد از رحلت حضرت امام از طرف رهبر معظم انقلاب به عنوان امام جمعه موقت تهران و همچنين به عنوان يكي از فقهاي شوراي نگهبان منصوب شد، اما پس از مدتي دچار عارضهاي در گردن گرديد كه بيش از 10 سال طول كشيد، به همين دليل از امامت جمعه تهران و عضويت در شوراي نگهبان كنار رفت، اما همچنان در مجمع مشورتي فقهي شوراي نگهبان در قم حضور داشت و رياست آن تا همين اواخر با ايشان بود.
حضرت آيتالله طاهري خرمآبادي در تاريخ 16 شهريور 1392 دار فاني راوداع گفت وبا تشييعي پرشكوه در جوار حرم كريمه اهل بيت آرميد. يادش گرامي باد.
